به گزارش خبرنگار هنرآنلاین؛ در آغاز این نشست اکبر زنجانپور با اشاره به اینکه عشق و علاقه او به آثار چخوف به زمان دانشجویی برمیگردد و نمایشنامه "داییوانیا" پنجمین و آخرین نمایشنامه از آثار این نویسنده است که بعنوان کارگردان روی صحنه میبرد، گفت: "داییوانیا" جزو آثار درخشان تئاتر جهان محسوب میشود و یکی از سختترین، زیباترین و انسانیترین آثار چخوف است که بازتاب محیط زیست طبیعی و محیط زیست انسانی را همزمان در متن به بهترین شکل میتوان دید.
زنجانپور ادامه داد: تاکید بر مسئولیتپذیری انسان در قبال جامعه، تاریخ و طبیعت مهم ترین مسئلهای است که چخوف در تمام آثارش به آن پرداخته، ضمن اینکه به جرات میتوان گفت که چخوف جزو معدود متفکرینی است که همواره جزو مدافعین حفظ محیط زیست نیز بوده است. در واقع اصلیترین دغدغه من برای اجرای این اثر علاوه بر تاکید بر مسئولیتپذیری انسان، نگاه نویسنده و تاکید آن بر حفظ محیط زیست بوده است.
زنجانپور با بیان اینکه؛ نمیتوانیم نام خود را انسان بگذاریم اما نسبت به محیط زیست و آنچه که برای آیندگان به عنوان میراث باقی میگذاریم، بیتفاوت باشیم، گفت: به همین خاطر به عنوان کسی که داعیه هنرمند بودن دارد و همچنین بعنوان یک فعال در عرصه هنر تئاتر، توجه به احساس مسئولیت و نگاه به همنوعان را رسالت خود را میدانم و سعی کردم به این مسئله دقیقتر نگاه کنم.
زنجانپور ادامه داد: زمانی که جنگل و رودخانه نباشد، بشریت ضایع میشوند خداوند تمام اینها را خلق کرده است که انسان راحتتر نفس بکشد و زندگی کند و همینطور انسانهای دیگر را بهتر بشناسد. یکی از دغدغههای عمده من در اجرای این اثر نگاه نویسنده به محیط زیست بوده است. امروز در کل جهان محیط زیست در حال از بین رفتن است و بشر نمیداند در مقابل این غارتی که در مقابل از بین رفتن محیط زیست میشود، چکار کند. ما به عنوان کسی که داعیه هنرمند بودن داریم، خواستیم تا به این موضوع دقیقتر نگاه کنیم و به این موضوع توجه کنیم که در مقابل محیط زیست، خودمان و همچنین آیندگان مسئولیت داریم.
زنجانپور با تشبیه آثار آنتوان چخوف و دیوان حافط با یکدیگر، گفت: همانطور که دیوان حافظ برای یک زبانشناس پر از رمز و راز است و میتواند با آن ارتباط برقرار کند، یک فرد عادی هم میتواند با آن ارتباط برقرا کند. این درباره متون چخوف هم همین حال است.
زنجانپور در بخش دیگری از صحبتهایش با تاکید بر اینکه؛ من به دنبال این بودم با حفظ هر آن چیزی که در متن چخوف وجود دارد، به دنبال کشف کردن باشم، تاکید کرد: بدون اینکه به صورت پیچیده به دنبال پرداختن به نقشها باشیم، سعی کردم نقشها را در موقعیتهای مختلف قرار دهیم و ارتباطات آنها را کشف کنیم. من با ضربآهنگهایی که از انسان میشناسم در این نمایشنامه سعی کردم به تعریف جدیدی از انسان برسم. ما سعی کردیم بر اساس واقعیتهای خود متن پیش برویم و دست به تحلیل نزنیم.
او همچنین در پاسخ به سوالی درباره اینکه در این نمایش به دنبال چه مخاطبانی است و گفت: من هیچ مرزبندی میان مخاطبان ندارم و اینطور فکر نمیکنم که باید نسلها را از هم جدا کرد. آدم نمیتواند خود را از یک نسل جدا کند، ما نسل جوان فرهیختهای داریم که کارهای با ارزش زیادی انجام میدهند؛ البته کسانی هم هستند که امکانات فراوانی دارند، سفرهای خارجی میروند و دست به انجام کارهای محیرالعقول میزنند که چنین کارهایی اصلا نماینده تئاتر ایران نیست.
کارگردان نمایش "داییوانیا" همچنین در ادامه درباره نحوه انتخاب بازیگران این نمایش، ضمن قدردانی از بازیگران این نمایش که با حوصله و احساس مسئولیت روزی 4، 5 ساعت تمرینهای فشرده و سخت را پشت سر گذاشتند، گفت: برای انتخاب بازیگران این اثر باید سراغ بازیگرانی میرفتم که هم از لحاظ رفتاری و هم از لحاظ نوع زندگیشان به نقش نزدیک باشند. ضمن اینکه برایم بسیار مهم بود که بازیگرانم دغدغه تئاتر داشته باشند و میتوان بگویم که تمام بازیگران این کار، بازیهای درخشانی ارائه کردند.
در این نشست محسن حسینی، شمسی فضلالهی و مسعود دلخواه نیز بعنوان بازیگران اصلی این نمایش حضور داشتند و هر یک درباره حضور خود در این اثر نمایشی چند کلامی صحبت کردند.
محسن حسینی با بیان اینکه؛ در وهله نخست باید بگویم، اکبر زنجانپور کسی است که من با آثارش از دوران دبیرستان آشنا بودم، گفت: امروز برای من اتفاق شگفتانگیزی است که توانستهام پس از گذشت 40 سال در یکی از کارهای زنجانپور به عنوان بازیگر حضور داشته باشم و این کار برای من یک تجربه بسیار خوب بود که این روزها کم اتفاق میافتد.
شمسی فضلاللهی نیز در سخنان کوتاهی با بیان اینکه؛ بعنوان بازیگر وقتی متنی از چخوف را کار میکنیم در آن لذت میبرم، گفت: همیشه دغدغه من مسائل امروز است. ما برای اینکه مسائل آینده را حل کنیم، باید امروزمان را درست کنیم. مگر نه اینکه ما آدمها در لحظهها، خطا یا خوبی میکنیم پس باید به لحظههای امروزمان توجه کنیم. من فکر میکنم اگر بزرگانی مثل چخوف و شکسپیر در این جهان نبودند هیچ کس دیگر نمیتوانست تا این اندازه به تمام ابعاد انسان بپردازد. چخوف نویسندهای است که با دلسوزی راجعبه جنگل و طبیعت نوشته است و با مهربانی و لطافت به بشر و جهان نگاه کرده است.
مسعود دلخواه نیز درباره تجربه بازی در نمایش "دایی وانیا" با بیان اینکه؛ واقعا این روزها تئاتر بازی کردن کار سختی است زیرا افرادی که اولویت اولشان تئاتر باشد بسیار کم هستند، گفت: آقای زنجانپور در این نمایش رویکرد نویی به متن چخوف داشتهاند و خودشان را درگیر یک اجرای سنتی، کلاسیک و قابل پیشبینی نکردهاند. من به عنوان بازیگر جذب ایدههای نوی ایشان شدم.
دلخواه در ادامه با بیان اینکه در این نمایشنامه ما با محیط زیست هم با رویکرد طبیعتگرایانه و هم با رویکرد انسانگرایانه روبرو هستیم، افزود: در این نمایشنامه مثل بقیه آثار چخوف، با افرادی کارکترهایی میبینیم که هر کدام دوست دارند خوب زندگی کنند اما به دلایلی احساس خوشبختی نمیکنند در واقع مقصر این مشکلات هم تصمیمات خودشان است.
انتهای پیام/32/