گروه فرهنگ و ادب هنرآنلاین؛ کودکان با شنیدن و فکر کردن به قصه‌هایی که برای آنها خوانده و یا تعریف می‌شود می‌توانند با اشیا، حیوانات، موقعیت‌ها، زمان ها و مکان‌های مختلف آشنا شوند؛ همچنین داستان‌ها، قدرت تمرکز و دقت کودکان را افزایش داده و به رشد عاطفی و کلامی آنان یاری می‌رساند؛ علاوه بر این قصه‌ها به تخیل کودکان پر و بال داده و به آنها کمک می‌کنند تا با منطق و درک خاص خود به کشف و شناخت دنیا بپردازند؛ از این‌روست که انشتین می‌گوید:من ریاضی را از داستایوسکی آموختم.

شهرام اقبال‌زاده، مترجم کودک و نوجوان در گفت وگو با هنرآنلاین به تاثیر عمیق افسانه ها بر تخیل و رشد عاطفی کودکان اشاره و بیان می‌کند: افسانه‌ها قدرت تخیل بچه‌ها را افزایش می‌دهند و آنها را به اندیشیدن واداشته و با یک دنیای خلاق آشنا می کنند.

او همچنین، افسانه‌ها را جزو ادبیات عامه و نه عامیانه برمی‌شمرد و از عدم توجه به افسانه سرایی گلایه می کند و می گوید:آنچنان که باید و شاید به ادبیات شفاهی و قصه‌ها و افسانه‌ها اهمیت نداده‌ و آن را در شمار ادبیات عامیانه گنجانده‌ایم در حالی که افسانه‌ها و داستان‌ها،جزو ادبیات عامه مردم به شمار می‌روند و به همه مردم تعلق دارند،بنابراین باید این گونه ادبی را جدی بگیریم و کودکان را با قصه آشتی دهیم.

اقبال‌زاده همچنین براین باور است که غربیان در سال‌های اخیر به قصه و افسانه روی آورده و به اهمیت آن بر ذهن و روان مخاطب پی برده‌اند پس بهتر است ما ایرانیان نیز به بازنویسی قصه‌های خود برای کودکان پرداخته و از جادوی قصه غافل نشویم.

امروز قصه گویی یکی از بهترین و ساده ترین شیوه‌های آموزش است و معلمان در همه جای دنیا از این الگو برای انتقال دانستنی‌ها به کودکان بهره می‌برند اما آموزش و پرورش ما همچنان از همان روش های قدیمی استفاده کرده و قصه گویی و قصه خوانی برای کودکان را کاری بیهوده و بی نتیجه می داند.

به باور اقبال زاده، نظام آموزشی ما همگام با تحولات روز نبوده و مطالبی را در کتاب‌های درسی بچه‌ها گنجانده که بسیار کهنه و بدون جذابیت و اندیشه نو است، در حالی که لذت، اصل مهم شعر و ادبیات کودک است که کم‌کم به فراموشی سپرده می شود.

این مترجم، در نظر گرفتن ساعتی را برای قصه‌گویی و قصه‌خوانی دانش‌آموزان ضروری می‌داند و می‌گوید: معلمان باید دوره‌های قصه‌خوانی ببینند و با داستان‌ها و افسانه‌ها آشنا شوند زیرا قصه را نمی‌شناسند و نمی‌دانند چگونه می‌توان کودکان را از طریق قصه با گوهر وجودیشان آشنا کرد.