سرویس تجسمی هنرآنلاین : نمایشگاه "نوسنت گرایی در هنر معاصر ایران" شب گذشته ۲۰ دی ماه با حضور وزیر و معاون هنری ارشاد، مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی و جمعی از هنرمندان عرصه تجسمی به کار خود پایان داد. در گردهمایی صمیمانه‌ای که شکل گرفت فرصتی برای نظرخواهی از هنرمندان این عرصه در خصوص نمایشگاه برگزار شده و البته فضای این روزهای هنرهای تجسمی پیش آمد که در ادامه می‌خوانید.

سالی یکبار نمایشگاهی همچون "نوسنت‌گرایی" برگزار شود

علی اکبر صادقی، هنرمند پیشکسوت عرصه تجسمی درباره این نمایشگاه گفت: به نظر من نمایشگاه خیلی خوبی بود. تقسیم بندی درستی شده بود و کارهایی که نوع آن‌ها به هم نزدیک بود در کنار هم قرار گرفته بودند. اگر سالی یک بار چنین نمایشگاهی برگزار شود هم برای جوان‌ها خیلی خوب است و هم دیداری بین قدیمی‌ها تازه می‌شود که انرژی خیلی خوبی به ما می‌دهد.

صادقی افزود: کارهایی هم در نمایشگاه بود که به نظر من درجه پایین‌تری داشتند و قرار گرفتن آن‌ها در کنار آثار بزرگان چندان مناسب نبود و از این نظر نمایشگاه کمی ایراد داشت.

"نوسنت گرایی" یک تحوال است

خسرو سینایی، کارگردان شناخته شده کشورمان نیز درباره نمایشگاه "نوسنت‎گرایی" اظهار کرد: من با هر اقدام فرهنگی موافق هستم و به نظر من در این شرایط باید به هر اقدام فرهنگی خوش آمد گفت تا جوانان کشور بدانند بسیاری چیز‌ها در جهان هست که هنر می‌‏تواند آن را زیبا‌تر کند. خوبی‌این نمایشگاه این است که پیشکسوتان و جوانان در کنار هم هستند و به نظر من این یک تحول است. تاریخ ما یا گم شده است یا تحریف شده است این نوع فعالیت‎‌ها باعث حفظ بعد فرهنگی زمانه ما می‌‏شود.

وی ادامه داد: ۳۰ -۴۰ سال دیگر کسی که بخواهد بداند در تاریخ هنر ما چه اتفاقی افتاده است امکاناتی دارد برای آنکه متلع شود و این چیزی است که در تاریخ ما کم اتفاق افتاده است.

نمایشگاه "نوسنت‌گرایی" یک آموزشگاه است

عنایت الله نوری نظری هم در مورد نمایشگاه "نوسنت گرایی در هنر معاصر ایران" گفت: با استقبالی که مردم از نمایشگاه کردند نشان می‌دهد مردم ایران هنرمند هستند. اگر یک دانشجوی هنر به این نمایشگاه بیاید می‌تواند ببیند مدرنیست‌ها چه کار کردند یا چه کسانی انتزاعی، کالیگرافی و... کار کردند، در نتیجه اینجا یک آموزشگاه برای آن‌ها است. خیلی از جوان‌ها نمی‌دانند ۳۰ سال پیش چه اتفاقی در هنر ایران افتاده است و خیلی از هنرمندانی که الان کارشان روی دیوار است از دنیا رفته‌اند. کارهای جلیل ضیاپور یا روحبخش می‌تواند به دانشجویان ذهنیت بدهد. روحبخش با آن کارهای انتزاعی‌اش خیلی پیش‌تر از زمان خود بود و ما نباید فکر کنیم غربی‌ها پیشرو هنر مدرن بودند.

نوری نظری افزود: این نوع نمایشگاه‌ها بسیار تاثیرگذار ولی زمان آن‌ها کوتاه است. باید دانشجویان را به نمایشگاه دعوت کنند، چون آن‌ها نمی‌توانند موزه‌های خارجی را ببیند. ولی در مجموعه گنجینه موزه خیلی از آن نگاه‌ها را می‌توانند داشته باشند و از کارهای پیشکسوتان دریافتهایی داشته باشند. موزه باید کتابهایی از کارهایی که دارد چاپ کند و در اختیار دانشجویان بگذارد وگرنه نمایشگاه کوتاه مدت فایده زیادی ندارد. درسی که دانشجو در اتاق می‌گیرد کافی نیست و باید با این آثار و سبک‌ها درگیر شود.

رگه‎ای از گذشته تا به حال

ناصرپلنگی، هنرمند نقاش درباره نمایشگاه "نوسنت‎گرایی" به خبرنگار هنرآنلاین گفت: نمایشگاه از این نظر که یادآوری خاطرات بسیار و آثار پیشکسوتان بود برای من بسیار جالب توجه بود.

این هنرمند افزود: به نظر من آثار درست انتخاب شده بود و به نوعی رگه‎ای از گذشته تا به حال در آثاری که به نمایش درآمده کشیده شده است. از سوی دیگر جریان هویتی نقاشی معاصر به درستی از چهار نسل انتخاب شده بود.

پر کردن فاصله بین هنر و مردم

کاظم چلیپا نیز درباره این نمایشگاه اظهار کرد: مسئله مهمی که وجود دارد این است که آثار چند نسل از هنرمندان جمع شده و به نمایش گذاشته شده است. برگزاری این نمایشگاه به نظر من قدم به سمت پر کردن فاصله بین هنر و مردم است. نکته‎ای که وجود دارد این است کاش تبلیغات بیشتری روی آن انجام می‌شد و اقداماتی انجام می‌‎‏شد تا هنرجویان و دانش‌جویان راحت‎‌تر نمایشگاه را ببینند.

شایان ذکر است نمایشگاه " رویکرد به سنت ؛ نوسنت گرایى در هنر معاصر ایران" که با دبیرى فرناز محمدى و ارائه ۱۷۰ اثر از ۸۴ هنرمند، ٢٤ مهر آغاز به کار کرده بود ٢١ دى ماه به کار خود پایان داد.

انتهای پیام/