به گزارش خبرنگار هنرآنلاین،" آنخ"نامی ایرانی به معنی سرشار از زندگی است. این نام را غزاله حسنزاده طراح لباس جوان مشهدی برای کارهای خود برگزیده است. حسنزاده دارای فوق لیسانس طراحی صنعتی است و هم اکنون در شهر مشهد به کار طراحی لباس مشغول است.
خانم حسنزاده دلیل گرایش شما به طراحی لباس چه بود؟ یکی از زیرشاخههای طراحی صنعتی، طراحی لباس است. سه سال پیش که در پردیس بین المللی کیش دانشگاه تهران مشغول تحصیل بودم، دانشگاه با آکادمی داموس ایتالیا قراردادی بست و یک ورک شاپ طراحی لباس با حضور خانمی از ایتالیا برگزار کرد. دوره خیلی خوبی بود و چیزهای زیادی یاد گرفتم که برای انجام این کار به من انگیزه داد. بعد از پایان تحصیل و هنگامی که دیدم عده زیادی وارد کار طراحی لباس شدهاند، تصمیم گرفتم من هم شانس خودم را امتحان کنم.
شروع کارتان چگونه بود؟ من در مشهد زندگی میکنم و اولین نمایشگاه لباسهای من یک سال پیش در گالری آرتین مشهد برگزار شد. تجربه خیلی خوبی بود و آنچه در ذهنم بود عملی شد. در این کار مسائل مالی هیچ وقت برایم مهم نبوده و فقط به جنبههای هنری کار فکر میکردم. در این برند انجام کار فاخر و اصالت آنها برایم مهم بود و خوشبختانه توانستم با مخاطبین ارتباط خوبی برقرار کنم و آنها هم متوجه ایدههای من شدند. بعد از آن هم با تشویق دیگران و نظر مثبت آنها تصمیم گرفتم این کار را ادامه دهم.
با توجه به تفاوتهای فرهنگی تهران با شهرستانها، فضای شهر شما مناسب انجام چنین کاری هست؟ در مشهد کاری که من کردم سابقه نداشته است. ۹۹ درصد این نوع کارها در تهران انجام میشود و به جز آن نمونههای محدودی هم در شیراز هست. مشهد بافت خاصی دارد اما برخلاف آنچه به نظر میآید افراد زیادی هستند که طرفدار شیک پوشی هستند. عده زیادی را دیدهام که پی گیر کارهای تهران بودند و در مورد آنها نظراتی میدادند. من چون در مشهد زندگی میکنم سلیقه مردم را میشناسم و خلاء چنین چیزی را در اینجا احساس میکردم. در شهر ما افرادی هستند که شیک پوشی برایشان مهم است و با این کار من به خواسته خود رسیدند. به هر حال اینجا فضا کمی بسته است و خانمها در عین شیک بودن طرح های ساده و سنگین را میپسندند.
شما نمایشگاه فصلی برگزار میکنید یا فروش دائمی دارید؟ نمایشگاه دائمی دارم و مشتریها با هماهنگی قبلی برای دیدن کارها میآیند. ارسال اینترنتی هم به سراسر ایران داریم و مشتریانی از تهران، شیراز، اصفهان، ملایر و... داشتهایم. سفارشهای شهرستان انگیزه خیلی خوبی است برای من و همیشه بعد از ارسال کارها با مشتریها تماس میگیرم و نظرشان را میپرسم و خوشبختانه تا به حال نظر منفی نشنیدهام.
کارهای شما از نظر قیمت مخاطب محدود دارند یا طیف وسیعی را پوشش میدهند؟ من کارهای موجود در بازار را بررسی کردم و دیدم متاسفانه اکثر اجناس چینی و با کیفیت پایین هستند. با توجه به افزایش هزینهها، قیمتهای بالایی که افراد برای خرید لباس میپردازند با کیفیت آن لباس هماهنگی ندارد. برای من مهم بود قیمت کارها طوری نباشد که فقط یک قشر خاص توانایی خرید آن را داشته باشند. سعی کردم سود کار را پایین بیاورم تا قیمتها خیلی بالا نرود. اما کیفیت کارها بالا است و مشتری وقتی میبیند با قیمت کمی بالاتر از بازار میتواند لباس بهتری تهیه کند، از خرید خود راضی است.
روند شکل گیری یک لباس برای شما چگونه است؟ اولین و مهمترین موضوع برای من کیفیت پارچه و نقش آن و بعد هم برش است. وقت زیادی برای انتخاب پارچه میگذارم و از ابتدا به طرح نهایی آن فکر میکنم. با خیاطها هم برای طرح و برش پارچه تعامل داریم و توجه زیادی به جزییات داریم. مثلا گاهی یک برش اضافه میتواند طرح جدیدی به وجود آورد. در کارهای جدید هم کار دست اضافه شده و دوختها و طرحهایی از اصفهان و شیراز و جنوب کشور جمع آوری کردهایم که در مجموعه جدید از آنها استفاده خواهم کرد.
تولیدات شما محدود به مانتو هست؟ من با طراحی مانتو شروع کردم اما در مجموعه جدید لباس مهمانی و لباسهای راحتی هم تولید میکنیم. کار طراحی لباس چیزی نیست که فقط محدود به مانتو باشد. البته فکر میکنم طراحی مانتو سختترین کار است، چون محدودیت زیادی در این کار داریم.
فکر میکنید لباسهای ایرانی قابلیت جهانی شدن دارند؟ من و خیلیهای دیگر این هدف را داریم که صنعت خودمان را به جهان عرضه کنیم. این محدودیت ما برای استفاده از مانتو باعث شده مانتوهای ما به مرور زمان شکل جدیدی بگیرند و کم کم هویت ایرانی پیدا کنند. این لباس قابلیت استفاده به شکل های مختلف را دارد و میتواند به عنوان لباسی جدید برای جهان جالب باشد و نوعی سوغات ایران برای آنها باشد. من با عدهای از طراحان لباس ایتالیا و پاریس آشنا شدم و طرحهایم را برایشان فرستادم. برای آنها بسیار جالب بود که چنین کارهایی در ایران انجام میشود.
انتهای پیام/