سرویس مد و لباس هنرآنلاین، پته دوزی هنری دیرینه و زیباست که سال‌ها است علاوه بر شکل گرفتن بر لوازم تزئینی منزل در لباس ایرانیان نیز حضور دارد. پرداختن دوباره به این هنر در قالب لباس جذابیت خاصی ایجاد کرده است.

ایران قهارنژاد، هنرمند پته دوزی است که از کودکی این هنر را در کنار مادر و مادربزرگ‌اش آموخته است. او که فارغ التحصیل رشته زبان انگلیسی است، 30 سال در آموزش و پرورش به خدمت پرداخته است. آنچه می‌خوانید گفت و گوی خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین به این هنرمند صنایع دستی ایران است.

چطور شد که پس از 30 سال به عرصه هنر پته دوزی بازگشتید؟

هنر پته دوزی با تمام کودکی‌های من همراه بود. من این هنر را در کنار مادر و مادربزرگم و در بهترین لحظه‌های زندگیم آموختم برای همین عشقی خاص نسبت به این هنر دارم. به همین خاطر پس از 30 سال کار کردن در آموزش و پرورش به این حوزه بازگشتم. زیرا برای من طرز نقش و دوخت کار بسیار مهم است.

هنر امروز پته دوزی چه تفاوتی با گذشته دارد و این تغییرات مثبت بوده یا منفی؟

در گذشته پته دوزی به عنوان یک هنر رونق بیشتری داشت. متاسفانه این هنر رو به زوال است به همین خاطر حاضرم آموزش بدهم تا هنرمندان دوخت صحیح را بیاموزند. برای اینکه یک پته درجه یک، نیازمند توجه و دقت زیادی در عرصه طرح و دوخت است تا دوام طولانی و کیفیت داشته باشد. اما اگر بخواهیم بازاری و ارزان قیمت کار کنیم طرح‌های عادی و چاپی مناسب هستند. مساله اینجاست که باید برای پته فاخر و بازاری تفاوت ایجاد کنیم و جایگاه این هنر را تنزل ندهیم.

دقیقا در پته دوزی چه کاری انجام می‌شود و چرا در گذشته تا این حد طرفدار داشته است؟

پته دوزی نوعی رودوزی با نخ و سوزن است. این کار باعث می‌شود که پارچه طرح‌های مختلفی به دست آورد و درست شبیه فرش شود با این تفاوت که فرش نیاز به دار قالی دارد و در هر فضایی امکان دوخت را ندارد اما پته دوزی این امکان را دارد. در گذشته قیمت پته دوزی تا این حد با کارهای ماشینی تفاوت نداشت و بازار انباشته از مواد مصنوعی نبود به همین خاطر نیاز روزمره مردم با این روش تامین می‌شد. ضمن اینکه پته در تمام موارد تزئینی و پوششی کاربرد داشت.

یعنی در گذشته هم از پته در دوخت لباس استفاده می‌شده است؟

بله، پته در گذشته روی همه چیز کاربرد داشته است. رنگ‌های متنوع آن باعث می‌شود که بتوان پته را در کیف، کفش، لباس و ... به کار برد. ضمن اینکه تکه‌دوزی‌های پته به شکل پروانه یا بته جقه هنوز هم چنین کاربردی را در لباس دارد. حاشیه‌های زیبایی نیز توسط پته می‌توان بر روی کمربند، آستین و بخش‌های خاصی از لباس دوخت.

به نظر شما دلیل کمرنگ شدن پته به عنوان یک هنر زیبا و پرکاربرد چیست؟

متاسفانه بسیاری از پته دوزهای جوان دوست دارند برای شروع کاربزرگ انجام دهند. در حالی که برای فرد تازه وارد این کار خسته کننده است و باعث دلزدگی او می‌شود. یعنی شروع کار با یک سجاده بزرگ ممکن است خسته کننده باشد اما اگر از تکه دوزی‌های کوچک کار را شروع کنند، این دلزدگی اتفاق نمی‌افتد و صد البته این تکه‌دوزی‌ها در لباس کاربرد فراوانی دارند. البته قیمت بالای این هنر نیز یکی از دلایل ترد شدن آن از جامعه است.

همکاری طراحان با شما برای استفاده از پته‌ها تا چه حد است؟

لباس بیشترین نمود را در بخش پته دوزی دارد. اگر مردم استقبال کنند هر طرحی قابل استفاده است به همین خاطر می‌توان انواع کارها را پیاده کرد. تکه دوزی‌های لباس بسیار زیبا هستند تا جایی که می‌توان از نمادهای فرهنگی و اجتماعی هم در آن استفاده کرد. البته تکه‌دوزی‌های لباس قیمت بالایی نیز ندارد، به همین خاطر مخاطب زیادی در بین طراحان به دست آورده است. با طراحان لباس تعامل خوبی برای تکه دوزی داریم و بسیاری از افراد نسبت به آن تمایل نشان می‌دهند. بیشترین تقاضا هم مربوط به همین بخش است. من معتقدم این قسمت می‌تواند تحول خاصی در عرصه لباس ایجاد کند.

واکنش توریست‌ها نسبت به آثار پته دوزی و لباس‌های تلفیقی این عرصه چگونه است؟

وقتی بچه بودم میدان گنجعلی‌خان مرکز عمده خرید پته بود که فقط خارجی‌ها خریدار آن بودند. قیمت عنصر بسیار مهمی است زیرا علی رغم تمایل برای یک ایرانی امکان خرید نیست. به همین خاطر این هنر رو به سمت زوال می‌رود اما با همکاری طراحان لباس می‌توان دریچه امیدی برای این هنر ایجاد کرد.

انتهای پیام/61