منیر ملکی، طراح و مدرس دانشگاه سوره با اظهار خرسندی از مطرح شدن قانون ثبت آثار طراحان به هنرآنلاین گفت: هر نوع قانونی که در حیطه آثار هنری به تصویب برسد به نفع هنرمندان است البته در این مسئله جای نگرانی نیز وجود دارد چرا که ممکن است این قانون تنها سبب شلوغی ارگان‌های قضایی کشور شود.به خاطر اینکه برداشت از طرح‌ها در ایران یکی از راحت‌ترین و رایج ترین کارهای ممکن است به نحوی که عدم رعایت قانون کپی رایت در این فضا بسیار ملموس است لذا طرح و تصویب قوانین در این حوزه باید به نحوی باشد که بتواند از عهده نهی افراد از این کار برآید و کلیه حقوق مادی و معنوی اثر را برای طراح حفظ کند. وی افزود: اگر قانون در نظر گرفته شده دارای وجوه پیشگیری خوبی باشد به این معنا که مجازات‌های مناسبی برای افراد خاطی بیابد، می‌تواند سهم بسیار موثری در افزایش انگیزه طراحان و رونق بازار داشته باشد. ملکی ادامه داد: هر حرکتی که باعث حفظ حقوق هنرمندان در هر حوزه‌ای شود یکی از عناصر پیشرفت کشور محسوب می‌شود درست مانند ثبت نمایشنامه و فیلمنامه‌ها که با کمک خانه سینما و خانه تئاتر به اجرا درآمد که به حفظ حقوق پدید آورندگان اثر انجامیده است. به طور قطع در حوزه مد و لباس نیز این کمبود به طرز شدیدی حس می‌شود که امیدوارم با اجرای درست این طرح شاهد از بین رفتن آن باشیم. مدرس دانشگاه سوره درباره عدم کاربردی بودن اغلب تولیدات سنتی گفت: دلیل اینکه برخی کارهای سنتی کاربردی نیستند این است که بازار از انواع مدل‌ها اشباع شده است شاید به جرات بتوان گفت که در هیچ دوره‌ای این همه طرح وجود نداشته و قاعدتا طراحان برای فرار از این همه مدل و نیفتادن به عرصه تکرار سعی می‌کنند که ازطرح های رایج بازار دوری کنند وکارهای متفاوتی ارائه دهند که اغلب این کارها به سمت تولیدات فانتزی حرکت می‌کند. ملکی عنوان کرد: در چند سال گذشته اغلب این لباس‌های سنتی برای مکان ها و مصارف خاصی طراحی و استفاده می‌شد به همین خاطر برای ورود این نوع پوشاک به بازار مصرف روزانه و تولیدات انبوه کار پژوهشی درستی انجام نشد. مدرس دانشگاه سوره تصریح کرد: از دو دهه پیش تولید لباس‌های سنتی که بیشتر به صورت تک دوزی بود وارد بازار شد و خوشبختانه طی دو سال اخیر به تولید انبوه انجامید اما متاسفانه تولید این نوع طرح‌ها برای طراحان به صورت تک دوزی مقرون به صرفه نیست. ملکی افزود: به خاطر بالا بودن هزینه کالاهای مصرفی حتی با در نظر گرفتن سود کم،قیمت نهایی برای مصرف کننده بالا تمام خواهد شد. در نتیجه اقبال این طرح‌ها زمانی می‌تواند افزایش یابد که در تعامل موازی با تولیدکنندگان عمده حرکت کند. وی ادامه داد: لباس‌های سنتی را باید بر اساس کاربری مورد استفاده طراحی کرد همانطور که در سال گذشته برنامه طراحی برای کارکنان اداره استانداری این طرح اجرا شد. ملکی عدم وجود پارچه‌های سنتی در بازار را از نقایص این حوزه خواند و افزود: برای طراحی یک پارچه در اغلب موارد مجبور به خریدن پارچه‌های چینی یا شرق دور هستیم که از در طراحی کاملا از پارچه‌های سنتی ما تقلید کرده‌اند. این طراح لباس عنوان کرد: به طور حتم برای گسترش مبحث پارچه‌های سنتی نیازمند، حمایت از نساجی‌ها هستیم که البته امروزه عملا این صنعت در ایران از چرخه خارج شده و به نظر می‌‎رسد که بیشتر مسئولین سفارش دادن این مدل پارچه‌ها را به کشورهایی چون چین ترجیح می‌دهند. وی اظهار داشت: کار و پژوهش بر روی پارچه‌های اصیل ایرانی یکی از مهمترین حوزه‌هایی است که می‌توان با تکیه بر آن علاوه بر رشد بازار نساجی به طرح‌های خوب و اصیل ایرانی نیز دست یافت. انتهای پیام/31/61