بردیا کیارس که از میان آهنگسازان و رهبران پیشکسوت توانست نظر حمید متبسم را به خود جلب کند تا رهبری پروژه بزرگی همچون "پردیس" را به او بسپارد، این روزها با انتقادات بسیاری روبرو شده است. عده ای او را برای رهبری چنین پروژه ای بسیار جوان می دانند واما عده ای جوانی او را منجر به ظهور ایده هایی نو و خلاقیت و هچنین بداهه هایی در رهبری می دانند که در رهبری پیشکستوتات این عرصه موجود نیست.

خبرنگار موسیقی هنرآنلاین با این رهبر جوان که طی دو- سه روز گذشته اجرای موفق پروژه "پردیس" را با ارکستر مجلسی روی سن برد، گپی کوتاه زده ایم:

اولین تجربه همکاری با پروژه "پردیس" چگونه گذشت؟ از این تجربه چه اندوخته هایی دستگیرتان شد؟

اولین باری است که با سالار عقیلی همکاری می کنم ایشان در درجه اول یک هنرمند خیلی خوب و از همه مهم تر یک انسان خیلی خوب و فرهیخته هستند . سالار عقیلی خواننده بسیار توانایی است و بسیار متشخص است .این باعث خوشحالی من است که با او همکاری می کنم. پروژه "پردیس" یکی از اتفاقات خوب کاری من است که طی این مدت افتاده است. همچنین همکاری با آقای متبسم برای من تجربه خوبی بود که امیدوارم بار دیگر نیز تکرار شود. پروژه "پردیس" تجربه های خوبی برای من داشت که هر گز آنها را فراموش نخواهم کرد.

تفاوت این پروژه با دیگر پروژه هایی که تاکنون انجام داده اید درچیست؟

تفاوت چندانی ندارد. تنها تفاوتی که دارد بین آهنگساز و خواننده است. تفاوت جزیی نمی توانم در آن لحاظ کنم و این که عنوان کردم تنها تفاوت موجود در آن است. تفاوت جزیی نمی توانم بین این پروژه و دیگر پروژه هایی که با آنها همکاری کرده ام لحاظ کنم. به هر حال این اولین همکاری من با سالار عقیلی است و همچنین اولین باری است که کاری از آقای متبسم را رهبری می کنم. محصول این همکاری ها پروژه ای به نام "پردیس را منجر شده که شاهد آن بودید. امیدوارم همه از ان لذت برده باشند.

نمی شد این پروژه را با ارکستر دیگری رهبری کرد؟

الان ارکستری وجود ندارد و ارکستری که دیدید ، دقیقا ارکستری است که ما تشکیل داده ایم. این یک ارکسترخصوصی است که بر اساس پروژه هایی سفارشی که به پیشنهاد می شود، برنامه های مختلف را اجرا می کند .

عمده ویژگی که پروژه "پردیس"دارد چیست؟

عمده ویژگی که این اثر دارد این است که در وهله اول موسیقی ملی ایران را اجرا می کند و دیگر اینکه اشعاری از بزرگان ایران، مانند مولانا و حافظ را اجرا می کند . همچنین اشعاری از شاعران معاصر مانند آقای رضا متبسم در این پروژه استفاده شده است که به شناساندن آنها کمک قابل توجهی می کند. دیگر ویژگی این پروژه این است که آثاری از آقای متبسم را به آهنگسازی ایشان؛ اجرا کردیم این ترکیب خوب ، خود به تنهایی یک ویژگی است.

این اجرا یک جور اجرای تلفیقی به نظر می رسید. اما از آن به عنوان یک پروژه ملی-میهنی و ایرانی نام می بریم.

صددر صد این پروژه یک پروژه تلفیقی است. وقتی سازهای غربی با سازهای شرقی و ایرانی با هم در یک ارکستر می نشیند قطعا آن ارکستر یک ارکستر تلفیقی است و دو صدا دهی مختلف می دهد. ما یک صدادهی از سازهای غربی می شنویم و یک صدادهی از سازهای ایرانی که این دو را آقای متبسم به خوبی با هم تلفیق کرده اند و نشان داده اند که هم شناختشان از موسیقی ایرانی به اندازه کافی بوده است و هم از موسیقی غربی شناخت خوبی داشته اند. این آثار، آثار بسیار خوبی است که برای این کار نوشته شده است. هم به موسیقی ایرانی در نوشتن آنها توجه شده است و هم موسیقی غربی در آنها موج می زند .

صدای خواننده ای مثل سالار عقیلی قطعا برای چنین پروژه ای پاسخگو بوده است. فکر نمی کنید صدای خواننده ای کلاسیک نیز می شد برای این کار استفاده شود و بتواند به زیابیی کار اضافه کند؟

این انتخاب یک انتخاب هدفمند بوده است. قطعا آقای متبسم انتخاب هوشمندانه ای داشته اند. خواننده ای باید این قطعات را اجرا می کرد که صدای پخته یک خواننده ایرانی را داشت و از آنجایی که صدای ایشان بیشتر به منطقه باریتون نزدیک است و این قطعات به صدای ایشان نزدیک است، از صدای ایشان استفاده شد.ضمن اینکه جنس قطعات به صدای ایشان از هر صدای دیگری نزدیکتر بود.

اجرای این قطعات مانند اجراهای دیگری که از سالار عقیلی سراغ داریم نبود. یک شکل دیگر بود. به گونه ای مانند اجرای قدیمی از نقال خوانان ایرانی بود.

خوب شاید به دلیل این است که این قطعات به صورت مقطع اجرا می شد و اتفاقا به گونه ای بود که باید به این شکل اجرا می شد که ایرانی خوانی را به ذهن مخاطب تداعی می کرد . چنین خوانشی عمدی بوده است. سالار عقیلی از پس هر نوع خوانشی بر می آید و این شکل از خواندن نیز شاید فقط از پس او بر می آمد.

قطعات در دستگاههای ایرانی اجرا می شدند و کلیت پروژه تلفیق بود. زیبایی کار در این بود. با این همه به نظر نمی رسید این دستگاهها گوشه ها را هم رعایت کرده باشند در حالی که این اتفاق افتاده بود.

بله، 6 قطعه از این قطعات در یکی از دستگاههای ایرانی و دو قطعه از آنها در یکی از قطعات ایرانی بود که هر یک از آنها گوشه های مخصوص به خود را داشت و این از ویژگی بخصوص آثار بود که به گفته شما به زیبایی کار می افزود. همین موجب تلفیق کار شده بود که اتفاقا این روزها کمتر دیده می شود چون صرف هم نشانی چند ساز ایرانی و چند ساز غربی یک ارکستر را تلفیقی نمی کند.

فکر می کنید چرا از میان این همه پیشکسوت موسیقی چرا از شما برای رهبری این پروژه دعوت به اجرای پروژه پردیس شد؟

این سوال را باید از ایشان بپرسید. جوابی برای این سوال ندارم.

از نتیجه "پردیس"راضی هستید؟

بله در کنار دوستان هنرمندی همچون آقای متبسم و سالار عقیلی رضایت دارم چون اولین تجربه همکاری با این دو عزیز تجربه ای بود که به من چیزهای زیادی آموخت. امیدوارم این همکاری دوباره تکرار شود.

پایان پیام/43