سرویس تجسمی هنرآنلاین: همچون گزارشهای پیشین درباره گالریها، این هفته نیز سراغ چند نمایشگاه رفتیم، نمایشگاه تصویرگریهای قباد شیوا در گالری هنر امروز، آثار علی نصیر در گالری اُ، نمایشگاه پریسا شفیعیون در والی و نمایش آثار کیوان بیراوند در گلستان، انتخابهای ما برای این هفته است.
تصویرگریهای قباد شیوا در گالری هنر امروز
"افسانههای ایرانی" عنوان نمایشگاهی از آثار قباد شیوا است که در گالری هنر امروز برپا شده است. تصویرگریهای قباد شیوا که متعلق به دو کتابی هستند که پیش از این منتشر شدهاند، همگی با تکنیک چاپ سیلک و روی کاغذ منتشر شدهاند. همگی آنها سیاه و سفید هستند و همانطور که از نامشان پیداست داستانهایی از میان افسانههای ایرانی را بازگو میکنند.
رویکرد شیوا در انتخاب شیوه کاری و انتخاب فضاهای روایی از نقاشی ایرانی بسیار بهره برده است به همین دلیل هر یک از این آثار حتی جدا از متن و خارج کتاب و به ویژه وقتی به عنوان یک تابلوی مستقل ارائه میشوند، باز هم داستانگو هستند. انتخاب نشانههای دنیای افسانهای از سوی شیوا نشان میدهد که او تا چه اندازه با این جهان آشناست و به علاوه چه تخیل بیاندازهای برای روایت داستانهایی دارد که به تصویر کشیدن آنها کار آسانی نیست. تجربههای شیوا به همین جا خلاصه نشده و او در خلق شخصیتها و موقعیتها از هیچ تخیلی روی گردان نیست او نقاشی ایرانی را با رویکردهای نقاشی مدرن پیوند زده و جهانی را آفریده که هر داستانی در آن میتواند رخ دهد.
تئاتر صامت علی نصیر در گالری اُ
علی نصیر هنرمندان ایرانی ساکن آلمان مجموعه جدید نقاشیهای خود با عنوان "تئاتر صامت" را این روزها در گالری اُ به نمایش گذاشت است. نصیر به عنوان یک نقاش فیگوراتیو در این مجموعه نیز مانند کارهای قبلی خود انسانها و اشیا را در فضاهایی نامشخص و وهمانگیز و البته با رنگهای تند که گاه سیاهی ناشناختهای به آنها هجوم میآورد به تصویر کشیده است.
رنگهای آثار او چنان در نوسان هستند که از تابلویی به تابلوی دیگر میتوان از سیاه و خاکستری یک دست تا مجموعهای درخشان از تندترین و شادترین رنگها را مشاهده کرد، با این حال این رنگهای شاد بیش از آنکه خوشایند مخاطب باشند برای او حکایت از هراسی دارند که انسان بیش از هر دورهای در روزگار معاصر آن را تجربه کرده است.
آثار نصیر هر یک در حال بازگویی داستانی هستند. داستانی ناشناخته که البته حالات مختلف زندگی انسانی را میتوان در آنها تشخیص داد با این حال روایت شناختهشدهای درباره آنها نمیتوان تصور کرد، انسانهای او گاه با هم و گاه تنها هستند و گاه در شرایطی ناپایدار و گاه نامطمئن تنها در یک قاب کنار هم قرار گرفتهاند. به علاوه فضاها و اشیا نیز چنین وضعیتی دارند نمیتوان آنها را بازشناخت گویی هویت خود را از دست دادهاند یا در فضایی هولآور برای بودن تلاش میکنند.
دوران حیرانی در گالری والی
"دوران حیرانی" عنوانی است که پردیس شفیعیون برای مجموعه نقاشی خود انتخاب کرده است. آثار او درباره زن هستند، شفیعیون برای طرح این موضوع از تاریخ هنر بهره گرفته است تا از دریچه نگاه دوباره به زنان نقاشی شده و معروف تاریخ و استفاده از فضای کلی بعضی از معروفترین آثار نقاشی دورههای مختلف تاریخ هنر به طرح دغدغهها و مسائلی زنان بپردازد.
در این مسیر او زنان روزگار معاصر را در کنار این شمایلهای تاریخی تاریخ هنر قرار داده است؛ در این فضای متناقض، زنان با لباسهای معاصرشان در تابلوی مونه یا دوش به دوش مونالیزا ایستادهاند، زنانی که در بیش از صد سال گذشته مدام به دنبال کسب هویتی باثبات و البته مستقل برای خود بودهاند و در این راه هربار زخمهایشان را به دست خود دوختهاند.
مجسمههای خیالی کیوان بیراوند در گلستان
حتی پیش از آنکه رزومه کیوان بیراوند را بخوانید با دیدن آثار او خواهید دانست که او مجسمهسازی را نزد پرویز تناولی آموخته است است؛ مجسمههای برنزی بیراوند که این روزها در گالری گلستان در معرض دید علاقهمندان به هنر قرار گرفتهاند رنگ و بویی را که در آثار همه شاگردان پرویز تناولی وجود دارد را دارا هستند با این حال بیراوند تنها به این ویژگیها در کار خود بسنده نکرده است و میکوشد در این آثار برنزی داستانهایی را که خود میخواهد را بازگو کند.
او به همین دلیل کمتر به سراغ فرمهای انتزاعی میرود، پرندگان و فیگورهای انسانی بخش عمده نمایشگاه او را تشکیل میدهند. بیرواند هرچند در ساخت و طراحی پرندگان با استفاده از نگارههای ایرانی و حتی استفاده از حروف همچنان به مجسمه بودن کارهای خود وفادار میماند اما در ساخت فیگورهای انسانی مجموعه خود داستانگوست، او فضای این گروه از آثار را گسترش داده و فضا را به فرم و حجم میافزاید.