سرویس تجسمی هنرآنلاین: همچون گزارش‌های پیشین درباره گالری‎ها، این هفته نیز سراغ چند نمایشگاه رفتیم، نمایشگاه تصویرگری‌های قباد شیوا در گالری هنر امروز، آثار علی نصیر در گالری اُ، نمایشگاه پریسا شفیعیون در والی و نمایش آثار کیوان بیراوند در گلستان، انتخاب‎های ما برای این هفته است.

تصویرگری‎های قباد شیوا در گالری هنر امروز

"افسانه‎های ایرانی" عنوان نمایشگاهی از آثار قباد شیوا است که در گالری هنر امروز برپا شده است. تصویرگری‎های قباد شیوا که متعلق به دو کتابی هستند که پیش از این منتشر شده‌اند، همگی با تکنیک چاپ سیلک و روی کاغذ منتشر شده‎اند. همگی آنها سیاه و سفید هستند و همانطور که از نام‌شان پیداست داستان‌هایی از میان افسانه‎های ایرانی را بازگو می‌کنند.

رویکرد شیوا در انتخاب شیوه کاری و انتخاب فضاهای روایی از نقاشی ایرانی بسیار بهره برده است به همین دلیل هر یک از این آثار حتی جدا از متن و خارج کتاب و به ویژه وقتی به عنوان یک تابلوی مستقل ارائه می‏‌شوند، باز هم داستان‌گو هستند. انتخاب نشانه‎های دنیای افسانه‎ای از سوی شیوا نشان می‏‌دهد که او تا چه اندازه با این جهان آشناست و به علاوه چه تخیل بی‎اندازه‌ای برای روایت داستان‎هایی دارد که به تصویر کشیدن آنها کار آسانی نیست. تجربه‎های شیوا به همین جا خلاصه نشده و او در خلق شخصیت‎ها و موقعیت‎ها از هیچ تخیلی روی گردان نیست او نقاشی ایرانی را با رویکردهای نقاشی مدرن پیوند زده و جهانی را آفریده که هر داستانی در آن می‎تواند رخ دهد.

تئاتر صامت علی نصیر در گالری اُ

علی نصیر هنرمندان ایرانی ساکن آلمان مجموعه جدید نقاشی‎های خود با عنوان "تئاتر صامت" را این روزها در گالری اُ به نمایش گذاشت است. نصیر به عنوان یک نقاش فیگوراتیو در این مجموعه نیز مانند کارهای قبلی خود انسان‎ها و اشیا را در فضاهایی نامشخص و وهم‌انگیز و البته با رنگ‌های تند که گاه سیاهی ناشناخته‌ای به آنها هجوم می‌‏آورد به تصویر کشیده است.


رنگ‌های آثار او چنان در نوسان هستند که از تابلویی به تابلوی دیگر می‌توان از سیاه و خاکستری یک دست تا مجموعه‎ای درخشان از تندترین و شادترین رنگ‌ها را مشاهده کرد، با این حال این رنگ‌های شاد بیش از آنکه خوشایند مخاطب باشند برای او حکایت از هراسی دارند که انسان بیش از هر دوره‌ای در روزگار معاصر آن را تجربه کرده است.

آثار نصیر هر یک در حال بازگویی داستانی هستند. داستانی ناشناخته که البته حالات مختلف زندگی انسانی را می‌توان در آنها تشخیص داد با این حال روایت شناخته‎شده‌ای درباره آنها نمی‎توان تصور کرد، انسان‎های او گاه با هم و گاه تنها هستند و گاه در شرایطی ناپایدار و گاه نامطمئن تنها در یک قاب کنار هم قرار گرفته‎اند. به علاوه فضاها و اشیا نیز چنین وضعیتی دارند نمی‎توان آنها را بازشناخت گویی هویت خود را از دست داده‎اند یا در فضایی هول‌آور برای بودن تلاش می‏‌کنند.

دوران حیرانی در گالری والی

"دوران حیرانی" عنوانی است که پردیس شفیعیون برای مجموعه نقاشی خود انتخاب کرده است. آثار او درباره زن هستند، شفیعیون برای طرح این موضوع از تاریخ هنر بهره ‏گرفته است تا از دریچه نگاه دوباره به زنان نقاشی شده‎ و معروف تاریخ و استفاده از فضای کلی بعضی از معروف‎ترین آثار نقاشی دوره‌های مختلف تاریخ هنر به طرح دغدغه‌ها و مسائلی زنان بپردازد.

در این مسیر او زنان روزگار معاصر را در کنار این شمایل‎های تاریخی تاریخ هنر قرار داده است؛ در این فضای متناقض، زنان با لباس‌های معاصرشان در تابلوی مونه یا دوش به دوش مونالیزا ایستاده‎اند، زنانی که در بیش از صد سال گذشته مدام به دنبال کسب هویتی باثبات و البته مستقل برای خود بوده‎اند و در این راه هربار زخم‎هایشان را به دست خود دوخته‎اند.

مجسمه‎های خیالی کیوان بیراوند در گلستان

حتی پیش از آنکه رزومه کیوان بیراوند را بخوانید با دیدن آثار او خواهید دانست که او مجسمه‌سازی را نزد پرویز تناولی آموخته است است؛ مجسمه‎های برنزی بیراوند که این روزها در گالری گلستان در معرض دید علاقه‎مندان به هنر قرار گرفته‌اند رنگ و بویی را که در آثار همه شاگردان پرویز تناولی وجود دارد را دارا هستند با این حال بیراوند تنها به این ویژگی‌ها در کار خود بسنده نکرده است و می‎کوشد در این آثار برنزی داستان‎هایی را که خود می‎خواهد را بازگو کند.

او به همین دلیل کم‎تر به سراغ فرم‌های انتزاعی می‎رود، پرندگان و فیگورهای انسانی بخش عمده نمایشگاه او را تشکیل می‏‌دهند. بیرواند هرچند در ساخت و طراحی پرندگان با استفاده از نگاره‌های ایرانی و حتی استفاده از حروف همچنان به مجسمه بودن کارهای خود وفادار می‎ماند اما در ساخت فیگورهای انسانی مجموعه خود داستان‎گوست، او فضای این گروه از آثار را گسترش داده و فضا را به فرم و حجم می‎افزاید.