سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: رولان توپور را در اروپا بیشتر از سایر نقاط جهان می‏‌شناسند. در سال 1997 در سن 57 سالگی می‏‌میرد و هزاران دست نوشته و شعر و کاریکاتور به جا می‏‌گذارد که بدون شک همه آن‏ها نمایان‏گر برهه‏‌ای از رویدادهای جامعه فرانسه است.

این اثر داستان مردی است به نام ترلوفسکی با ظاهر وبرخورد مناسب که به دنبال آپارتمانی با قیمت مناسب برای اجاره کردن است. در جستجوی خود مورد مناسبی را برای اجاره پیدا می‏‌کند و برای بازدید به آنجا می‏‌رود. داستان از این‏جا شروع می‏‌شود که نظافتچی خانه به او می‏‌گوید: مستاجری که قبلا اینجا زندگی می‏‌کرده خودش را از پنجره به بیرون پرت کرده است ولی هنوز نمرده.

او برای پی بردن از وضعیت مستاجر قبلی به بیمارستان می‌‏رود. سیمون شول را روی تخت بیمارستان در حالی‏ که تمام بدنش باند پیچی شده می‏‌بیند. سیمون می‏‌میرد و او به آپارتمان نقل مکان می‏‌کند. ساختمان عجیب و اتفاق‌های مرموزی که در آنجا رخ می‏‌دهد باعث می‏‌شود که او احساس کند توطئه‏‌ای در کار بوده که باعث خودکشی سیمون شده وحالا نوبت اوست.

او دچار کابوس می‏‌شود، سیمون شول را می‏‌بیند، خود را می‏‌بیند، شورشی می‏‌شود و مرز بین حقیقت و رویا برایش از بین می‏‌رود و...

فرم روایت سه بخشی و تقسیم بخش‏‌ها به فصل‏‌های کوتاه‏‌تر باعث شده که کتابی روان و خوش‏خوان برای مخاطب به نظر بیاید. "مستاجر"، نماد اجتماع سرکوب‏ شده‏‌ای است که انسان را به جایی می‌‏رساند که از خود به در شده و به دیگری تبدیل می‏‌کند که با آن خود بیگانه است. داستان منطبق است با ساختار داستان‏‌های گروتسک.

"مستاجر" از جهاتی به مسخ کافکا شبیه است، به این معنا که سقوط انسانی را نشان می‏‌دهد که جامعه او را به یک جانی تبدیل می‏‌کند و به قهقهرا می‏‌برد. تاثیر محیط و انسان‏‌های پیرامون بر ناخودآگاه ترلوفسکی و سپس بازتاب این تاثیر بر زندگی و محیط اطرافش.

مترجم در مقدمه کتاب می‏‌نویسد، آثار توپور موید این سخن کیرکگور هستند که گفته: "عموما از امر شیطانی سخنی به میان نمی‏‌آید، در حالی که به ویژه، در زمانه ما، این حیطه نیازمند پژوهیده شدن است."

پولانسکی در سال 1976 از روی کتاب اقتباسی سینمایی کرد و فیلم موفقی ساخت، که بازیگر اصلی‌‏اش هم خود اوست. "مستاجر" در سال 1386 برای اولین بار توسط انتشارات چشمه، با ترجمه کوروش سلیم‌‏زاده به بازار آمد.

انتهای پیام/

علیرضا سردشتی