سرویس مد و لباس هنرآنلاین؛ مرزبندی ابعاد گوناگون فرهنگی و اجتماعی جامعه ایرانی نظیر دین ادبیات و پوشاک و غیرهبه پیش از اسلام و پس از اسلام و انتخاب لحظهای از زمان به صورت مرزی مشخص و معین بیشک عملی است نسنجیده و نامعتبر. زیرا تمامی تفکرات فکری، روحی و بالاخص اجتماعی پس از استیلای آیینی نو و ورود فرهنگی جدید به یکباره تغییر بنیادی نمییابد و تغییر و تبدیلات عمیق و ریشهای در طی زمان و گذر دههها و حتی سدهها به وقوع میپیوندد.
درمورد پوشاک نیز تا زمان پذیرش سبکها و اسلوب فرهنگهای غریب و متفاوت عربی، زمانی طولانی همچنان سبکهای بومی رواج داشته و حتی پس از آمیزش فرهنگ و آیین جدید، نفوذ و تاثیر ملموس فرهنگ ایرانی برالبسه وارداتی عربی کاملا هویدا است.
این تداوم سبک و پذیرش تدریجی اسلوب جدید را در آثار متنوع سدههای اسلامی از قبیل مجسمهها نقاشیها مکتوبات ظروف و ... به خوبی میتوان برسی کرد. از آن جمله تلفیق هنر کهن با باورهای جدید اسلامی را در منسوجات سدههای نخستین تسلط اسلام را میتوان در آثار به جای مانده از آن دوران مشاهده کرد. ضمن ارائه این دیدگاه در ادامه بحث به برسی اجمالی شیوههای پوشاک ایرانیان از دوران سلطه خلفای اموی و عباسی تا پایان سلطنت قاجار میپردازیم که خود در بردارنده ادوار سیاسی و منطقهای در ایران و سیر تحولات محسوس تا دوران معاصر است.
بخشی از مقاله ایران اسلامی
از کتاب پوشاک ایرانیان
انتهای پیام/31