به گزارش هنر آنلاین : این روزها موزه هنرهاى معاصر تهران با ارائه بخشى از گنجینه غیر قابل قیمت گذاریش ، هیجان را به هنردوستان پایتخت هدیه کرده است ؛ آثارى از بزرگترین نام هاى هنرى جهان روى دیوار موزه است که احتمالا بسیارى از هنردوستان را از سراسر ایران مسافر تهران خواهد کرد ؛ به این نام ها دقت فرمایین : پابلو پیکاسو، ونسان ونگوک ، اندى وارهول ، سالوادور دالی، مارک شاگال، جسپر جونز، ادوارد مونش، هنری تولوز لوترک، جیم داین، کامیل پیسارو، هانرى ماتیس ، آلبرتو جاکومنتى ، پل کله، خوان میرو و شاید ٦٠ نقاش پرآوازه دیگر بار دیگر از زیر زمین گنجینه به روى دیوار باز آمده اند؛ اما این بار با آثار چاپ دستى .
لابد مى دانید موزه ما ، در زمره میراث مادى معنوى بزرگ کشورمان است که بسیارى از کارشناسان آگاه آن را با چاه نفت و در اندازه پشتوانه بانکى مى دانند؛ این موزه به جهت گنجینه در خور توجهى که از بزرگان هنر دنیا دارد چون نگینى در جهان موزه ها مى درخشد؛ بعد از سالها دور شدن این موزه از رویکرد جامع نگر و موزه ایش بنا به وعده مدیرکل هنرهاى تجسمى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى قرا است به اصلش بازگردد که این اتفاق مبارک حدود ده روز پیش آغاز شده است : " از امپرسیونیسم تا امروز ؛ تاریخ معاصر چاپ دستى ( آثار خارجى گنجینه موزه هنرهاى معاصر ) " عنوان این نمایشگاه جذاب است که در آن نام هاى بزرگ بسیار است .
اهمیت معنوى این آثار
چاپ دستى هنر را به میان مردم عادى آورد ؛ حوالى سالهاى ١٩٢٠ نقاشى مختص طبقه اشراف بود و قیمت آثار هنرى چنان بود که مردم عادى سهمى از این مهم نداشتند اما پدیده چاپ که آمد و صنعت شد برخى هنرمندان آگاهانه آثارشان را با تیراژ بسیار بسیار بالا گپى و چاپ کردند آن سان که هر کس با درآمد معمولى هم مى توانست آنها را گوشه پیاده رو بخرد ؛ در واقع این رهآورد تکنولوژى توانست یکصد سال پیش نقش مهمى در اشاعه هنر و حضور هنر در متن جامعه ایفا کند، بنابراین وقتى به دیدار این آثار مى روید با احترام دو چندان آنها را مشاهده فرمایید زیرا اگر هنرمندانشان به جاى چاپ تیراژ بالا این آثار را تنها در مدیوم نقاشى مى آفریدند هر یک چند ده و شاید چند صد میلیون دلار قیمت داشتند؛ آنها به یادگار مانده از یک دوره انقلاب هنرى و از خودگذشتگى نقاشان بزرگ است که بعید است دیگر هیچ وقت شاهدش باشیم.
در ورودى بزرگان سلامت مى کنند
این روزها موزه هنرهاى معاصر با شکوه و سنگین وزن تر از همیشه است ؛ از لابى ورودى که مى گذرى پاویون ویژه خیره کننده اى انتظارتان را مى کشد : یک یک بزرگان پیکاسو ، ونگوگ ، اندى وارهول و دوستانشان با پرتره هاى معروف شان سلامتان مى کنند و شما را براى تماشا در راهروهاى حلزونى شکل و صاحب هویت موزه مشتاق تر مى کنند : ٢٤٥ اثر از ٧٥ هنرمند؛ در معرفى این مجموعه ذکر این نکته الزامى ست که همزمان با افتتاحیه این نمایشگاه مجید ملانوروزی گفت: "موزه پایگاه تخصصی هنرمندان تجسمی بوده و خواهد بود. فرصتی فراهم شده تا برنامههای سال جدید در موزه هنرهای معاصر را با نمایش آثاری از گنجینه این موزه آغاز کنیم. این از مطالباتی بوده که هنرمندان و رسانهها همیشه از ما داشتهاند و به هر حال این گنجینه قوی و غنی و اهمیت چاپ دستی در هنرهای تجسمی باید بارها مورد مطالعه قرار گیرد"
ملانوروزى در عین حال یادآور شد: " امروز شاید چاپ دستی کاربرد خودش را به معنای تکثیر و تکثر از دست داده باشد اما نگاه زیباییشناسانه این عرصه میتواند هر روز بیشتر و بیشتر در رویکردهای مختلف تجسمی به منصه ظهور برسد و حتی در رویکردهای بین رشتهای که امروز در هنرهای جدید شاهدش هستیم میتواند به عنوان یکی از قابلیتهای اصلی محسوب شود."
احمد وکیلى ، دبیر این نمایشگاه نیز گفت: " این رویداد در برگیرندهٔ ٢٤٥ اثر چاپ دستی است که دربین آنها حدود ۱۱۰ اثر برای اولین بار به نمایش گذاشته شده است."
وارهول ده میلیون دلارى
در میان این آثار ، ١١ تابلوى اندى وارهول دردانه است البته از منظر قیمت ؛ تردیدى نیست که اندى وارهول مشهورترین و عجیب غریب ترین هنرمند معاصر است که آثارش هم در بودش و هم پس از مرگش هواخواهان بسیار دارد و پول هاى بسیارتر برایش مى پردازند؛ کما اینکه در همین اردیبهشت پارسال یک اثر از او 105 میلیون دلار چکش خورد و پیش از آن رکوردهاى ٧١ میلیون و ٥٧ میلیون نیز به جاى گذاشته بود که براى یک هنرمند معاصر اعداد نجومى محسوب مى شود؛ چاپ در زمانه او به سیلک اسکرین و فراى آن با تیراژ پایین هدفمند به یک شاخصه هنر معاصر بدل شد که از آن به " سرى اثر هنرى " یاد مى شود بنابراین چاپ هاى وارهول در این نمایشگاه از منظر قیمت قابل قیاس با سایرین نیست ؛ از او ١١ تابلوى درخشان روى دیوار موزه است : ١٠ مائو ( رهبر چینى ) و یک مرلین مونرو ( بازیگر سینما ) که شاید بتوان آنها را بالاى ده میلیون دلار قیمت گذارى کرد که البته پرواضح است قیمت مونرو بیشتر از مائو هاست. از این آثار گرانبها در گالرى شماره شش مى توانید دیدن فرمایید.
جمع رکوردسازان جمع است
غیر از اهمیت معنوى این آثار بد نیست بدانید بسیارى از این نام هاى بزرگ جزو رکوردداران مارکت هنرند ؛ چنان که رفت قیمت نقاشى ها و گاه مجسمه هاى این نام آوران هنرى ربطى به چاپ هاى آنان ندارند اما به هر روى بیانگر زاویه نگاه و جهان بینى هنرمندشان هستند؛ اگر این آثار براى غناى معنوى و روایت یک دوره خاص تاریخى ، ٤٠ و چند سال پیش در گنجینه موزه گردآورى شد و به لحاظ عدد و رقم چشمگیر نیست اما کنش نقاشانه پیکاسو و ونگوگ ... همیشه تاریخ جذاب و دیدنى ست و بدون شک براى اهل مطالعه و معنا فرصتى ذیقیمت به شمار مى آید.
٣٧ پیکاسو
بعد از ورودتان به موزه و گذر از پیش روى پرتره بزرگان ، اولین آثارى که مشاهده مى فرمایید ٣٧ تابلو کوچک و بزرگ پیکاسو است که نفس تان را به شماره مى اندازد : " زنی که می گرید ، زن شماره شماره دو ،مجموعه بوفون (30 ، ژاکلین در حال مطالعه ، مرد جوان تاجدار ، زن با سربند ، زن گریان شماره یک و دو نام این آثار است که شناختى جامع از سبک پیکاسو در امر چاپ دستى به دست مى دهد.
پابلو پیکاسو نقاش اسپانیایى مبدع سبک کوبیسم وبی تردید بزرگ ترین و پرنفوذترین نقاش قرن بیستم است . آن چنان که آثار او هنوز به عنوان سمبل خلاقیت و نبوغ در سرتاسر دنیا ستایش می شود. از این نقاش اسپانیایی می توان با عنوان پرکار ترین هنرمند تاریخ نیز یاد کرد. نسخه های چاپی پیکاسو حدود ٦١ درصد از کل آثار او را تشکیل می دهند و در سال ٢٠١٢ توانست تنها در جراحی های عمومی ، بیش از ٤٠ میلیون دلار درآمد حاصل از فروش آثار پیکاسو را به خود اختصاص دهند. اما در عین حال در عرصه نقاشى پیکاسو رکوردهایى دارد که هیج نقاش دیگرى ندارد تابلوى پسرى با پیپ او و نیز سه تابلوى دیگر وى بالاى ١٠٠ میلیون دلار به فروش رفته اند و کوبیسمش حالا حالا ها خواهد فروخت. پیکاسوها همان گالرى یک انتظارتان را مى کشند.
یکى یک دانه ونگوگ
شاید کمتر کسى بداند ونسان ونگوگ با این همه شهرت در امر نقاشى تنها و تنها ده سال نقاش بود و جهان را بدرود گفت ؛ او ٢٧ سالگى دست به قلمو برد و ٣٧ سالگى خاک را ترک کرد ؛ اما در همین ١٠ سال حدود ١٠٠٠ اثر آفرید که این روزها یکه تازى مى کنند؛ این هنرمند هلندى که کارگرى معدن زغال سنگ را هم در رزومه دارد و در تمام عمرش فقط توانست یک تابلو بفروشد ، این روزها آثارش سکه ضرب مى کند؛ در مارکت هنر دو نقاشى ونگوگ " گلدانى با ١٥ گل آفتاب گردان " و نیز " تک چهره " بالاى یکصد میلیون تومان به فروش رفته است ؛ از این نقاش بزرگ فقط یک اثر روى دیوار موزه هنرهاى معاصر است اما این اثر چنان بیانگرا و جذاب است که ممکن است شما را جلویش میخکوب کند ؛ نام این تابلو " خسته و کوفته ، نشسته بر دروازه ابدیت " نام دارد.ونگوگ در گالرى شماره ٩ از رنجورى دردآور انسان معاصر مرثیه مى گوید.
مونش هم یکى یک دانه است
دو سال پیش ، دقیقا در روزهاى واپسین اردیبهشت خبرى از رکورد شکنى یک نقاشى با عنوان " جیغ " دنیا را تکان داد : ١١٩ میلیون و ٩٢٢ هزار و ٥٠٠ دلار ؛ این تابلو به جناب ادوارد مونش تعلق دارد که این روزها یک اثر چاپ دستى او که اتفاقا خودنگاره اى از خود اوست در گالرى شماره هشت موزه هنرهاى معاصر تهران به دیوار نشسته است. ادوارد مونش نروژى ست و جنبه روانشناسى و بیانگرایى آثار غم زده اش او را متفاوت کرده است ؛ در این چاپ مونش میانسالى اش را جاودانه ساخته است.
جاکومنتى اینجاست
آلبرتو جاکومنتى را که موزه رو ها خوب مى شناسند ؛ مجسمه " زن ایستاده " او سالهاست در حیاط موزه ایستاده است ؛ این سوییسى پرآوازه با مجسمه " مردى که راه مى رود " در سال ١٣٨٨ رکوردساز شد : ١٠٤ میلیون و ٣٠٠ هزار دلار ؛ حالا یک اثر چاپ دستى از او به دیوار موزه است که یادآور این نکته است که او به شدت به طراحى اهمیت مى داد و بسیارى آثارش بعد مرگش به چاپ رسید؛ تک اثر جاکومنتى در گالرى شماره شماره سه همسایه ٢١ چاپ دستى " جیم داین " است که با علاقه اش به قلمو شما را غافلگیر مى کند.بد نیست بدانید جناب داین نقاش طنز پردازى بود.
شاگال ، میرو، دالى
آثار این سه نام بزرگ در گالرى دو موزه همنشین شده اند؛ از شاگال ً١٥ تا و از دالى و میرو هر یک چهار اثر به تماشاست ؛مارک شاگال نقاش روسیه اى به سبک کودکانه منحصر به فردی کار مى کرد که سادگى از آن مى بارید ؛ از این روست که او را نقاش خیال و خاطره ها می دانند.
خوان میرو نقاش اسپانیایى هم سبک کودکانه و بی پیرایه اما کاملاً شخصی و متمایز را دستمایه داشت؛ صفحه میرو یک دیوار آشناست و نشانه های او اغلب همچون دیوار نوشته هایی اند که زندگی شخصی همه ما انسان ها را روایت می کند و به ندرت ممکن است اشارتی به حیات حیوانی نداشته باشند. سالوادور دالی ، نقاش اسپانیایى را می توان پدر سورئالیسم (فرا واقعى) یا دست کم بزرگ ترین چهره سورئالیسم و استاد تصویری سازی ناخودآگاه معرفی کرد. دالی در پی کشف قلمرو ذهن و ترجمه آن به زبان درک و دریافت خود بود . جونز ، ماتیس ، رودن و باقى بزرگان
از جاسبر جونز بزرگ ١٦ چاپ دستى روى دیوار است که مى گویند تا هفت سال پیش ١٧٠٠ اثر چاپى تولید کرده است ؛ این پیرمرد ٨٤ ساله را که متولد جورجیا امریکاست با پیکاسو و رامبراند قیاس مى کنند و از همین روست که در گالرى شماره یک همنشین پابلوست!
چهار اثر هانرى ماتیس در گالرى شماره ٩ بغل دستى دلقک و عاشق پل کله است ؛ پیسارو و رودن معروف در گالرى شماره هشت از شما پذیرایى مى کنند و بقیه بزرگان هنر هم در جاى جاى موزه میهمانى دلپذیرى از نقش و معنا میهمانتان مى کنند؛
لطفا حتما فرصت تماشا بیابید .. روزهای یکشنبه تا پنجشنبه از ساعت ۱۰ صبح تا ۸ شب وجمعه ها از ۴ تا ۸ شب به جز شنبهها وروزهای تعطیل به موزه هنرهای معاصر تهران مراجعه فرمایید ویا جهت اطلاعات بیشتر با شماره تلفن ۸۸۹۵۱۹۶۵ تماس بگیرید ؛ آنجا یک تاریخ روى دیوار تماشاست
شایان ذکر است این مطلب روز پنجشنبه اول خرداد در روزنامه همشهرى به چاپ رسیده است.
انتهای پیام/