سرویس تجسمی هنرآنلاین: گالری‌های گلستان، پروژه‌های آران، دنا، والی، اُ، پلتفرم ۲۸ و W۰۱ شش گالری هستند که این هفته آثاری جدیدی را میزبانی می‌کنند. در گزارش گالری‌گردی این هفته نگاهی به نمایشگاه‌های این نگارخانه‌های داشتیم که با هم آنها را مرور می‌کنیم.

بازی‎های شهلا حسینی در گالری اُ:

اُ در نمایشگاه خود میزبان مجموعه‎ای از آثار حجم و طراحی شهلا حسینی هنرمند معاصر است. مجموعه آثار حسینی شامل حجم‎هایی کوچک در کنار طراحی‌های مرتبط با آنها هستند. هرچند طبقه سوم گالری به طراحی‌هایی رئالیستی از چهره‎هایی تعلق دارد که احتمالا برای هنرمند آشناست. این نمایشگاه "بازی" نام دارد، او در حجم‎های ساخته خود اشیا را در جایگاه‌هایی تازه قرار داده است. آنها را از محیط اصلی خود جدا کرده و در کنار اشیای دیگری قرار می‌دهد که ربطی به هم ندارند. در واقع کار حسینی در این مجموعه برهم زدن قواعد اشیا است. به همین دلیل است که در کنار هم قرار دادن اشیای مختلف به بازی تبدیل می‌شود، بازی که البته قواعدش تنها در دنیای ساخته هنرمند قابل شناسایی است. او در این آثار جهانی تازه می‏‌آفریند، جهانی که زمان و مکان در آن طبیعی نیست و سرنوشت بشر و اصول نمادین زندگی به بازی گرفته شده است.

سیرة‌الموت در پروژه‎های آران:

باربد گلشیری مجموعه‌ تازه آثار خود با عنوان "سیرة‌الموت" را به گالری پروژه‎های آران برده است. آثار این نمایشگاه حاصل تجربه‎ ۱۵ ساله او در عکاسی از گورستان‎های نقاط مختلف ایران و جهان، است. ساختن حجم‎هایی درباره مرگ، ساختن سارکوفاژ برای افراد درگذشته مختلف، طراحی سنگ قبرهاست. گلشیری در آثارش از مرگ سخن می‏‌گوید، مرگی که گرچه به بازگویی و بازنمایی تن نمی‎دهد و همگان از آن می‏‌گریزند اما ناگزیر در آدمیان در هوایش تنفس می‌کنند و مخاطب نمایشگاه چه بخواهد و چه نخواهد کفش‎هایش به خاکستر آن آلوده می‏‌شود. او به مرگ بسنده نمی‎کند و در میان آثارش خاطره کشته‎شدگان و آنان که نباید گوری حتی گوری داشته باشند نیز به چشم می‏‌خورد و این کار را به مالش ‎کاری سنگ قبرها روی کاغذ کالک و ساختن کلیشه برای مردی بی‌قبر و مهر زدن نوشته‎های سنگ قبر این مرده بی‌نام با گرد ذغال بر کف گالری انجام می‏‌دهد. گلشیری مرگ را به بازی نمی‏‌گیرد گورها حقیقت زنده‏‌ای هستند که به شکلی طبیعی از زبان او بیان و در عکس‎ها، چیدمان، ویدئوها و حجم‎هایش بازگو شده‎اند.

زنان باغ کاشی در گلستان:

تارا بهبهانی نقاشی‎های خود را به گالری گلستان برده است، ۱۶ اثر رنگ روغن روی بوم که زنانی در جامه‌های سنتی را درون زمینه‎ای پوشیده در گل‎های کاشی نشان می‏‌دهد. او در این نقاشی‎ها که هریک نامی دارند کوشیده است با ایجاد حال و هوایی اسطوره‎ای هر فیگور را نماینده معنا یا موضوعی کرده و به تصویر بکشد گویی آنان الهه‏‌هایی هستند که بهبهانی خود دست به کار ساختن آنها شده است. او به حضور زنان در میان گل‌ها بسنده نمی‏‌کند و کم کم آنها را با زمینه کارهایش یکی می‏‌کند، از گل‎های کاشی به آنان لباس می‎پوشاند یا گاه آنها را در این فضا مخفی می‏‌کند. با این حال زنانی که او به تصویر می‎کشد به نظر می‏‌رسد که در جامه‎ها و باغ پر نقش و نگار گل‎های کاشی زندانی شده‎اند، کاشی‎هایی که دست کم متعلق به ۱۵۰ سال قبل هستند و با همه زیبایی‎شان دست و پاگیر می‏‌نمایند. حتی آنجا که فیگور از زنی خوش سیما به اسبی بالدار تبدیل می‏‌شود و زمینه کارها به ناگهان از باغ کاشی به شبی بر فراز ویرانه‎ای باستانی تبدیل می‏‌شود اما اسب بالدار هنوز پوشیده از گل‏‌ها و اسلیمی‎هاست، او حتی اگر به شهرهای جهان جدید هم برسد حافظه تاریخی ۱۵۰ ساله سرزمین‎اش را همه جا با خود می‌‏برد.

افزار خرد-طبیعی در پلتفرم ۲۸:

"استیسی وس" معمار انترن در انجمن معماری اونتاریو است. او موضوع افزار ریز-محیطی را به عنوان پایان‎نامه خود انتخاب کرد که با همکاری RAD ساخته شده است. این پایان‎نامه بخشی از تحقیق جامعی درباره افزارهای پوشیدنی محاسبه و مونیتورینگ سلامتی است که البته هنوز در حال انجام است. افزارهای ریز-محیطی، افزاری هستند که کارکرد بهداشتی را در قالبی روزآمد و در دسترس و قابل تنظیم بنا به سلیقه پوشش شخصی عرضه می‏‌کند و اکنون نمونه‎هایی از آنها در گالری پلتفرم ۲۸ به نمایش گذاشته شده است. به نظر می‏‌رسد در جهانی که هر روز انواع مقاوم‎تری از بیماری‌های ویروسی در حال شیوع است و سلامتی عموم مردم در خطر قرار دارد چنین ابزارهایی می‌توانند کارآمد باشند. این‎ها در حقیقت لباس‎هایی هستند که شما می‏‌توانید هوایی کمتر آلوده را به واسطه آنها تنفس کنید، لباس‎هایی که در تهران و با این همه آلودگی می‏‌توانند کاربرد داشته باشند.

گونه‎های درخط روی دیوار W۰۱:

دبلیو صفر یک، یکی از کوچکترین گالری شهر است که به شکل متمرکز پیرامون بازار ثانوی هنر فعالیت می‌کند. در هر نمایش این گالری یک اثر هنری به نمایش گذاشته می‌شود. این آثار فروخته نشده و برای فروش‎های آینده در سایت پنجره آرشیو می‏‌شوند. "گونه‎های درخطر" عنوان اثری از فریدون آو است که در نمایش جدید این گالری کوچک روی دیوار رفته است. آو در این اثر به جامعه زرتشتی اشاره دارد. او سه نسل از عکس‎های خانوادگی خود را مورد بررسی قرار داده و به این نتیجه رسیده است که این عکس‎ها بازگوکننده یک حماسه یا یک سریال خانوادگی ملودرام هستند. در این عکس‎های ترکیبی، هنرمند با جلوه‎های ویژه‎ای برای محو کردن تصاویر، سعی کرده است تا فضاهای موجود در پوستر فیلم‎های دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ را بازسازی کند. نکته جالب توجه آنکه خطاطی‎های استفاده شده در این کارها از کتاب‎های حسابداری پدر بزرگ فریدون آو برگرفته شده است.

پرواز کلمات با رویای قلم در گالری والی:

"رویای قلم" عنوان نمایشگاهی از نقاشی‎‌خط‌های احمد محمدپور است. محمدپور در آثارش از فرم سیاه‎مشق یا بیان دیگر از تکرار برای ایجاد فرم و فضای آثارش استفاده می‌کند. او خوشنویسی را خوب می‏‌شناسد و آثارش از این منظر بی‌عیب و نقص به نظر می‌رسند. محمدپور فرم‎هایی برگرفته از طبیعت را در نقاشی‏خط‌هایش نشان می‏‌دهد، برگ‎های زرد پاییزی، کهکشان‌ها، درختان و دریا در کارهای او دیده می‌‏شوند بی‌آنکه هنرمند به بازنمودن عینی آنها نیازی داشته باشد. نکته مهم درباره آثار این هنرمند آن است که نقاشی‎خط‎های او تکرار کردنی نیستند، آنها به شیوه‏ای منحصر به فرد نوشته می‎شوند و به همین دلیل کاملا قابل شناسایی هستند و با دیدن آنها مخاطب آشنا با هنر به راحتی می‎تواند خالق‌شان را بشناسد. محمدپور در آثارش کلمات اندکی را برای کار انتخاب می‌کند و با تکرار حروف به آنها حالتی زمزمه‌وار داده و از مسیر همین تکرار به فرم‏‌های دلخواه خود می‏‌رسد. به علاوه در آثار او رنگ نیز از جایگاه ویژه‎ای برخوردار است و در حقیقت همان عنصری است که در کنار فرم خط را به نقاشی‎خط تبدیل می‏‌کند.

تهران شهر بی‎دفاع در گالری دنا:

پروژه "تهران شهر بی‎دفاع" با کیوریتوری فرشید پارسی‎کیا از جمعه ۱۰ مهر در گالری دنا کار خود را آغاز کرد. پروژه‎ای با محوریت تهران به عنوان شهری آسیب‏‌زا و آسیب‌پذیر که هنرمندان تلاش کرده‎اند با عکس‎های خود نگاه‌شان به این ویژگی‎ها را نشان دهند. این نمایشگاه و برنامه‎هایی که در کنار آن برگزار می‏‌شود بخشی از پروژه بزرگ‎تری به نام "تهران" است که به جنبه‎های جامعه‎شناسی و هنری مختلف درباره تهران اختصاص دارد. درباره تهران هرازگاهی نمایشگاه‌هایی برگزار می‏‌شود و اینکه چرا تهران تا این اندازه مورد توجه هنرمندان هنرهای تجسمی است خود جای بحث دارد. پروژه‎ "تهران" نیز نگاه متفاوتی نسبت به سایر نمایشگاه‎های با موضوع تهران ندارد، با این حال به شکلی گسترده‎تر به هنرهای تجسمی و در عین حال ادبیات و موسیقی و همینطور فرهنگ تهران پرداخته است. در کنار نمایشگاه برنامه‌‎های موسیقی، نقد کتاب و بررسی جامعه‌شناختی شهر تهران نیز وجود دارد که می‎توانند مفهوم مورد نظر برزارکنندگان نمایشگاه را تکمیل کنند.

انتهای پیام/