به گزارش خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین ، شیما شعبانی‌فر که طرح‌های خود را با نام "النا" عرضه می‌کند، ابتدا در رشته محیط‌ زیست تحصیل کرده و هم اکنون دانشجوی مقطع دکتری در رشته DBA است. با او درباره تجربه‌هایش در زمینه طراحی لباس صحبت کرده‌ایم.

با توجه به اینکه رشته تحصیلی شما ارتباطی با طراحی لباس ندارد چه طور تصمیم گرفتید این کار را شروع کنید؟

من به رنگ و هماهنگ کردن لباس‌های رنگی علاقه زیادی داشتم و از کودکی برای خودم لباس طراحی می‌کردم. وقتی درسم تمام شد احساس کردم به آن رشته علاقه زیادی ندارم، بنابراین در دوره‌های طراحی لباس دانشگاه شهید بهشتی شرکت کرده و کار خود را در زمینه طراحی لباس شروع کردم. بعد از آن در چند دوره نمایشگاه مد و لباس فجر شرکت کردم و طرح‌های من نشان مالکیت معنوی دریافت کردند و یکی از آنها لوح تقدیر دریافت کرد. در حال حاضر هم مزون دارم و علاوه بر آن نمایشگاه‌های فصلی از کارهایم برگزار می‌کنم.

برای طراحی لباس از چه چیزهایی الهام می‌گیرید؟

در کلاس‌های طراحی لباس به ما یاد دادند که از هرچه در اطراف خود می‌بینیم الهام بگیریم و در طراحی لباس استفاده کنیم. در مجموعه‌های من بعضی کارها ساده است و بعضی دیگر طرح‌های مختلفی دارند، مثلا در بعضی از کارهایم از تصویر فرشته الهام گرفتم. طراحی بعضی از کارهای من آنقدر شخصی و دلی است که ممکن است در بین مشتری‌ها اصلا طرفدار نداشته باشد ولی من برای دل خودم این لباس‌ها را طراحی می‌کنم. از همه چیز مانند ماهی، گل و.. الهام می‌گیرم و آنقدر برش‌ها و پارچه‌ها را تغییر می‌دهم تا به آنچه می‌خواهم برسم.

طراحی لباس برای شما چه روندی دارد؟

من سعی می‌کنم هر هفته طرح‌های جدیدی ارائه دهم. برای این کار طرح اولیه را می‌کشم و بعد با توجه به آن به دنبال پارچه مناسب می‌گردم که با طرح من هماهنگ باشد. گاهی اوقات طرحی می‌زنیم که بسیار عالی است ولی ممکن است پارچه‌‎ای که انتخاب شده آن طرح را خراب کند. یا ممکن است طرح زیبایی طراحی شود اما موردپسند بازار نباشد. مثلا من یک پارچه داشتم که مورد توجه هیچ‌کس قرار نمی‌گرفت ولی زمانی که آن را با طرح مناسبی دوختم استقبال زیادی از آن شد و از پرفروش‌ترین کارهای من بود. بنابراین استفاده از پارچه و طرح مناسب در کنار هم باعث موفقیت یک کار می‌شوند.

از لباس‌های محلی یا سنتی ایران در کارهای خود الگو می‌گیرید؟

از لباس‌های محلی نه ولی از لباس‌های سنتی ایران زیاد استفاده می‌کنم. یک برند اگر بخواهد موفق باشد باید اول طرفدارهایش را پیدا کند و دست طراح برای پیاده کردن آنچه در ذهن دارد باز باشد. من فکر می‌کنم باید آنقدر بزرگ شوم که فقط به فروش کارها فکر نکنم بلکه عملی کردن ایده‌ها برایم مهم باشد. فکرها و طرح‌های زیادی دارم که هنوز امکان اجرای آنها فراهم نشده است. باید جلوتر بروم و تجربه بیشتری کسب کنم تا از همه چیزهای دور و بر خود الهام بگیرم.

معمولا چه نوع طرح‌هایی مورد استقبال مشتری قرار می‌گیرد؟

خیلی وقتها لباس‌هایی طراحی می‌شود که چون طراحی زیادی روی آنها شده است مورد استقبال قرار نمی‌گیرند و معمولا طرح‌های ساده فروش بیشتری دارند، چون مشتری زمان خرید لباس به این فکر می‌کند که آن را با چه چیزهایی می‌تواند هماهنگ کند یا در چه مکان‌هایی می‌تواند بپوشد، بنابراین به دنبال چیزی است که راحت‌تر بتواند از آن استفاده کند.

لباس‌هایی که در جشنواره شرکت دادید چه ویژگی‌هایی داشت؟

آن کارها طراحی زیادی داشت و از لباس‌های سنتی برای طراحی آنها الهام گرفته بودم. من 6 کار برای جشنواره ارسال کردم که 3 تا از آنها پذیرفته شد. کارهایی که برای نمایشگاه ارسال می‌شود باید ویژگی‌های زیادی داشته باشد و استانداردهای خاصی را باید در آنها رعایت کرد تا امکان حضور در جشنواره را پیدا کنند. در این نمایشگاه لباس ساده قبول نمی‌کنند و باید طرح شما حرفی برای گفتن داشته باشد، چون بحث فروش در آن مطرح نیست و آنچه اهمیت دارد ایده و طرح جدید است. البته طرح‌هایی که من در نمایشگاه شرکت دادم جزء کارهای پرفروش خودم هم بود.

در جامعه ایرانی مد چه شرایطی دارد؟

مد ایران در چند سال اخیر پیشرفت زیادی داشته و امیدوارم باز هم پیشرفت کند. قبلا پوشش ما رنگ‌بندی خاصی داشت و تنوع رنگی در آن وجود نداشت ولی الان تنوع رنگ و مدل مانتوها زیاد شده تا حدی که خانم‌ها از پوشیدن آن احساس ناراحتی نمی‌کنند و با لذت مانتوهای متنوع را انتخاب کرده و می‌پوشند. ما پیشرفت زیادی داشتیم و جا دارد که این روند ادامه پیدا کند.

برای موفقیت در این کار نیاز به بازاریابی و شناخت مشتری است. شما در این زمینه چه اقداماتی انجام داده‌اید؟

من وقتی کار خود را شروع کردم هیچ سرمایه‌ای نداشتم و فروش اینترنتی انجام می‌دادم. اوائل مشکلات زیادی وجود داشت و زمانی که کار کمی پیشرفت کرد مشکلات آن هم بزرگ‌تر شد. اما برای اینکه بخواهیم بزرگ شویم باید مشکلات کار را هم تحمل کنیم. الان افراد زیادی در این زمینه مشغول به کار هستند اما نمی‌توان اسم همه آنها را طراح لباس گذاشت. عده زیادی وارد این کار می‌شوند اما به دلیل سختی‌های زیاد آن را رها می‌کنند. من به همین دلیل تغییر رشته دادم چون فکر کردم اگر مدیریت بدانم بهتر می‌توانم طرح‌های خود را ارائه دهم. با اینکه تحصیل مدیریت را تازه شروع کرده‌ام اما احساس می‌کنم نحوه برخورد من با کار متفاوت با روزهای اول است.

آنچه در دوره‌های طراحی لباس آموختید برای شروع کار کافی بود؟

گذراندن این دوره‌ها برای ورود به کار کافی است ولی در ادامه برای اینکه بخواهید برند تاسیس کنید باید همیشه در حال تحصیل باشید که با آدم‌های جدید و افکار جدید آشنا شوید. باید در محیط تحصیلات طراحی و مدیریتی باشید که بتوانید کار خود را رشد دهید.

انتهای پیام/