سرویس سینما هنرآنلاین// فیلم "خوابم می‌آد" یک فیلم کمدی اجتماعی است که پرداختن به موضوع اجتماع در آن مورد توجه گرفته و در ارائه این مسئله طراحی صحنه و لباس نقش کلیدی و محوری دارد. با حسین عالی‌نژاد در مورد طراحی صحنه و لباس این فیلم گفت‌وگویی انجام داده‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

بر اساس چه ویژگی‌هایی طراحی صحنه و لباس فیلم "خوابم می‌آد" را قبول کردید؟

رضا عطاران حکم استادی را برای من دارد و اولین کار مستقل‌ام در حوزه طراحی با مجموعه "متهم گریخت" ساخته رضا عطاران آغاز شد و در چند مجموعه دیگر هم با عطاران کار کردم. موقعی که پیشنهاد طراحی فیلم "خوابم می‌آد" به من شد بعد از خواندن فیلم‌نامه با آن ارتباط برقرار کردم و متوجه شدم فیلم‌نامه پتانسیل خوبی برای طراحی صحنه و لباس دارد. موقعی که داستان فیلم‌نامه پر از ایده برای کارم است می‌توانم به آنها رجوع کنم. در این حالت است که می‌توانم کارم را با کیفیت بهتری انجام بدهم و بنابراین طراحی فیلم را قبول کردم و در جلسه مشترکی با عطاران ایده‌هایم را مطرح کردم. شیوه کاری شما با رضا عطاران چگونه است؟ رضا عطاران هر کدام از عوامل کارش را آزاد می‌گذارد تا هر آنچه ایده خلاقانه دارند مطرح کنند و در ادامه این پیشنهادات و ایده‌ها را بررسی و از ایده‌های مفید استفاده می‌کند و روتوش‌های درست و حرفه‌ای در کار به وجود می‌آورد. همکاری با عطاران به دلیل این ویژگی‌ها همیشه لذت بخش است. عطاران درحین کار آدم با سلیقه و خلاقی است و ریشه با اصالتی در حوزه کار خلاقانه هنری در فیلم سازی دارد.

شرایط پیش تولید به چه نحوی بود؟ تهیه کننده فیلم شرایط پیش تولید مناسب و خوبی را به وجود آورد و کمتر در سینمای ایران تهیه‌کننده ای پیدا می‌شود که این همه وقت و حوصله برای پیش تولید یک فیلم صرف کند. مدت‌ها برای طراحی لباس‌ها شخصیت‌های فیلم تحقیق کردم. زیرا در فیلم چند مقطع تاریخی وجود داشت که باید به لحاظ طراحی لباس صحنه به آن دقت می‌شد و نمی خواستیم کار سهل الوصلی مثل برخی از فیلم ها داشته باشم که به طور مثال برای داشتن خیابان لاله زار سریع به سراغ شهرک سینمایی می‌روند. طراحی لباس و صحنه چقدر به بازی بازیگران کمک کرد؟ با دقت به شخصیت‌پردازی آدم‌های فیلم، خانه رضا و... فکر کردیم . بعد از طراحی لباس‌ها آنها را بر تن بازیگران با دقت اندازه‌گذاری کردیم. رضا شخصیت اصلی در فیلم یک معلم است و در وهله اول یک آدم کت و شلوارپوش با یک کیف چرمی در دست در ذهن همه ماها به وجود می آید. به نوع ، ترکیب و مدل کت و شلوار این شخصیت خیلی دقت کردم. در فیلم نکته‌ای است که مادر رضا هر لباسی که برای خودش می دوزد از بقیه این پارچه‌ها لباسی هم برای رضا می‌دوزد که به دلیل شرایط خاصی مثل شرایط اقتصادی و تنگ‌دستی آنها است و در خیلی از پلان‌های فیلم لباس‌های رضا و مادرش از یک پارچه یکسان هستند.