سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: این فیلم آغاز همکاری روبی مولر به عنوان فیلمبردار با او بود، و بعدها هم در اثر درخشان دیگر هانتکه، زیر آسمان برلین با او همکاری کرد.

وندرس یک سال قبل از ساختن این فیلم یعنی در سال 1970 فیلمی ساخت با نام: تابستان در شهر. اما خودش اولین اثرش را به عنوان یک فیلم بلند، "ترس دروازه‌‏بان..." معرفی می‏‌کند، زیرا این فیلم حاوی مولفه‏‌های فیلم‏‌های بعدی‌اش است. همین فیلم است که او را در زمره فیلم‏سازان معتبر در دنیا قرار می‏‌دهد و باعث اعتبار او در سینمای جهان می‏‌شود.

وندرس در فیلم‏نامه‌‏هایش از سنت‌‏های معمول پیروی نمی‏‌کند. داستان فیلم درباره یوزف بلوخ با بازی براس است که دروازه‌‏بان فوتبال است. او به ‌دلیل بی‏‌تفاوتی‏اش در بازی فوتبال از زمین بیرون کشیده می‏‌شود. سپس وقت‏گذرانی می‏‌کند و بی‏‌هدف در شهر پرسه می‏‌زند. به سینما می‏‌رود، مدتی با موسیقی آمریکایی سرگرم می‏‌شود و به شکلی تصادفی با زنی بلیت‌ فروش آشنا می‏‌شود و بدون هیچ دلیلی او را خفه می‏‌کند. او در این جا تمام نشانه‏‌های حضور خود در آپارتمان را از بین می‌‏برد، به جز سکه‏‌ای آمریکایی. سپس به مرز اتریش می‏‌رود و در دهکده‌‏ای اقامت می‏‌کند. طی مدت اقامتش از طریق روزنامه‌‏ها پیگیر ماجرای قتل و انعکاس آن است تا این که طرحی از چهره‏‌اش را که به‌ عنوان قاتل در روزنامه‏‌ها چاپ شده است می‌بیند...

از مولفه فیلم‌‏های وندرس می‏‌توان به زندگی بی‏‌هدف قهرمانانش در اجتماع اشاره کرد؛ شاید دلیل این دیدگاه را باید علاقه بیش از حد او به کافکا دانست. او کافکا را بیش از همه نویسنده‏‌ها و فیلسوفان دوست داشت؛ با کمی شناخت در جهان کافکا، تاثیر او را در آثار وندرس به راحتی می‌‏توان مشاهده کرد.

جنایتکاری که وندرس در فیلم به ما نشان می‌‏دهد، با جنایتکاران سینمای آمریکا به کلی فرق دارد. البته وندرس شیفته آمریکاست، اما سینمایش و شخصیت او مانند فیلم‏‌هایش همیشه در مسیر بین آمریکا و اروپا قرار دارند و دریک جا نایستاده‏‌اند.

همچنین تاثیری که ویم وندرس از سینمای ازو گرفته است، را نمی‏توان نادیده گرفت؛ تا جایی که خودش معتقد است: " در آثار ازو سادگی و حضور راستین چیزها حاکمند. شیوه روایت در آثارش به معنای تصویرگری است. این با درک من از سینما همخوان است."

انتهای پیام/

علیرضا سردشتی