سرویس تجسمی هنرآنلاین : ۱۱ نمایشگاهی که آخرهفته گذشته افتتاح شدند علیرغم تعطیلی تابستانه تعدادی از گالری‌ها و کم تعدادشدن نمایشگاه‌ها، از حیث مدیوم و شیوه‌های هنری از تنوع خوبی برخوردار بودند. نمایشگاه نقاشی‌های شهرام انتخابی در آن، نقاشی‌های هنرمند آمریکایی شرق تبار در هور و بوم‌های سه بعدی پیمان شعفی از این جمله‌اند. برای آشنایی بیشتر با تعدادی از این نمایشگاه‌ها با ما همراه شوید.

بوم‌های سه‌بعدی در گالری آن

پیمان شعفی در مجموعه‌ای که در گالری آن به نمایش درآورده ۱۰ اثر با سه تکنیک رنگ روغن، اکریلیک و رنگ صنعتی بر روی بوم‌های سه بعدی ارائه داده است. بوم‌های وی دراین نمایشگاه به صورت سه بعدی و یا اشکال هندسی تو در تو شامل تکه‌های مختلف می‌باشد که در کنار هم بر روی دیوار اینستال شده و اثری شبیه به یک پازل را می‌سازند. آثار وی در این نمایشگاه عناوین مختلفی چون جعبه متحرک، سفینه فضایی، دایره در جعبه، فرش سبز، رویای مروارید و... را دارند، این اسامی بر اساس اشکال بکاررفته در این آثار انتخاب شده‌اند. پیمان شعفی در این آثار بوم‌ها را به شکل‌های عجیب و غریب درآورده و سعی کرده آثاری ملهم از طرح‌های ذهنی‌اش ارائه دهد. او با توجه به علاقه‌اش به اشکال هندسی، سفینه‌های فضایی و ماشین‌های مدرن و عجیب آثاری متفاوت و نو را به نمایش گذاشته است.

او بر اساس احساسش هارمونی رنگ‌ها را ایجاد کرده و از رنگ‌های صنعتی و متالیک که در رنگ آمیزی ماشین‌ها دیده می‌شود استفاده می‌کند. در تعدادی از آثار نیز که با رنگ روغن کار شده از تکنیکی شبیه به پتینه کاری بهره گرفته و تکه‌های مختلف رنگ را روی هم گذاشته تا رنگ نهایی مد نظرش بدست آید. روح طبیعت در نمایشگاهی از خورشید عالم سلیم

خورشید عالم سلیم هنرمند ۶۳ ساله آمریکایی شرقی تبار که به نسل مدرنیست‌های آمریکایی تعلق دارد؛ مجموعه‌ای از آثارش را در گالری هوم به نمایش درآورده است.

سلیم نماینده نسلی که غایت هنر را در استحاله و دفرماسیون فرم می‌دانند. آثار این هنرمند به دنبال یافتن حس و روح طبیعت است. او با ابزار فرم و رنگ نمودی از بازتاب طبیعت را در آثارش به نمایش می‌گذارد.

همه چیز در طبیعت می‌تواند منبع الهام او باشد، حتی کوچک‌ترین ذره مثل افتادن یک قطره شبنم از روی یک برگ. گفت‌وگوی ابرهای سفید در آبی آسمان. تجربیات او می‌تواند بسیار غیرمنتظره و متفاوت باشند. گاهی با رنگ‌های درخشان و گاهی برعکس. او الهام از طبیعت را با زبان خود تجربه می‌کنم و شعری جدید را از آن می‌سراید. به نظر می‌رسد نحوه ساخت و پرداخت نقاشی‌های سلیم با بداهه ارتباط مستمردارد و کمتر به اثری از او بر می‌خوریم که به نظر بیاید از قبل برنامه‌ریزی شده باشد. به نظر می‌آید او در مواجهه با طبیعت حس خودانگیختگی و بیم و امید را در درونش تجربه می‌کند. در هنر سلیم منطقی وجود ندارد. حیات جاری در نقاشی‌های او یک نمایش شورانگیز از لحظه‌های پرشکوه طبیعت است؛ مانند موجی بلند که در دریا بلند می‌شود و فرو می‌افتد.

عصر حیوانات در گالری آران نمایشگاه انفرادی آثار شهرام انتخابی نقبی بر خاطرات دوران کودکی و ساخت و سازی دیگرگون از مفهوم هویت است که به تأثیرات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، و فرهنگی دوره‌های تاریخی هم اشاره دارد. این پروژه بر اساس یک طنز تمثیلی نوشته شده و در شکل یک بازی موسیقی جلوه گر می‌شود و از عناصر فولکلور ایران الهام گرفته است. "شهر قصه" که نمایشنامه‌ای موزیکال نوشته بیژن مفید است دستمایه اصلی نقاشی‌های شهرام انتخابی است که در ترجمان تصاویرش هم به سبک سنتی ریتمیک این اثر نگاه دارد.

این مجموعه در حقیقت مسائل سیاسی و اجتماعی برهه‌هایی از تاریخ ایران را نشانه می‌رود که به نوعی می‌شود بازخوانی مشخصات و ویژگی‌های ذهنی نه چندان مثبت از ذهنیت ایرانی و رفتارهای اجتماعی معین مانند بدبینی، خرافات و بیگانه ستیزی. به حسابش آورد. شهرام انتخابی در پرداخت این مجموعه، پرسوناژ‌ها و عناصر نمایشنامه شهر قصه را به بیانی گرافیکی که بعضی جا‌ها بی‌شباهت به زیبایی‌شناسی طراحی آگهی‌ها و تصویرسازی‌های نشریات دهه‌های ۳۰ و ۴۰ شمسی نیست نزدیک می‌کند که همین وجه توانسته در عین حصول تصاویری معاصر ارجاعات متعددی به تاریخ و مناسبات اجتماعی دوره‌ای از تاریخ ایران را به دست می‌دهد. زیرزمین دستان؛ قلمرو آر. بی. وای

"قلمرو آر. بی. وای" قلمرویی ذهنی است که نقاشی‌های مینو عمادی در گشت و گذاری ماجراجویانه به گوشه گوشه آن سرک می‌کشد. سرزمینی سرشار از خاطرات پراکنده دور و نزدیک،‌گاه مشوش و‌ گاه ماندگار. عمادی در این مجموعه چشم اندازهایی را جستجو می‌کند که پیش از هرچیز ظرفیتی بی‌مانند برای خلوص و جاودانگی در خود دارند. او با نشانه گذاری فضای آثارش به سه رنگ اصلی B، R و Y یعنی قرمز، آبی و زرد در حقیقت ارجاعی به تصاویر ناب و لحظه‌های به یاد ماندنی تجربه زیسته ما از چشم اندازهایی عمدتا طبیعی است که پیوندی ناگسستنی با عواطف و درونیات ما دارند و هریک معنایی خاص و ویژه را در خاطراتمان تداعی می‌کنند. عمادی با تجزیه گرافیکی فضای آثارش به سطوح و لکه‌های رنگی به وضوح قصد دارد تا تاکید‌اش بر قسمت‌هایی از اثر را برای بیننده عمده کند و از این طریق توجه او را به بخش‌هایی از اثر که از نظر هنرمند به طور مشخص ارجاع دهنده و الهام بخش هستند جلب کند. به زعم هنرمند این بخش‌های رنگین به مثابه‌‌ همان خاطرات و یادآوری‌های سرشاری هستند که در ذهن همه ما همواره جایگاهی ویژه یافته‌اند و تا ابد نقش بسته‌اند. شبه‌واقع‌گرایی در گالری هفت ثمر نمایشگاه گروهی نقاشی در گالری هفت ثمر مجموعه‌ای از آثار با رویکرد واقگرایانه- فانتزی را به نمایش می‌گذارد. به نظر می‌رسد هنرمندان این مجموعه با تلاش در جهت بیانی روایت مدار از روزمرگی‌ها و آنچه به عنوان امر واقع در اطراف ما درجریان است، راه به سوی نوعی روایتگری فارغ از زمان و مکان می‌گشایند. سوژه‌های آثار این مجموعه یا در حال دگردیسی‌اند و از حالتی به حالت دیگر شناور و سیال، و یا در حال تجربه موقعیت‌هایی کم و بیش یکسان و با تفاوت‌هایی جزئی و تغییراتی اندک هستند که بیش از هرچیز بر یکنواختی و تکرارمندی وقایع دلالت دارند.

آدم‌ها در این مجموعه در وضعیتی حاکی از معاش روزمره، گرفتار و ناخرسند دائم تغییر موقعیت می‌دهند تا شاید به وجوهی تازه از فضای اطراف و یا بخش‌هایی کشف ناشده از حیات دست پیدا کنند. ساخت و پرداخت‌های شبه واقعگرایانه و ترکیب عناصر متضاد در این آثار عمدتا فضایی میان ذهنی را پدید آورده که‌‌ همان قدر که به واقعیت مربوط است، از ذهن بر می‌آید. هرچه هست این تکاپویی ازلی و ابدی را نشان می‌دهد که نوع بشر با همه دست افزار‌ها و ملزومات اطرافش تلاش دارد تا معنایی برای روزمرگی‌هایش بیابد. آخرالزمان در گالری شیرین مجموعه آثار حسین قورچیان که در سالن ۱ گالری شیرین به نمایش درآمده به وضوح فضایی آخرالزمانی دارد منتها از وجه تراژیک و هشدار دهنده در این آثار خبری نیست. هنرمند دراین مجموعه با پرداختن به زوایایی جزئی‌تر و ریزبینانه‌تر به نمایش فضایی می‌پردازد که هویت اجزا و عناصرش نامشخص و بلکه مخدوش است. تصاویر او از سویی بی‌شباهت به پایانه‌های تجزیه و بازیافت هم نیست که اشیاء و عناصر متعدد و ریزودرشت با انباشته شدن بر روی یکدیگر حالا گویی پیکره واحدی را تشکیل می‌دهند که دیگر هیچ چیز نیست مگر توده‌ای بی‌شکل و هویت با اجزایی ناهمگون و چشم آزار. گردش چشم در این ضا می‌تواند به هر افقی منتهی شود و یا بی‌آنکه بتواند سر ازجایی در بیاورد دیگرباره به جای اولش بازگردد. فضایی که قورچیان در این مجموعه ارائه می‌دهد تهدید کننده و پرخطر هم هست. به نظر می‌آید حادثه‌های عظیم با تخریب هرچه ساخته دست بشربوده اکنون به تمامی حیات‌اش را نشانه رفته و کلیت گذشته او را به نابودی کشانده است. در هر حال آنچه باقی مانده به هیچ وجه نمی‌تواند نشان دهد که از چنین مخروبه‌ای چه چیزی سربرخواهد آورد. انتهای پیام/