سرویس معماری هنر آنلاین: کاروانسرای انار در سال ۱۲۳۳ شمسی و به فرمان حاجی محمدابراهیم ولد حاجی‌ الله‌وردی کرمانی ساخته شده است. معمار این بنا استاد حسین فرزند استاداحمد یزدی است. این بنا مربوط به دوره قاجاریه است و در رفسنجان جنوب شرقی امام‌زاده محمد صالح واقع شده است.

مهم‌ترین کاربری این کاروانسرا که در مسیر جاده تاریخی ادویه بوده، همواره مکان امن و استراحت گاهی برای مسافران و پیک‌های پادشاهان بوده است.

جاده ادویه در دوره صفویه در بندرعباس احداث شده و از شهرهای لار و جهرم نیز می‌گذشته و به اصفهان می‌رسیده است.

کاروانسرای انار از نوع کاروانسراهای چهار ایوانی است. حیاط مرکزی بنا در گوشه‌ها شکست خورده و به هشتی تبدیل شده است. نمای خارجی جبهه جنوبی بنا و در طرفین ورودی هشتی ایوانچه برای اقامت کاروانیان ساخته شده است. هر کدام از این ایوانچه‌ها دارای بخاری است که در درون دیوار تعبیه شده است. ورودی بنا در جبهه جنوبی است که با گذشتن از یک کریاس به حیاط مرکزی راه پیدا می‌کند.


کریاس به آستانه یا ورودی هر بنا گفته می‌شود. کریاس کاروانسرای انار دارای یک گنبد بزرگ است که زیر گنبد با تزئینات آجری کاربندی شده است. در طرفین کریاس دو اطاق مستطیل شکل در دو طبقه بنا شده که آن را به عنوان شاه‌نشین می‌شناسند. سقف این طاق‌ها نیز دارای تزئینات آجری و کاربندی گچی است. در طرفین حیاط ایوانچه‌های اقامت کاروانیان بوده است.

کارونسرای انار در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شماره ۶۷۶۲ و قدمت دوره قاجاریه در فهرست میراث ملی کشور به ثبت رسیده است.

این کاروانسرا چند سال است که به رستوران سنتی تبدیل شده است. چندی پیش دری برای تسهیل مسیر دسترسی مردم به سرویس‌های بهداشتی امام‌زاده محمد صالح (ع) انار که جنب کاروانسرا قرار دارد تعبیه شد که منجر به تخریب بخشی از دیوار آن شده است.

انتهای پیام/