گروه موسیقی هنرآنلاین- جشنواره های موسیقی شاید یکی از مهم ترین امکانات بروز موسیقی به صورت زنده در جامعه ماست البته بجز کنسرت هایی که برای موسیقی برگزار می شود که انهم همیشگی نیست. جایی که امکان حضور گروه های مختلف و سازهای بومی از شهرستانهای مختلف را به وجود می آورد .جایی که گونه ای جشن برای موسیقی باید باشد و جشنواره موسیقی اتفاق خوبی برای این هنر است. حضور نوازندگان سازهای مختلف از سرتاسرایران با نواهای خاص سرزمین هایشان و جوانترهای موسیقی در کنار پیشکسوت ها.جشنواره جشنی برای حضور موسیقی در جامعه ماست پس جشن کوچکی نیست چرا که حضور موسیقی در روزگار ما و با همه اضطراب ها نعمت بزرگی ست که باید قدرش را دانست.

و در میان جشنواره های هرساله فجر جشنواره موسیقی فجر همیشه مهجورتر از بقیه جشنواره هاست.جشنواره موسیقی فجر هرساله در ماه بهمن برگزار می شود البته تا همین سال پیش جشنواره موسیقی فجر همزمان با جشنواره فیلم و تئاتر فجر برپا می شد که شاید یکی از دلایل استقبال نه چندان با شکوه از این جشنواره همین همزمانی ها بود که بسیاری از علاقمندان به هنر را جذب سالن های سینما و تئاتر می کرد و جشنواره موسیقی فجر نه چندان با شکوه برگزار می شد.

همزمانی جشنواره ها باهم مشکلی بود که امسال حل شد و امسال جشنواره موسیقی فجر را در روزهای پایان بهمن می بینیم.جشنواره امسال با حضور نوازندگانی از مناطق مختلف ایران با ملودی های قشقایی و ترکی و ... و گروه های کر از چند شهر ایران ،می تواند اندکی و تنها اندکی از جای خالی جشنواره موسیقی نواحی بکاهد.جشنواره ای که توانست نواهای خفته در دل خوانندگان و نوازندگان بومی از دورترین نقاط ایران را به گوش تمام مردم برساند.

اما نیاز به جشنواره موسیقی نواحی همچنان حس می شود و گوش مردمان ما هنوز نیاز به ملودی های قدیمی خوابیده در حنجره های نوازندگان سرزمین مان دارند.

جهان ما جهان تصویر

اگر چه تنها صداست که می ماند اما جهان ما جهان تصویری است جهانی که هرچه نشانه تصویری در ذهن ما نداشته باشد ، بی اهمیت تر جلوه می کند و هنر موسیقی که مجال تصویر در رسانه های ملی ما را نداشته است ، در ذهن مخاطب عام چندان دال تصویری ویژه ای ندارد و همین سبب می شود که موسیقی در ذهن مخاطب چندان پررنگ نباشد .در حالی که سینما این هنری که با قاطعیت تصویر در سینماها و حتی در تلویزیون خود را به رخ مخاطب می کشد و خودش را در ذهن تصویرگرای مخاطب حک می کند به نسبت از استقبال بیشتری برخوردار است. این روزها بحث سلطه تصویر در جهان تصویری و مجازی ما بسیار جدی است و تصویر ، تاثیر بسیاری در آشنایی مردم با فرهنگی که ما می سازیم دارد.شاید برایتان جالب باشد که در آمار نمونه ای که در راستای همین گزارش از داخل اتوبوس تندرویی که به مقصد آزادی می رفت از 10 تن از مسافران که همگی هم تقریبا جوان بودند درباره شکل ساز کمانچه و صدایش پرسیدم که از میان این 10 تن ،4 تن صدایش را شنیده بودند و تنها 2 تن از آنها این ساز را دیده بودند و می دانستند که چه شکلی است؟ البته این تنها نمونه آماری کوچکی است و شاید مشتی نمونه خروار! همین نمونه نشان می دهد که حافظه تصویری مردم ما چندان خاطره ای از ساز ندارد و نه تنها از ساز که از نوازندگان نیز ندارد.البته به جز علاقمندان موسیقی که کسرت می روند و نوازندگان و خوانندگان را می بینند و تصویری از آنها دارند. اما ما در شکل جامعه ای که ریتم را خوب می شناسیم و به قول ظریفی همه شاعریم و اگر کسی شعر نگوید عجیب است غریب است که تصویر موسیقایی نداشته باشیم که این نداشتن تصویر از موسیقی و ادوات موسیقی و نوازندگان به نوعی سبب می شود که این هنر در ذهن تصویرگرای مردمان ما چندان جایی نیابدو ناآشنایی با تصویر سازها در میان مردم ما ناشی از همین امر است که موسیقی برای ما تصویری نیست و رسانه ملی هم که بیشتر با بافت عمومی مردم در ارتباط است و یکی از برجسته ترین منابع تصویری هر ایرانی است ، از ارائه تصویری از موسیقی پرهیز می کند و دور نباشد که روزگاری مردم ما موسیقی را بیش از اکنون جدی نگیرند.

جایگاه موسیقی کرال در ایران !

موسیقی کرال تنها در جشنواره موسیقی فجر است که امکان اجرا و بروز دارد .در حالی که اجراهای کر یکی از انواع موسیقی است که ارتباط خوبی با مخاطب برقرار می کند. اما به گفته سرپرست گروه کر فرهنگسرای سرو اجرای کرال این گروه ها تنها در جشنواره موسیقی فجر است که اجرای جدی دارند و این گروه ها تمام سال را تمرین می کنند تا در فجر اجرای خوبی داشته باشند. شاید اگر این امکان برای اجراهای گروه های کر بوجود می آمد تا این گروه ها نیز زمانی بجز جشنواره اجرا داشته باشند می توانست فضایی بوجود آورد که علاقمندان از این گونه موسیقی استفاده بیشتری کنند و مخاطبان خود را به سالن های موسیقی بکشاند. البته موسیقی کرال شاید برای ما ایرانی ها که اجرای کر برایمان نه جنبه مذهبی و عقیدتی دارد مثل هموطنان مسیحی شاید چندان آشنا نباشد . سلیقه موسیقایی مردم ما بیشتر با ملودی های سنتی و شعرهایی از بزرگان قدیم ادبیاتمان و دستگاه های ایرانی چهارگاه و راست پنجگاه و نوا و مخالف آمیخته است یا با صداهای پاپ و شعرهایی مردمی که آغشته به فرهنگ پاپ مردمانمان است. اما شاید اگر مسئولین موسیقی کشور در حمایت از اجراهای کر همچون موسیقی پاپ همت می گماشتند ،شاید موسیقی کرال نیز می توانست جایگاه حقیقی خود را بیابد.چرا که موسیقی پاپ نیز از همین چند سال پیش که به رسمیت بیشتری رسید و به عنوان یک گونه موسیقی در جشنواره پذیرفته شد ،یکباره تکانی خورد و مسیر پیشرفت را طی کرد تا حالا که در جشنواره های موسیقی جایگاه ویژه ا دارد و در دل جشنواره ی فجر اولین فروش کامل بلیت ها مربوط به همین موسیقی پاپ شود.

موسیقی پاپ ،جنبی نه رقابتی

از سویی به گفته بسیاری از اهالی موسیقی پاپ اگر اجراهای پاپ در جشنواره فجر به صورت رقابتی بر صحنه می رفت نه در بخش جنبی بی گمان سبب پیشرفت موسیقی پاپ در ایران می شد.چرا که در حال حاضر موسیقی پاپ در بخش جنبی جشنواره برگزار می شود. موسیقی پاپ از چند سال پیش که در جشنواره رسمیت پیدا کرد،سبب شد بسیاری از گروه های موسیقی پاپ که به ناچار به صورت زیرزمینی مجبور به کار بودند ،امکان بروز بیابند و همین حضور در جشنواره سبب شد که این گونه مردم را بیشتر به سوی موسیقی بکشاند و بتواند ارتباط خوبی با مردم برقرار کند که این امر هم به جهت تعالی این گونه موسیقی موثر شد و همین که بحث در آمد زایی در عرصه موسیقی را جدی تر کند. از سویی نواهای پاپ به جهت رقابت با گروه های دیگر پاپ سعی بر این کردند که اجراهایی بهتر و جدیدیتر و مخاطب پسند تر ارائه دهند و همین پیشرفت یکباره موسیقی پاپ را در عرض چند سال رقم زد.

جشنواره موسیقی فجر هرساله اگر چه با بودجه ای به نسبت دیگر هنرها برگزار می شود و همین مشکل کمبود بودجه مانع حضور برخی گروه های حرفه ای تر در این جشن می شود اما مکانی است برای بروز موسیقی اصیل ایرانی ،پاپ ،موسیقی نواحی و موسیقی کرال.جایی که بر خلاف همه صداهای گاه نابهنجار کوچه و خیابان می توان ملودی شنید و جهان شنیداری مردم را که سراسر صداهای ناهمگون است به جهان موسیقایی بدل کرد.