سرویس تجسمی هنرآنلاین: شیرین، اثر، سیحون، آران و گلستان پنج گالری هستند که در گزارش این هفته گالریگردی به آنها پرداختهایم.در این نمایشگاهها آثاری از هنرمندان نسلهای مختلف به نمایش درآمده است.
مهاجرانی که خاطرهها را با خود میبرند در گالری شیرین
شیرین اتحادیه نقاش پیشکسوت در مجموعه نقاشی جدید خود به موضوع مهاجرت پرداخته است. شاید این روزها که ماجرای سرگشتگی مهاجران سوری رسانهها و مردم جهان را به خود مشغول کرده است آثار این نمایشگاه نوع دیگری بازخوانی شوند با این حال اتحادیه این مجموعه نقاشی را دو سال قبل آغاز کرده است و حال به شکلی از پیش تعیین نشده با جریان روز درباره مهاجرت همراه شده است.
آثار اتحادیه همگی درباره سرگشتگی انسان شرقی هستند، انسانی که به امید آیندهای پر از رنگ و رو که همچون خود نقاشیها گردی طلایی برآن نشسته است راهی سرزمینهای ناشناخته میشود فارغ از آنکه رویه ظاهری خوشبختی را در آن سرزمینها مییابد یا خیر، همواره اندوه آوارگی را بر دوش خود احساس میکنند. آنها از آنچه به آن احساس تعلق میکنند جدا شده اند و چنان که در نقاشیهای اتحادیه نیز میتوان دید در جهانی مچاله شده و تاریک زندگی میکنند؛ هرچند پرتوهای طلایی رنگ آنها را احاطه کرده باشند. هر روز بسیاری از خانه خود مهاجرت میکنند اما سوال اینجاست که چرا خانه جایی برای زیستن یا دست کم ادامه دادن نیست؟
حوالی اجسام در اثر
گالری اثر پس از چند ماه تعطیلی در نخستین نمایشگاه خود در نیمه دوم سال ۹۴ آثاری از الهه حیدری را به نمایش گذاشته است. حیدری در مجموعه نقاشی جدید خود فیگورهای سادهای از زنی ناشناس را برای کار انتخاب کرده است. زنی که بیشتر اوقات تنها دستهایش را در قاب میبینیم، دستهایی منتظر کهگاه به نظر میرسد به سمت دستهای مقابل کشیده میشود، در فضای این نقاشیها هیچ چهرهای پیدا نیست، حتی صدایی شنیده نمیشود، همه چیز در سکوت میگذرد و فیگورهایی که کمترین حد زنانگی را دارند نشستهاند، شاید میخواهند کمی استراحت کنند، شاید غمگیناند، شاید از پس روزی سخت به خانه رسیدهاند و یله بر مبلی دادهاند تا دمی بیآسایند یا چای بنوشند. در فضای رنگهای کمابیش سرد و تیره نقاشیهای الهه حیدری، فیگورها به سایههای پایان روز شبیهاند کش آمده و کشیده با دستها و گردنی بلند. تاکید نقاش بر دستها نکتهای است که در نگاه نخست دیده میشود شاید چون این دستها هیچ کاری نمیکنند.
بیدرد سر در گالری آران
"بیدرد سر" مجموعهای از حجم، طراحی، نقاشی و لایت باکسهای غزاله بحیرایی است که در گالری آران به نمایش گذاشته شده است. "بیدردسر" درباره تهران است، شهری که زیستن و دوام آوردن در آن اتفاق پر از دردسرهای جور واجور است. شهری که زندگی روزمره ما در آن هر روز تکرار میشود و بحیرایی نیز این تکرارها را به تصویر کشیده است. او آنچه در شهر دیده است را در قالب خطوط سیاه روی سطح سفید و با کمترین رنگ نشان میدهد؛ برج میلاد، تئاتر شهر، ساختان نیمه کاره مصلی و.... او در بخش دیگری از نمایشگاه به درون خانه میآید، خانهای در تهران با همه اشیا و وسایل آشنایش که تکرار هر روزه ما را بیان میکند، اینجا هیچ چیز شگفتانگیز نیست و اشیا همان حضور مداوم و لجوج خود را به آدمی تحمیل میکنند هرچند آدمی هر بار امیدوارنه با اندکی رنگ در گوشه و کنار نقاشیها مواجه میشود و تلاش میکند که شاید شادی را پیدا کند.
انسان بیتاریخ در سیحون
"انسان بیتاریخ" عنوان مجموعهای از نقاشیهای حمید هادینژاد است که در گالری سیحون روی دیوار رفته است. پرترهها و فیگورهای انسانی در این مجموعه آنگونه که از نام آن نیز برمیآید، نقاشیهای اکسپرسیونیستی به انسان و ارتباط آن با تاریخ هستند. پرترهها در تغییر شکلهایی به سمت از دست دادن هویت حرکت کردهاند، بعضی از آنها حتی شباهت بسیاری به چهرههای رایج در نقاشی ایرانی دارند که در حرکتهای سریع رنگ که بیشباهت به گذر زمان نیست تغییر شکل دادهاند. آنها در حقیقت انسان امروز هستند که با جغرافیا و زمان تاریخی خود نسبت اندکی دارد و هویت بومی خود را هر روز بیشتر از دست میدهد.
روایت میترا محاسنی از سینمای بنی اعتماد در گلستان
میترا محاسنی عکاسی که در زمینه عکاسی فیلم سالها فعال بوده است، در نمایشگاه جدید خود مجموعه عکسی را به نمایش گذاشته است که به سینمای رخشان بنیاعتماد میپردازد. این عکسها از فیلمهای نرگس، روسری آبی، زیر پوست شهر، خون بازی و ننه گیلانه هستند. ۲۷ عکسی که از این فیلمها توسط میترا محاسنی گرفته شده است آنچه از فیلمهای بنیاعتماد در خاطر مخاطب مانده است را خدشهدار نمیکند، او نگاه عکاسانه ویژه خود را دارد و قاببندیهای او مستقل از آن چیزی است که در فیلمهای بنیاعتماد وجود دارد با این حال شخصیتهای آشنای مخاطب سینما ویژگیهای خود را در این عکسها حفظ کردهاند و بیگانه به نظر نمیرسند. با این حال اگر در فضایی جدا از فیلم و از نگاه کسی که این فیلمها را ندیده است نیز به این مجموعه عکس نگاه کنیم آن را مجموعهای جالب توجه خواهیم یافت و با موضوعات، پرترهها و فضاهایی که عکاس برای ارائه به مخاطب انتخاب کرده است ارتباط برقرار خواهیم کرد.
انتهای پیام/