این نمایشنامه نویس و کارگردان تئاتر ادامه داد: این شیوه در گذشته به عناوین "تئاتر اسباب بازی" و "تئاتر کاغذی" نیز مرسوم بوده و این امکان را به نویسنده و کارگردان می دهد که در صحنه ای کوچک، تخیلات خود را به بیننده عر ضه کنند.
کوشکی، "میکروتئاتر" را مختص گروه سنی ویژه ای ندانست و گفت: معتقدم هر گونهی تئاتری و مختص هر گروه سنی می تواند از این شیوه بهره برده و تخیلات نمایشنامه نویس را به بهترین شکل منتقل کند.
وی از دیگر فواید این گونه تئاتری را پروش قوه تخیل تماشاچی عنوان کرد و افزود: تماشاچیان می توانند صحنه نمایش را در ابعاد واقعی خود تصور کرده و حتی بزرگترین معماری های جهان را نیز وارد نمایش کنند.
کوشکی، شیوه طراحی صحنه "میکروتئاتر" را به عنوان شهر فرنگی از صحنه های حجیم و گسترده تئاتری معرفی کرد و گفت: آثار نمایشی که نیازمند صحنه عظیمی هستند خواهند توانست با بهره گیری از این شیوه و با صرف هزینه ای اندک، اتفاقات بزرگی را در صحنه رقم زنند.
نویسنده "اسکلیگ و بچه های پرواز" و "مترسگ" که در روزهای اخیر روی صحنه تالار حافظ رفته اند در پایان بر تأثیر روند تعاملی نمایشنامه نویس و طراح صحنه آثار با شیوه "میکرو تئاتر" تأکید و تصریح کرد: طراح صحنه باید بتواند اقتباسی صحیح از هدف نمایشنامه نویس و نگاه کارگردان در ارائه الگویی مناسب از اثر داشته باشد تا داستان علی رغم نبود صحنه چشمگیر و در ابعاد بزرگ به نحوی شایسته معرفی و منتقل شود.
انتهای پیام/۵۲/۵۳