به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی فرهنگستان هنر،نمایشگاه آثار خوشنویسی حسین نجفی، خوشنویس کتیبهها در عتبات عالیات و رتبه نخست چهار دوره مسابقه بینالمللی مرکز فرهنگی سازمان کنفرانس اسلامی، با عنوان «حُبُّ الحُسین» عصر روز گذشته، دوم آبان در گالری جهان مرکز هنر پژوهی نقش جهان گشایش یافت.
26 اثر خوشنویسی در مضامین قرآنی، در سبکهای «ثلث جلی»، «نستعلیق» و «جلی دیوانی» که از حدود هشت سال پیش تا کنون توسط این هنرمند خوشنویسی شده، در این نمایشگاه در معرض دید علاقهمندان قرار گرفته است.
حسین نجفی در خصوص سبک کارهایش گفت: تخصصم بیشتر در خط ثلث است؛ اما در سبکهای دیگر خوشنویسی هم کار کردهام. خوشنویسی را از سال 1364 شروع کردم و از سال 1371 نزد استاد مرحوم جواد سبتی به صورت حرفهای فراگیری این هنر را ادامه دادم و در محضر ایشان خطوط «رقعه»، «دیوانی» و «جلی دیوانی» و «نسخ عربی» را آموختم. پس از آن در محضر استاد عبدالصمد صمدی به یادگیری خطوط «نسخ» و «ثلث» پرداختم و « نستعلیق» را نیز نزد استاد اخوین فرا گرفتم.
نجفی افزود: پس از فراگیری دوره های تخصصی در جشنواره های جهانی و داخلی بسیاری شرکت کردم و رقابت در این عرصهها باعث پیشرفتم در زمینه خوشنویسی شد و موفق به کسب رتبههایی در این جشنواره ها شدم که از آن جمله رتبه اول در چهار دوره مسابقه بین المللی مرکز فرهنگی سازمان کنفرانس اسلامی(ارسیکا) است که دو دوره آن برای خط ثلث بود.
وی افزود: پس از من از ایران فقط یکی از شاگردانم پس از سالها موفق به کسب این جایزه شده است.در واقع به جز من و شاگردم آقای علی احسان پور تاکنون کسی از ایران موفق به دریافت این رتبه در «ثلث» نشده است.
این خوشنویس در ادامه درباره نامگذاری این نمایشگاه با عنوان «حُبُّ الحُسین» گفت: دو دلیل برای این نامگذاری داشتم یکی مقارن شدن با ماه محرم و ایام عاشورا و ارتباط تعدادی از این آثار با این مناسبت و دلیل دوم نام خودم که حب الحسین است. پدرم ارادت و عشق زیادی به امام حسین(ع) و حضرت علی(ع) داشتند و زمانی که من به دنیا آمدم، اعتقاد داشتند من کوچکتر از آن هستم که نام علی یا حسین را بر روی من بگذارند و تصمیم گرفتند نامم را عشق حسین بگذارند؛ بنابراین نام حب الحسین روی من گذاشته شد که بعدها در شناسنامه به حسین تغییر کرد؛اما نام اصلی من حب الحسین است.
به گفته این هنرمند خوشنویس، نمایشگاه حب الحسین، نخستین نمایشگاه فردی ایشان است، اما پیش از این در نمایشگاههای گروهی داخلی و بین المللی بسیاری شرکت داشته است. وی اظهار امیدواری کرد در آینده ای نزدیک نمایشگاه دیگری از آثارش برگزار کند.
«جایزه مسابقه بینالمللی مرکز فرهنگی سازمان کنفرانس اسلامی برای خط "جلی دیوانی"، سال 2004 و برای خط "ثلث" و "نستعلیق" در سال 2007»، «رتبه دوم خط "نستعلیق" در شانزدهمین نمایشگاه بین المللی قرآن کریم»، «رتبه نخست خط "ثلث" درهفدهمین نمایشگاه بینالمللی قرآن کریم»، «رتبه نخست دومین جشنواره بین المللی تجسمی فجر برای خط "ثلث" در سال 1388»، «رتبه نخست جشنواره سراسری ملی کریمه اهل بیت برای خط "ثلث" در سال 1389» و «رتبه دوم اولین دوسالانه بین المللی خوشنویسی ایران برای خط "ثلث" در سال 1389» از جمله مقامهایی است که این هنرمند خوشنویس تا کنون به دست آورده است.
همچنین وی داوری خوشنویسی در نمایشگاه بین المللی قرآن کریم و جشنوارههای ملی دیگر و خوشنویسی کتیبهها در عتبات عالیات، مساجد و حسینیههای زیادی را در کارنامه خود دارد.
نمایشگاه خوشنویسی «حُبُّ الحُسین»، یکشنبه دوم آبان، ساعت 16 گشایش یافت و تا دوازدهم همین ماه ادامه دارد.
علاقهمندان میتوانند، روزهای شنبه تا چهارشنبه از ساعت 10 تا 17 برای دیدن این آثار به مرکز هنر پژوهی نقش جهان در خیابان ولیعصر(عج)، بالاتر از خیابان شهید بهشتی، ضلع جنوب غربی بوستان ساعی، پلاک 2169 مراجعه نمایند.
موزه هنرهای معاصر فلسطین میزبان نمایشگاهی از آثار حجمی محمود رفعتی
مجسمههای محمود رفعتی، عصر یکشنبه، دوم آبان در موزه هنرهای معاصر فلسطین به نمایش درآمد که با استقبال خوبی از سوی دوستداران هنر مواجه شد. نمایشگاهی دیدنی که توانسته پیوند طبیعت و هنر را به زبانی خاص بازگو نماید. این هنرمند خلاق از ریشهها و شاخههای خشک شده درختان تابلوها و مجسمههایی خلق کرده که مخاطب را برای کشف مفاهیم و معانی درونی خود ترغیب میکند.
محمود رفعتی شهریور ماه 1335 در شهرستان سیرجان متولد شدهاست. او به صورت حرفهای عکاسی میکرده و نخستین نمایشگاه عکسش را با عنوان «یادگارهای سنگ و خاک» در سال 1371 برگزار کردهاست. وی در این باره میگوید: من عاشق هنر و طبیعت هستم، آثارم را با عشق خلق میکنم و بیشتر به دنبال بروز احساسات خودم هستم. ابتدا کارم را با عکاسی به صورت حرفهای آغاز کردم و نمایشگاههای متعددی برگزار میکردم، اما در هنگام عکاسی از طبیعت به درختان خشک شده و شاخههایی برخورد کردم که هر کدام برایم پیام و روایتی خاص داشت. آنها را از دل طبیعت جمع آوری میکردم و کار را با چوب آغاز کردم.
او آثارش را نامگذاری نکرده، علاقهمند هم نیست که کارهایش را روایت کند و در اینباره میگوید. من در سبک سورئال کار میکنم سبکی فراتر از واقعیت، آنچه پروردگار آفریده و من باید آن را کشف نمایم. هر کس روایت خودش را دارد، من دوست ندارم آنچه در خیالم به تصویر درآمده به دیگران القاء کنم، بلکه علاقهمندم تا مخاطبین من بتوانند خودشان تصویر ذهنی از آثارم داشته باشند.
در میان آثار رفعتی به تابلوهایی برخورد میکنید که ریشههای درختان کهن به گونهای خاص از میان آن برآمده، و گاه تلفیقی از سنگهای زینتی، سکههای دوران پهلوی دوم، تکه پارچههای قدیمی که دخیل بسته میشدند یا سفالهای شکسته در آن به کار برده شدهاند؛ او در اینباره میگوید: سرزمین کهن من و شهر قدیمی و تاریخی سیرجان مالامال از عناصر طبیعی و آثاری با قدمت است. من هیچگاه درختی را تخریب نکردم یا اثری را از بین نبردم؛ بلکه آنها را از دل طبیعت جمعآوری کردم، سفالهای قدیمی که شکسته شده، ریشهها و تنههای خشک شده درختان و مواردی از این دست، دستمایه آثارم هستند.
شاید این مصداق که آنچه از دل برآید لاجرم بر دل نشیند، شامل نمایشگاه مجسمههای رفعتی است، زیرا در هنگام گفتگو مطمئن میشوید که آنچه را با عشق خلق کرده، میخواهد با دیگران سهیم شود و زبان بیانش، حجمها و آثاری است که به چندبار دیدنش میارزد.
این نمایشگاه تا 16 آبان در موزه هنرهای معاصر فلسطین وابسته به فرهنگستان هنر میزبان نگاه گرم دوستداران هنر است که در میدان فلسطین، خیابان طالقانی، خیابان شهید برادران مظفر، تقاطع بزرگمهر، شماره 74، واقع شدهاست. علاقهمندان میتوانند از شنبه تا چهارشنبه به جز روزهای تعطیل عمومی، از ساعت 10 تا 18 و روزهای پنجشنبه 10 تا 15 از این نمایشگاه بازدید نمایند.