به گزارش هنرآنلاین، انستیتو موزه هنر دیترویت با بیش از ۶۰هزار اثر در تالارهای وسیعاش، صاحب یکی از بزرگترین مجموعهها در سراسر آمریکا محسوب میشود.
بنابر این گزارش، بازدیدکنندهها از تالارهای وسیع موزه، خود را در برابر پرتره ونگوگ از خودش و نقاشیهای دقیق ویلیام آدولف پوژوریو که با ضبط جزئیات دقیق بیشتر به یک عکس میماند تا یک نقاشی مییابند.
نقش عظیمی که دیه گو ریورا از صنایع اتومبیلسازی دیترویت بر دیوار پهناوری زده، نظر یک خلبان مقیم ویرجینیا، به نام ترنس اوتول را به خود جلب کرده و او را کشانده تا نقاشیهایی از تنوع فرهنگی در تأسیسات اتومبیلسازی دیترویت را با چشمان خود ببیند. به نوشته رسانههای آمریکایی؛ نگاه از نزدیک به آثار به تماشا گذاشته شده در تالارهای موزه، به چند کلمه و عبارتی هم جلب میشود که پای هر اثر نوشته شده است. کلمات و عباراتی که اغلبشان با چهار واژه "خریداری شده شهر دیترویت" مزین شدهاند.
تفاوت انستیتو هنر دیترویت با سایر موزهها در این است که آن شهر، هم صاحب بنا و هم صاحب مجموعه و محتوای درون بناست.
پیش از آنکه وین اُور، مدیر بحران شهر دیترویت به تشکیل پرونده ورشکستگی برای آن شهر اقدام کند، شخص خود او پیرامون محتوای انستیتو به پرسوجو پرداخت. این عمل او جهان هنر و شهروندان دیترویت را دچار هیجانی حاد و ناگهانی کرد، تا آنجاکه یک شهروند قدیمی کتابفروش به نام جان کینگ، طاقت نیاورد که نگوید؛ "اعلام ورشکستگی کشیدهای است به گونه شهروندان این شهر که شمار چشمگیری از آنها ترک دیار کردهاند". جان کینگ گفت؛ "حفظ موزه هنر دیترویت به این جهت حائز اهمیت است که آشیانه بقایای روح دیترویت است. وی سپس ابراز امیدواری کرد که در اختیار گذارندههای وام و تامین اعتبار، بر فروش متعلقات موزه برای پرداخت بدهیهای شهر پافشاری نکنند و توجه خود را معطوف به دیگر اموال متعلق به شهر دیترویت کنند و انستیتو هنر دیترویت را به حال خود واگذارند.
در همین راستا، امیاتوش پورناناندان، استاد فلسفه در مدرسه بازرگانی دانشگاه میشیگان میگوید: "ارزش پولی مجموعه آثار موجود در موزه هنر دیترویت بسیار کمتر از مبلغ بدهی دیترویت است." وی میافزاید: "از فروش آثار موزه حدود یک تا دو میلیارد دلار حاصل میشود و آن مقدار پول مشکل دیترویت را حل نمیکند چون آن شهر ۱۸میلیارد دلار مقروض است."
"آرت سرو میشیگان" که نهادی غیرانتفاعی است، صورتی از درآمدهای ایالت را در سال ۲۰۱۱ میلادی ارائه کرده و گفته: "ایالت میشیگان در آن سال صاحب ۲ میلیارد دلار درآمد از طریق عرضه خدمات به گردشگران شد که عمدهشان به انستیتوهای فرهنگی نظیر انستیتو هنر دیترویت رفته بودند."
فروش مجموعه آثار موزه دیترویت نه تنها به درآمد صنعت گردشگری ضربه میزند، بلکه به گفته کارشناسان، چنین کاری آثار هنری پراهمیت و ارزشمندی را دفعتا روانه بازار میکند و این عمل بالقوه توان تدریجی فروش آثار را به بهترین قیمت ممکن از شهر سلب میکند.
انتهای پیام/32/