سرویس تجسمی هنرآنلاین : نمایشگاه مجسمه های مهدی رنگ چی با عنوان "درخت، خنجر، خاطره" در گالری اعتماد برپاست. رنگ چی در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین در مورد شکل گیری این مجموعه گفت: کار روی این آثار از یک سال و نیم قبل شروع شد. موضوع اولیه من کشف و شهودی روی ماده چوب بود که سعی کردم با فلز همنشینی مناسبی داشته باشد. یعنی هدف من در ابتدا بررسی تکنیک و ماده بود و رفته رفته با مطالعه آن ماده و بررسی هندسه اقلیدسی یعنی شکلهای مربع و مثلث و دایره که در زندگی روزمره با آن سر و کار داریم این مجموعه شکل گرفت.
او افزود: اگر بخواهیم یک درخت را در کامپیوتر شبیه سازی کنیم، آن را بر اساس شکلهای هندسی میسازیم. من برعکس این کار را انجام دادم و خواستم ببینم چگونه میتوان آن درخت را به هندسه تبدیل کرد. پس شروع کردم به مطالعه کردن روی درخت و با توجه به فرم و برآمدگیهای روی آن شکلهایی به دست آوردم. در واقع دنبال این بودم که ببینم درخت چگونه این شکلی شده است و بر اساس کیفیت ارگانیک آن خطهایی را پیدا کردم.
مدرس دانشگاه هنر ادامه داد: من درخت را به عنوان ماده در نظر گرفتم و بعد عناصر شکل دهنده آن را حذف کردم. یعنی خط کناری درخت را به عنوان اولویت اصلی ندیدم و آن را حذف کردم، چون خط کناره به معنای فرم است و من نمیخواستم این فرم وجود داشته باشد. بعد شروع کردم به حذف نشانهها، چون هر آیکون یا نشانه خاطرهای را نشان میدهد و من با حذف جذابیتهای فرم و نشانهشناسی کار را آغاز کردم. در این مرحله فقط خود ماده باقی ماند و با مطالعه روی آن نسبتها را به دست آوردم و یک برخورد فیزیکی با ماده انجام دادم. به همین دلیل کارهایم در عین سادگی پیچیده هستند. من ماده را تحلیل کردم و نشانههایی که باعث میشد چیزی به ذهن بیننده برسد را حذف کردم، بعد از آن تمام کار من این بود که بین هندسه ارگانیک و هندسه اقلیدسی همنشینی برقرار کنم.
او درباره استفاده از فلز در کارها گفت: بهترین مادهای که میتوانست با چوب همنشین شود فلز بود. در واقع با آمدن فلز شکل آن هندسه تثبیت شد و از طرفی هم کمک کرد که اگر مفهوم خاصی در نظر داشتم آن را پر رنگتر کند و علاوه بر آن تنه یا درخت را با شکلی که میخواهم نگه داشت.
رنگ چی که اولین نمایشگاه انفرادی خود را برگزار کرده و سابقه شرکت در چندین نمایشگاه گروهی را دارد در مورد وجود مفهوم در آثار خود گفت: وقتی شما مباحث پایهای را از کار حذف میکنید آرام آرام زمینه تخیل شکل میگیرد و به همین مناسبت زمینهای برای بروز مفهوم به وجود میآید. برای همین میگویم که مفهوم آثار من از دل متریال آمده است و از قبل دنبال مفهوم نبودم. در این شرایط چون تخیل راحت اتفاق میافتد مفهوم راحت به دست میآید، اما راحت به مخاطب منتقل نمیشود. برای همین بینندگان کارها برداشتهای مختلفی داشتند و مفاهیم متضادی از کارها دریافت کردند. آزادیای که این آثار به مخاطب میدهد برای من جذاب بسیار جذاب است.
انتهای پیام/