به گزارش هنرآنلاین ، نمایشگاه " تهران، حقیقی یا مجازی " در گالری آران و همینطور مکان جدید پروژههای گالری آران و با نمایش آثار ساسان ابری، مریم اسپندی، ابراهیم اسکندری، محمد اسکندری، یاشار آذر امدادیان، مریم امیر فرشی، طنار امین، غزاله بحیرایی، ناصر بخشی، دادبه بصیر، مجید بیگلری، علی یار راستی، نوید رسولی، زروان روح بخشان، رومیسا سکاکی، بهرنگ صمدزادگان، بهار طاهری، آساره عکاشه، پریناز علیش، فرهاد فزونی، کامیار کفائی، امیر نصر کمگویان، میریام کویل، امیر موسوی برگزار میشود.
در این نمایشگاه عکسهای رضا قاسملو متعلق به تهران دهه ۲۰ و ۳۰ شمسی به نمایش درخواهد آمد. این آثار از آرشیو شخصی هنرمند هستند.
همچنین جامعه نیومدیا با سرپرستی امیرعلی قاسمی برگزار کننده مجازی این نمایشگاه خواهد بود.
امینه پاکروان نخستین بانوی تاریخدان و رمان نویس ایرانی، اعلام کرده است که "تهران شهری بیحافظه است". امینه پاکروان که سعی در معرفی بخشهائی از فرهنگ و تاریخ کشورمان داشت، متولد و بزرگ شده تهران نبود و با وجود قدرتمندی چون شهر تهران که انسان ستیز است، برخورد نزدیک و مستمر نداشت.
تاریخ دستاورد شهرنشینی است و همینطور هنر و ادبیات. مناسبات میان شهروندان و نوع برخوردشان با شهر است که شهر را میسازد. شهر دیوار و ابنیه و خیابان نیست بلکه حضور شهروندانی است که خاطره و حافظه میسازند. وقتی شهری خیابان پرخاطره دارد شهر است. وقتی راه پیمائی میلیونی دارد حافظه دارد. وقتی شاعر فقید دارد حقیقی است. وقتی مجسمههایش دزدیده میشوند، غیاب زندهتر از حضور میشود.
محل جدید پروژههای آران
شش سال پیش نمایشگاه تهران، حقیقی یا مجازی، با نظر تنگی مسئولان وقت یک روز پس از افتتاحیه، تعطیل شد. آنچه که حذف میشود و دزدیده میشود، زندهتر بازمیگردد. در شهری که به شدت حقیقی است، دنیای مجازی نیزبه شدت واقعی است. در این دنیاهای موازی مجازی، خاطرات و تصاویر با سرعتی جنون آور ثبت می شوند. و مجموع این دنیاهای حقیقی و مجازی است که حافظه این پایتخت را می سازد. قصههای امروز ما - که "شر" و "لایک" میشوند، حتی اگر بخواهیم هم دیگر از صفحه روزگار حذف نمی شوند. ما حذف شدنی نیستیم. پای چوبی ورود ممنوع را نمیفهمد.
یکجا نشین که شدیم شهر را ساختیم، در آن بزرگ شدیم، روی دیوار شهر خاطره نقاشی کردیم، در پیاده روها بحث و جدل کردیم، قایق سواری کردیم، قصه گفتیم و اعتراض کردیم و شهر امروز از آن کسانی است که بر حضور خود و حتی "دیگری" اصرار دارند.
"در جادههای سوخته (یادآر )| با خویش خوانده بودیم | که: ایمان به خاک، عشق شکوفانی ست.| و رویش علف، علف نرم | بر سطح پایمان | پیدایشی ز مرهم این خاک بود. | همواره بادهای تکاور | از گوشههای دلهره آور | درگوش ما | آواز می سرود به تکرار: |سنگیم و سنگ و سنگ| خاریم و خار و خار." (آخرین بیابان - محمد علی سپانلو. (گزینه اشعار- انتشارات مروارید)
این نمایشگاه تنها در روزهای ۲۸ و ۲۹ تیرماه برگزار خواهد شد. محل جدید "پروژه های آران" در خیابان نوفل لوشاتو، کوچه لولاگر پلاک ۵ قرار دارد. همچنین گالری اران در خیابان خردمند شمالی، کوچه دی، پلاک ۱۲ قرار دارد.
انتهای پیام/