سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: علیرضا پنجهای در باره توفیر بین بهرهوری از امکانات مطالعه و کتاب و تغییر ماهیت مطالعه گفت: در طرح این مهم با یک کلیت و یک جزء مواجهیم؛ وقتی گفتهاید مطالعهکردن، یعنی اطلاعیافتن از چه؟ فوری مشتقاتی مانند: طلوع، طلیعه، مطلع اطلاع، طلعت، طالع، مطلع و... در پسزمینه ذهن پدیدار میشود، چرا چون خورشید مادر روشنگری و منبع نور است.
او توضیح داد: این کلمه کنایه به خورشید میزند. و استعاره از آن برگرفته، چنانچه توفیر ستاره و سیاره نیز در لفاف همین ماهیت و مهم نهفته و پیچانده شده است، چه؟ ستاره نور از سیاره گیرد و سیاره خود منور و منبع نور است، کنایه، استعاره، سمبل و نمادبودن ستارهای به نام خورشید!
این شاعر معاصر با این مقدمه گفت: کسی که کتاب میخواند، مصمم است نادانستگی و تاریکیهای ذهنش را روشن گرداند. کتابخواندن یک راه از روشنی است، بسا که پای حرف دانایی، که او هم چه توسط مطالعه و چه کسب تجربه به روشنی دست یازیده باشد. گاه هم مطالعه شنیداری و دیداری است، چه از راه دیدن دستگاههای چندرسانهای، چه رادیو، تلویزیون، رایانه و گاه از پنجرهای مردم و مناسباتشان را رصدکردن، همه اینها در ید استفاده از امکانات و واسطهایی برای روشنکردن ذهن است.
پنجهای گفت: مراقب ناشران تازهکار باشید. به دوستان باشنده قلم خطابم است، چه بسا یک کتاب برای شما شهرتساز شود، پس هنگام انعقاد قرارداد مراقب باشید و قید واگذاری یک بار چاپ را با تعداد مشخص نسخههای کتاب در زمان مشخص شده، حتما قید کنید و البته مشخصات شناسنامهای و چاپی کتاب نیز لازم است لحاظ شود؛ و اما دروغ نگوییم و میل به ناحق نکنیم. برخی گمان میکنند فقط خودشان زرنگ تشریف دارند، باور بفرمایید مخاطبان و منتقدان شعر خوب میفهمند که کدام کتاب، چرا مورد استقبال قرار گرفته، پس 50نسخه 50نسخه نروید مهر بزنید چاپ چندم و چندم... .
او ادامه داد: حرف دیگرم با شاعران است. آن دسته از دوستان دلنویس حق دارند شمارگان لایک و کتابشان از هزار چند برابر شود، اما کسی که مخاطبش تینیجرها و افسردههای عاشق ماشق نیست، دیگر چرا خلط مبحث میکنند، پدر جان! مادر جان! خب مادام که شعرهای شما مخاطبانش شاعرانند، بیخود انتظار افزایش تیراژ دارید، همین 50 تا که دوست و آشنا میخرند، از سرتان هم زیاد است، مگر بوف کور در زمانهای که داستانهای معمولی سه هزار تیراژ داشتند، 100نسخه در بمبئی چاپ نشد؟
او در پایان گفت: ناشاعران، نویسندگان و هنرمندانی که برای همدمی نویسند، بدانند جیب همکارانشان سوراخ هم که نشده باشد، از کمترین نقدینگی برخوردار است. پس باید انتظارمان عاقلانه باشد.