داود فتحعلی بیگی درباره نمایش های آیینی ماه مبارک رمضان به خبرنگار هنر آنلاین گفت:مهم‌ترین آیین نمایشی در ماه مبارک رمضان تعزیه است که در روزهای مناسبتی به اجرا در می آید به عنوان مثال در شب های قدر، تعزیه معمول و مرسوم بوده که در رثای امیر المومنین(ع) به تعزیه خوانی می پرداختند و در شب شهادت مولای متقیان تعزیه رواج داشته است. از دیگر آیین ها در ماه مبارک رمضان شبیه خوانی بوده که در مساجد و تکایا و گاه خانه ها برگزار می شده است.

فتحعلی بیگی افزود: نمایش های نقالی هم در این ماه صورت می گرفته است که بعضی از نقالی ها به مدح و ثنا و شجاعت امام علی (ع) پرداخته است. و همچنین مرثیه خوانی زبان حال است که معمولا در شب های شهادت خوانده می شود.

وی از دیگر آیین های نمایش این ماه به ترنا بازی اشاره کرد و گفت: از زمان قدیم ترنا بازی مرسوم بوده است، که در قهوه خانه ها به اجرا در می آمده است. ولی هنوز مشخص نیست که ترنا بازی از چه تاریخی رواج پیدا کرده است، گاه بعضی از افراد این نوع بازی را مشابهت به بازی شاه و وزیر نسبت می دهند و گاه به مراسم میر و نوروزی، ولی می توان این گونه اظهار کرد که ترنا بازی یکی از آیین های جوانمردی بوده که بیشتر به اخلاق و منش و جوانمردی تکیه داشته است که برای حمایت از نوع‌دوستی و دفاع از مظلوم به اجرا در می آمده است. اخلاق دینی، رعایت حقوق مردم، احترام به والدین موضوع خاصی است. تا وقتی که این آیین ها از دیرباز تا به امروز کارکرد اجتماعی دارند، ضرورت احیای آن ها هم وجود دارد.

فتحعلی بیگی در خصوص اجرای ترنا بازی در ماه مبارک رمضان تصریح کرد: اجرای برنامه ترنا بازی شاید فرصتی بوده تا اهل محل به این بهانه دور هم جمع شوند و از احوالات هم باخبر شوند ولی باز دقیق مشخص نیست که به چه علتی مرسوم بوده است. احتمال می رود که بیشتر در صدد تبلیغ آداب و منش جوانمردی بوده که در این ماه مبارک رمضان توصیه شده است. از دیگر مشخصه های آن اطعام دادن، رعایت حقوق دیگران و از منظر مذهبی و اخلاق دینی هم برای تزکیه نفس و موازین اخلاقی توصیه شده و می توان گفت که بیشتر برای این اعمال بوده که اجرای آن در این ماه مبارک مرسوم شده است.

وی ادامه داد: هدف غایی آیین‌هاترویج انسانیت و اشاعه اخلاق دینی است و در هر جا و به هر بهانه ای می توان امر به معروف کرد، نمایش های آیینی هم از این موضوع مستثنا نیست.

وی ضرورت اجتماعی و انسانی آیین ها را پرداختن به اخلاق دانست و گفت: گاهی نمایش ها به بهانه بازی و سرگرمی که به اجرا در می آید می خواهد آموزه های دینی را در این نوع مسائل در خود جای دهد، پس اگر مسئله و یا معمایی طرح می شده است تماشاگر را به دور آن جمع می کرده است تا چیز مفیدی یاد بگیرد.

انتهای پیام