سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: این فیلم آغاز همکاری روبی مولر به عنوان فیلمبردار با او بود، و بعدها هم در اثر درخشان دیگر هانتکه، زیر آسمان برلین با او همکاری کرد.
وندرس یک سال قبل از ساختن این فیلم یعنی در سال 1970 فیلمی ساخت با نام: تابستان در شهر. اما خودش اولین اثرش را به عنوان یک فیلم بلند، "ترس دروازهبان..." معرفی میکند، زیرا این فیلم حاوی مولفههای فیلمهای بعدیاش است. همین فیلم است که او را در زمره فیلمسازان معتبر در دنیا قرار میدهد و باعث اعتبار او در سینمای جهان میشود.
وندرس در فیلمنامههایش از سنتهای معمول پیروی نمیکند. داستان فیلم درباره یوزف بلوخ با بازی براس است که دروازهبان فوتبال است. او به دلیل بیتفاوتیاش در بازی فوتبال از زمین بیرون کشیده میشود. سپس وقتگذرانی میکند و بیهدف در شهر پرسه میزند. به سینما میرود، مدتی با موسیقی آمریکایی سرگرم میشود و به شکلی تصادفی با زنی بلیت فروش آشنا میشود و بدون هیچ دلیلی او را خفه میکند. او در این جا تمام نشانههای حضور خود در آپارتمان را از بین میبرد، به جز سکهای آمریکایی. سپس به مرز اتریش میرود و در دهکدهای اقامت میکند. طی مدت اقامتش از طریق روزنامهها پیگیر ماجرای قتل و انعکاس آن است تا این که طرحی از چهرهاش را که به عنوان قاتل در روزنامهها چاپ شده است میبیند...
از مولفه فیلمهای وندرس میتوان به زندگی بیهدف قهرمانانش در اجتماع اشاره کرد؛ شاید دلیل این دیدگاه را باید علاقه بیش از حد او به کافکا دانست. او کافکا را بیش از همه نویسندهها و فیلسوفان دوست داشت؛ با کمی شناخت در جهان کافکا، تاثیر او را در آثار وندرس به راحتی میتوان مشاهده کرد.
جنایتکاری که وندرس در فیلم به ما نشان میدهد، با جنایتکاران سینمای آمریکا به کلی فرق دارد. البته وندرس شیفته آمریکاست، اما سینمایش و شخصیت او مانند فیلمهایش همیشه در مسیر بین آمریکا و اروپا قرار دارند و دریک جا نایستادهاند.
همچنین تاثیری که ویم وندرس از سینمای ازو گرفته است، را نمیتوان نادیده گرفت؛ تا جایی که خودش معتقد است: " در آثار ازو سادگی و حضور راستین چیزها حاکمند. شیوه روایت در آثارش به معنای تصویرگری است. این با درک من از سینما همخوان است."
انتهای پیام/
علیرضا سردشتی