گروه تئاتر هنرآنلاین، محمدمهدی نصیری (مهدی پرسیس) دارای مدرک کارشناسی هنرهای نمایشی (بازیگری) از دانشگاه آزاد تهران مرکز و کارشناسی ارشد بازیگری از مدرسه درام شرقی انگلستان است و مدرک فشرده بازیگری در موسسه بامداد زیر نظر محمد عاقبتی، سعید بهنام، اصغر فرهادی و میثاق زارع را گذرانده است. وی که به صورت همزمان در داخل و خارج از کشور در صحنه تئاتر فعالیت دارد، تاکنون در بیش از 30 اثر تئاتری، تلویزیونی و سینمایی حضور داشته است. از دیگر سوابق و افتخارات نصیری، میتوان به جایزه بهترین کارگردانی در بیست و یکمین جشنواره تئاتر دانشگاهی، نامزد بهترین نمایش سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر و حضور در سی و نهمین دوره جشنواره تئاتر فجر اشاره کرد.
وی، هم اکنون دو نمایش در انگلیس در حال اجرا دارد. نمایش «About Ado Much» را همزمان با توسعه مداوم «آیس کرم من» قرار است در اجرای لندن نمایش شکسپیر در ماه مارس حضور داشته باشد که انتقالی از کار خودساخته به آثارکلاسیک محسوب میشود. این پروژهها بازتاب تمرین تعریف شده توسط دامنه زبانی و فرهنگی هستند.
مهدی پرسیس در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین درباره نمایش «آیسکرم من» که در دو کشور اجرا شده است و مشخصههای زبانی و فرهنگی در آن دخیل بوده است، بیان کرد: نمایش «آیسکرم من» ابتدا به عنوان پایاننامه کارشناسی ارشد من در مدرسه بازیگری «مدرسه درام شرقی» شکل گرفت و ابتدا در لندن و سپس در تهران اجرا شد. این اثر با تکیه بر روانشناسی داستایفسکی و تعامل مستقیم با تماشاگر نشان میدهد چگونه اجرا در زبان، فرهنگ و فضا تغییر میکند. این نمایش برداشتی آزاد از رمان جنایت و مکافات است و شخصیت اصلی داستان مردی است که جرم مرتکب میشود و با پیامدهای روانشناختی آن زند گی میکند.
وی درباره ایفای نقش در شخصیت مجرم و اینکه چطور مانع به وجودذ آمدن کلیشههای این نقش شده است، گفت: در پایاننامهام زمان زیادی را صرف پرسش قدیمی کردم که آیا چنین آدمهایی وجود دارند یا به مرور زمان ساخته میشوند؟ اما وقتی وارد اجرا شدم، فهمیدم تشخیص دادن چنین شخصیتی فایدهای ندارد. نمیخواستم او را برچسب بزنم یا توضیح بدهم. چیزی که برایم مهم بود این بود که او هر لحظه چگونه خودش را توجیه میکند و تماشاگر چقدر میتواند به ذهن او نزدیک شود. رویکردم این بود که از احساسگرایی افراطی اجتناب کنم.
پرسیس در پاسخ به پرسشی درباره اجرای نمایش در دو زبان و دو فرهنگ متفاوت و اینکه آیا این تفاوتها تأثیری بر شخصیت داشت یا خیر، توضیح داد: تفاوتهای زبانی همه چیز را تغییر میدهد؛ زبان فارسی بار احساسی متفاوتی نسبت به انگلیسی دارد؛ ریتم، وزن، سکوت و حتی نحوه قرارگرفتن احساس گناه در بدن نیز تفاوت میکند. در تهران، جرم اغلب از منظر اجتماعی و سیاسی تفسیر میشود اما در لندن، تماشاگران بیشتر به انزوا و تنهایی شخصیت واکنش نشان میدادند. شخصیت نمایش، همان مرد بود اما در دو فضای اخلاقی متفاوت شکل گرفت. به جای تثبیت معنا، تولید این اثر به زمینه فرهنگی اجازه میدهد تفسیر را شکل دهد و حساسیت بالای اجرا نسبت به اثر را نشان میدهد.
وی درباره اینکه چطور با مخاطبان و تماشاگران ارتباط برقرار میکند، گفت: تئاتر چیزی دارد که سینما هرگز ندارد و آن هم نزدیکی به تماشاگر است که انگار تماشاگر با تو نفس میکشد و نادیده گرفتن آن یک فرصت از دست رفته است. در این اثر، تماشاگر تنها مشاهدهکننده نیست و او شاهد است و این مورد، تنش اخلاقی کلام را تغییر میدهد. این ارتباط مستقیم، شدت اثر را افزایش میدهد و تماشاگر درگیر میشود و این موارد، بار روانشناختی نمایش را تقویت میکند.
پرسیس در مورد تکنیک مایزنر که نقش محوری در اجرای این بازیگر تئاتر دارد، بیان کرد: تکنیک مایزنر یکی از روشهای مهم در بازیگری است که بر اساس آموختن و پرورش واکنشهای آنی و طبیعی بازیگر به محیط پیرامونش ساخته شده است. این تکنیک به بازیگر کمک میکند تا در نقش خود واقعی و صادقانه عمل کند و احساسات خود را بدون هیچگونه تصنعی به نمایش بگذارد. این تکنیک واقعاً به کمکم آمد و کار تکرار و تمرکز بر ارتباط باعث شد بتوانم پاسخگو بمانم.
حتی در یک اجرای تک نفره، هرگز تنها نیستید. تماشاگر مقابل شماست و باید در زمان واقعی به او گوش دهید. تکنیک مایزنر را فراتر از چارچوب کلاسیک آن به کار میگیرد و اصول آن را در تعامل زنده با تماشاگر با دقت قابل توجهی به اجرا درمیآورد.
وی در پایان در مورد برنامه های آینده آیس کرم من و تمریناتش گفت: میخواهم نمایش را در لندن ادامه دهم و اجراهای طولانی تر و فضاهای تئاتری متفاوت را تجربه کنم و سپس آن را به شهرهای دیگر ببرم، چراکه هر مکان رابطه با تماشاگر را شکل میدهد و میخواهم اثر از طریق این مواجهها رشد کند نه اینکه تثبیت شود.
انتهای پیام