به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، بعد از سی امین جشنواره فیلم فجر حوزه هنری در اقدامی فرا قانونی تصمیم گرفت که بعضی از فیلم های اجتماعی سی امین جشنواره فیلم فجر را در سینماهای خود اکران نکرد و این تصمیم حاشیه ها ومشکلات متعددی را برای صاحبان فیلم ها ایجاد کرد.
شش فیلم از سوی حوزه هنری در لیست سیاه قرار گرفتند که چهار فیلم در سینماهای تهران بر روی پرده رفت. فیلم های : "من همسرش هستم" به کارگردانی مصطفی شایسته ، "بی خود و بی جهت" عبدالرضا کاهانی، "پذیرایی ساده " به کارگردانی مانی حقیقی ، "من مادر هستم " به کارگردانی فریدون جیرانی به اکران رسیدند. فیلم های یاد شده در اکران عمومی موفق شدند که رضایت مخاطبان را با خود همراه کنند و فروش قابل توجهی داشتند.
در این میان دو فیلم "برف روی کاجها"پیمان معادی و "پل چوبی" مهدی کرم پور قربانی سیاست های حوزه هنری و اختلافات فکری میان مدیران سازمان سینمایی و سازمان تبلیغات اسلامی شدند و خیلی دیر پروانه نمایش گرفتند و روانه اکران شدند.
"برف روی کاجها" نخستین تجربه پیمان معادی در عرصه فیلمسازی بود که توانست در چند اکران محدود در سی امین جشنواره فیلم فجر سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه مردم را کسب کند. این فیلم قرار بود که در اکران دوم نوروزی سال 92 رنگ پرده به خود ببیند که این اتفاق نیفتاد . وزارت ارشاد اصلاحاتی را به این فیلم وارد کرد و در نهایت این فیلم از صبح چهارشنبه 4 اردیبهشت ماه در سینماهای تهران بدون سینماهای حوزه هنری اکران خواهد شد.
فیلم دیگری که هنوز بلا تکلیف است و فرصت اکران را پیدا نکرده است ، "پل چوبی " به کارگردانی مهدی کرم پور است. این فیلم هم همانند "برف روی کاجها" در سی امین جشنواره فیلم فجر روی پرده رفت و صف های طولانی در سینماهای مردمی برای این فیلم تشکیل شد و مخاطبان زیادی را به سالن های سینما کشاند. این فیلم قرار بود در نوروز 91 اکران شود اما به دلیل حاشیه هایی که برای فیلم ایجاد کردند فیلم های دیگری روی پرده رفتند. زمان اکران نوروزی امسال فرا رسید و بازهم نام این فیلم در گزینه های احتمالی اکران نوروزی بود اما دوباره اکرانش تا پایان کار دولت دهم به تعویق افتاده است.
سینماهای حوزه هنری چه نقشی در اکران دارند ؟!؟!
حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی نهادی زیرمجموعهی سازمان تبلیغات اسلامی است که از فعالیتهای هنری و فرهنگی حمایت میکند. حوزه هنری در حوالی سال ۱۳۵۷ شمسی به نام کانون نهضت فرهنگی اسلامی به ابتکار مقام معظم رهبری و طاهره صفارزاده تاسیس و پس از چند ماه به حوزه اندیشه و هنر اسلامی تغییر نام یافت و در ابتدای دهه ۱۳۶۰ به سازمان تبلیغات اسلامی پیوست.
تا قبل از احداث پردیس های مختلف سینمایی در کلان شهر تهران ، سینماهای عصر جدید ، آفریقا ، قدس ، استقلال و ... تنها سینماهایی بودند که مردم برای تماشای آثار روز سینمای ایران به این سینماها مراجعه می کردند. با احداث پردیس سینمایی آزادی و پردیس سینمایی ملت ذائقه مخاطبان عوض شد و خواستند که فیلم های ایرانی را در سینماهای استاندارد به تماشا بنشینند. سینما آزادی در چند سال اخیر به نبض اصلی جریان اکران بدل شد و به خاطر در دسترس بودنش و موقعیت جغرافیایی این سینما برای تهیه کنندگان و صاحبان فیلم بسیار حائز اهمیت است.
اما پنجاه درصد مالکیت این سینما در اختیار حوزه هنری است و پنجاه درصد ما بقی مالکیت این سینما متعلق به شهرداری تهران است. نکته قابل توجه این است که شهرداری تهران از سهم پنجاه درصدی خود استفاده نمی کند و خود را همسنگر حوزه هنری کرده است و همسو با مدیران این نهاد وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی عمل می کند.
حوزه هنری و مدیران این نهاد وابسته به دولت سینما آزادی ، سینما استقلال در تهران و اکثر سینماهای شهرستان ها در اختیار حوزه هنری است و سینماها در انحصار این نهاد وابسته به دولت دیروز و سرکش و نا فرمان امروز قرار دارد. تهیه کنندگان بیشترین ضرری را که از تحریم فیلم هایشان از سوی حوزه هنری می بینند این است که فیلم ها فروش شهرستان را ندارند و سینمایی برای ارائه فیلم هایشان در اختیار ندارند.
این رفتار های فراقانونی به نفع سینمای ایران نیست و تبعات ناخوشایندی برای سینمای ایران در پی دارد.
ســام بـــهشتــی
پایان/