سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: نسیم مرعشی، برگزیده بخش رمان جایزه جلال به هنرآنلاین گفت: این کتاب را آخر تابستان سال 90 شروع کردم. تا پاییز سال بعد نسخه اول کتاب آماده بود. تقریبا یک سال دیگر برای بازنویسی صرف شد و تابستان 92 آن را به ناشر تحویل دادم.

او گفت: من قبل از اینکه نوشتن رمان را شروع کنم ساختارش را چیده بودم. در رمان‌هایی که چند کاراکتر دارند و هر کاراکتر ماجراهای خودش را دارد، این کار اجتناب ناپذیر است. مخصوصا در مورد این رمان، که شخصیت‌ها مشترکاتی دارند و داستان آن‌ها در جاهایی از رمان با هم برخورد دارد، نوشتن بدون نوشتن خلاصه و طراحی ساختار ممکن نیست.

نویسنده رمان "پاییز فصل آخر سال است" گفت: هر کس روش خاصی برای نوشتن دارد. خیلی‌ها نسخه اول را سریع می‌نویسند و بعد آن را بارها و بارها بازنویسی می‌کنند تا به نتیجه‌ای که می‌خواهند برسند. اما روش من این بود که تا پاراگراف قبلی به حد نهایت راضی‌ام نمی‌کرد سراغ پاراگراف بعد نمی‌رفتم.

نسیم مرعشی، برگزیده بخش رمان جایزه جلال درباره رمانش گفت: قبل از نوشتن تمام بخش‌های قبلی فصل را می‌خواندم و نهایی می‌کردم. تا فصل قبل یا بخش قبل هم نهایی نشده بود سراغ بعدی نمی‌رفتم. با این وجود یک سال هم برای بازنویسی‌اش وقت گذاشتم. گاهی فصل‌ها را پشت سر هم می‌خواندم و گاهی فصل‌های هر شخصیت را پشت سر هم می‌خواندم تا لحن از دست نرود.

او ادامه داد: برای به دست آوردن ریتم مناسب، بهترین کاری که به نظرم رسید این بود که مدتی فصل‌ها را به حال خود رها کنم و بعد از اینکه مدتی از آن فاصله گرفتم و فراموشش کردم، دوباره بخوانم تا بتوانم بفهمم ریتم درست است یا نه. بار آخر، رمان را بعد از سه ماه خواندم البته باز هم جاهایی از رمان را حفظ بودم و نتوانستم مثل یک خواننده با آن برخورد کنم.

مرعشی گفت: شاعرانگی را در فصل‌های لیلا رعایت کردم. به خاطر نوع شخصیت او و دغدغه‌هایش، فکر کردم این لحن بیشتر مناسب او است. سعی کردم در فصل چهارم هم چنین لحنی را رعایت کنم. در مورد آهنگین بودن متن، باید بگویم در مصاحبه‌ای خوانده بودم خانم گلی ترقی داستان‌هایش را بلند می‌خواند و بعد بازنویسی می‌کند. من هم از ایشان تقلید کردم. داستانم را بلند خواندم و صدایم را ضبط کردم و سعی کردم هر جا آهنگ متن از دست رفته، آن را ویرایش کنم و آهنگ را بازگردانم.

انتهای پیام/