به گزارش سرویس تجسمی هنرآنلاین ، بخش دوم نمایشگاه "در نگاه دیگری" با آثاری از سمیرا علیخانزاده، رزیتا شرفجهان، شیلان ابراهیمی، فرح ابوالقاسم، فاطمه امدادیان، فریده شاهسورارانی، زهرا شفیع، ترانه صادقیان، طاهره صمدی طاری، پریسا فریدونی، نیلوفر قادرینژاد، ندا معین افشار، معصومه مظفری و سیما نجفی عصر پنج شنبه 25 اردیبهشتماه در گالری شیلا افتتاح شد.
تم اصلی آثار این نمایشگاه گروهی که جمعی از هنرمندان صاحب سبک را گرد هم آورده است؛ نگاه هنرمندان مرد به زن و بالعکس هنرمندان زن به مرد است.
در نمایشگاه نخست "در نگاه دیگری" آثار داریوش حسنی، خسرو خسروی، مهرداد خطایی، علی ذاکری، فرشید شفیعی، هادی ضیاءالدینی، کاوه کاوسی، حسین ماهر، احمد مرشدلو، نصرت الله مسلمیان، احمد نادعلیان، علی ندایی، کریم نصر، امین نورانی، احمد وکیلی، رضا یاراحمدی و عادل یونسی به نمایش گذاشته شد و در بخش دوم نیز آثار هنرمندان زن به نمایش در آمده است.
طاهره صمدی طاری یکی از هنرمندان زن شرکتکننده در نمایشگاه "در نگاهی دیگر" به خبرنگار هنرآنلاین گفت: بخش دوم این نمایشگاه به هنرمندان زن اختصاص دارد و اثر خود من هم در این بخش به نمایش درآمده است. اما علیرغم این که در این بخش هنرمندان زن به موضوع مردان میپردازند، دلیل بر این نیست که سوژه من صرفا جنسیتپردازی مردان است.
این هنرمند جوان که رکورد فروش 19 هزار دلاری حراج کریستیز را در کارنامه خود دارد، ضمن تشریح نگاهاش در اثری که در این نمایشگاه ارائه داده اظهار کرد: من در آثارم بیشتر دغدغههای فلسفی را دنبال میکنم و نگاهم فراسوی جنسیت و بیشتر به انسان معاصر و جهان پیرامونش است. در واقع اثر من از این طریق به نمایشگاه نگاهی دیگر مرتبط میشود که با وجود این که دغدغههای زنانه و نگاه فمینیستی ندارم و سوژهای به اسم زن مرکز توجه من نیست، به دنبال طرح جهانی متفاوت از دیدگاههای جنسیتی در آثارم هستم. در حقیقت آثار من پیرامون جهان یک انسان و نه به عنوان متمرکز شدن بر موجودی به نام انسان شکل می گیرد.. انسان و تعاملش با جهان پیرامون منظور من است به نحوی که در آثارم موجودیت انسان هم مثل اشیاء به عنوان بخشی از فضا و پدیدهها مطرح میشود. انسان و اشیاء بدون یکدیگر معنی ندارند و در دنیای معاصر و عصر تکنولوژی انسان و محیط پیراموناش است که معنی مییابند و هرکدام بدون دیگری معنای مستقلی ندارند.
صمدی طاری در ادامه بیان کرد: اثری که در این نمایشگاه ارائه دادهام از مجموعه "گذرگاه" انتخاب شده است. کارهای من در مجموع یک نوع پیوست دارد و اگرچه عناوین آثارم عوض میشوند، پیوستی به عنوان دغدغههای فلسفی که در خصوص جهان و انسان معاصر دارم در کلیت آثارم دیده میشوند. در فضای کارهایم به دنبال تصویر کردن یک ناکجاآباد هستم که در عین حال خیلی هم آشنا به نظر میآید. یعنی هم شبیه به مکانهایی است که قبلا دیدهایم و هم به روشنی نمیشود نشانی آنها را مشخص و تعیین کرد.
او افزود: اساسا دغدغههای جنسیتی را در آثارم دنبال نمیکنم و اگر هم بعضی وقتها فیگورهای زنانه یا مردانه دیده میشود لزوما به معنای توجه به جنسیت نیست و انسانها را به صورت نمادین در کارهایم آوردهام. میتوانم بگویم تقریبا در هیچ کدام از کارهایم پرترهای دیده نمیشود و به همین علت فیگورهای من دچار نوعی بیهویتیاند.
صمدی طاری در پایان اظهار کرد: در مجموعه جدید آثارم با عنوان "شتابزدگی بی پایان" تا اندازهای پیوندهای قبلی مجموعههایم را کمتر دنبال میکنم. در مجموعههای پیشین تا حدی نگاه نوستالژیک به انسان و محیط پیراموناش داشتم ولی در مجموعه جدیدم به نوعی نگاه به آینده مطرح می شود. بر اساس این نگاه فضای کارهایم خیلی پویاتر و متفاوتتر شده و علاوه بر این حرکتها در این مجموعه خیلی بیشتر شده است. بر خلاف مجموعههای پیشین که انسانها متحیر و خیره بودند و تکاپوی زیادی در فضا نبود، در این مجموعه نه تنها انسانها بلکه تمام محیط اطرافشان هم پویا و در حرکتند و با تاثیر بر روی یکدیگر دنیای شتابزدهای را تصویر میکنند.
انتهای پیام/