به گزارش خبرنگار تجسمی هنرآنلاین: دراین مراسم که به همت معاونت پژوهشی فرهنگستان هنر و به منظور تجلیل و نکوداشت پیشکسوتان و هنرمندان ایران زمین برگزار شد، جمعی از اهالی فرهنگ و هنر درباره استاد آیت‌اللهی سخنرانی کردند. همچنین حسن مهرجردی، مشاور معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، به نمایندگی از علی مرادخانی، پیامی را درباره استاد آیت‌اللهی خواند.

همچنین در این مراسم کتاب جدید حبیب الله آیت اللهی "کشکول هنر"،‌ "ناباوری‌های باور شده" و "تاریخ انتقادی هنر معاصر غرب" رونمایی شد.

نهاد ها و سازمان های مختلفی چون فرهنگستان هنر، سازمان ایران شناسی، معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، لوح و جوایز مختلفی را به این استاد و هنرمند پیشکسوت اهدا کردند.

حبیب‌الله آیت‌اللهی پس از این مراسم تجلیل پشت تریبون قرار گرفت و تنها به ذکر جمله‌ای ناتمام اکتفا کرد و گفت: این همه گفتند...

آیت‌اللهی پس از لختی سکوت و نظاره کردن به جمع حاضر بی آن که سخنانش را ادامه دهد،‌از روی صحنه پایین آمد در ابتدای این مراسم فیلم مستند کوتاهی درباره حبیب الله آیت اللهی پخش شد و پس از آن علی معلم رئیس فرهنگستان هنر در سخنان کوتاهی به حاضران در مراسم خیرمقدم گفت و پس از آن شعری را که برای حبیب الله آیتی سروده بود خواند.

اوگفت: حبیب آیت اللهی میراث دارمیراث گذشتگان ما است و او بر همه علوم عصر خود همچون پیشینیان ما احاطه دارد و چنین چیزی در روزگار ما نادر است.

علی مرادخانی هم که به دلیل کسالت در این مراسم حضور نداشت پیامی را برای این مراسم ارسال کرده بود که توسط حسن مهرجردی، مشاور معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی خوانده شد. در این پیام آمده است: "سخن گفتن از استاد گران‌قدری همچون جناب حبیب‌الله آیت‌اللهی هم مایه فخر و مباهات است و هم کاری بس دشوار. بیش از نیم قرن تلاش و فعالیت را چگونه می‌توان در کلام خلاصه کرد بی‌این‌که حقیقت تضییع شود. حال آن‌که درباره بزرگمردی سخن می‌گوییم که عمر پربارش را خورشیدوار بر حقیقت تابانده است. پس ستایش حقیقت، ستایش اوست.

استاد کودکی‌اش را در خانواده‌ای سنتی و مذهبی گذرانده و همواره در راه کسب هنر از حمایت آنان و به ویژه پدر بزرگوارشان بهره‌مند بوده‌اند. این دیدِ باز و فراتر از محدوده‌های زمانی شاید مهم‌ترین میراثی است که به استاد رسیده و در این سال‌ها همراه ایشان بوده است.

جناب آیت‌اللهی هم محضر میرزاهای مکاتب را تجربه کرده و هم پای درس استادان برجسته خارجی نشسته است. اما نه در انگاره‌های سنتی باقی مانده و نه تابع محض جریانات غربی بوده، بلکه همواره شخصیت هنری مستقل خود را حفظ کرده و در آثارش بازتاب داده است. به گواه هنرمندان و پژوهشگران برجسته‌ای که محضر استاد را درک کرده‌اند، این استقلال شخصیتی و حرفه‌ای، از مهم‌ترین آموزه‌های ایشان است که به شاگردانشان هم منتقل شده است. از ویژگی‌های دیگر ایشان این است که در مقام استادی، قدردان استادان خود هستند و تاثیرپذیری از ایشان را انکار نمی‌کنند.

جناب آیت‌اللهی از نخستین مدیران فرهنگی سال‌های آغازین انقلاب اسلامی هم هستند و به واسطه فعالیت‌های تاثیرگذارشان به گردن جامعه فرهنگی حق بسیار دارند. نقش موثر ایشان در زمان ریاست‌شان بر دانشکده هنرهای زیبا و بنیان‌گذاری رشته هنر در دانشکده هنر و معماری یزد و دانشکده هنر زاهدان و تاسیس دانشکده هنر دانشگاه شاهد، در کنار تالیفات و ترجمه‌های بسیاری که از خود به یادگار گذاشته‌اند، هر اهل فرهنگی را به ستایش این ستایش‌گر زیبایی وامی‌دارد. همان‌گونه که پیش‌تر گفتم هیچ ستایشی نمی‌تواند قدردان حقیقت خدمات ایشان به فرهنگ و هنر ایران زمین باشد و مراسمی از این دست بهانه‌ای است که ارادت جمعی خود را به استاد ابراز کنیم که بی‌نیاز از هرگونه مراسمی، بزرگ است و بزرگوار. عمر پربرکت‌شان دراز باد."

جلال شباهنگی هم با اشاره به قدمت دوستی خود با آیت اللهی گفت: از سال 1347 که آیت اللهی به ریاست دانشکده هنرهای زیبا منصوب شد، بلافاصله با من و مرتضی ممیزتماس گرفت و از ما برای همکاری دعوت به کار کرد.

او درباره ویژگی اخلاقی آیت اللهی گفت: او استاد بزرگی است که درعرصه های مختلف فعالیت کرده است و آثار ارزشمندی خلق کرده است و بخش عمده ای از جامعه فرهنگی و هنری به نوعی وامدار او هستند. اما با این همه او در رفتار و گفتار بسیار ساده و با محبت است.

شباهنگی با اشاره به نوع حضور آیت اللهی در کلاس های درس گفت: او همواره پیش از هنرجویان سر کلاس حاضر می شود و آخرین فردی است که کلاس را ترک می کند و بدون دریغ اطلاعاتش را در اختیار علاقندان می گذارد.

محمد حسین حلیمی در ادامه گفت: حیب الله آیت اللهی ستاره نورانی است که نورش همواره عالم گیر است و سخن گفتن درباره شخصیت فرهنگی و هنری چون او بسیار دشوار است.

او افزود: از زمانی که وارد دانشسرای مقدماتی شدم با استاد آیت اللهی آشنا شدم و از آن زمان مسیر زندگی من تغییر کرد شاید اگر راهنمایی های او نبود زمانی که برای ادامه تحصیل راهی فرانسه شدم بی شک تنها در یک رشته ادامه تحصیل می دادم و باز می گشتم اما او با راهنمایی هایش من را وداشت که تا جایی که می توانم از این فرصت برای آموختن استفاده کنم.

این مدرس دانشگاه با اشاره به نقش آیت اللهی در برنامه ریزی آموزشی در عرصه هنر گفت: آیت اللهی در پایه گذاری و برنامه ریزی واحد های درس های رشته هنر سهم بسزایی داشته و امروزه برای راه اندازی رشته هنر در برخی از دانشگاه ها وامدار او هستیم.

او افزود: آیت اللهی سهم بسزایی در معرفی و ترجمه آثار مهم در رشته هنرهای تجسمی داشته است. یکی از مهم ترین کتاب هایی که او 45 سال پیش به فارسی ترجمه کرده است کتاب "کاندینسکی و هنر معنوی" است، این کتاب همچنان از منابع مهم در این حوزه محسوب می شود.

آیدین آغداشلو هم درسخنانی گفت: برای من مایه افتخار است که در مراسم بزرگداشت حبیب الله آیت اللهی سخن بگویم. همه ما این جا جمع شده ایم که از هنرمند متفکری قدردانی کنیم که شاید به قدر فهم من قدرش شناخته نشده است. افرادی چون او همواره زنده می مانند و تاثیر گذاری او تنها به مقطع زمانی خاصی منحصر نمی شود.

او با اشاره به نخستین خاطراتی که از حبیب الله آیت اللهی دارد گفت: نخستین بار او را در همان سال نخست در دانشکده دیدم، او دانشجو سال آخر بود و مشغول کار کردن بر روی پروژه اش بود. پروژه او نقاشی از چرخ و فلک بود. آن قدر تصاویر آن دوران در ذهن من خوش نشسته است که همین الان می توانم آن نقاشی ها را برای شما بازسازی کنم. حضور او از آن زمان آن قدر برایم درخشان بود که همان چند دیدار هم در ذهنم تا به امروز ماندگار شد.

آغداشلو افزود: در طول سالیان سال بارها من و آیت اللهی در مسیر زندگی هم قرار گرفته ایم و هر بار نیز حضور او برایم با برکت و خیر بوده است. آیت اللهی هنرمندی دو وجهی است که هم به هویت و سنت فرهنگی کشورش اعتنا دارد و هم از جریانات روز فرهنگی و هنری کشور بی نصیب نیست. من همواره معتقدم اهالی فرهنگ و هنر باید چنین هویتی داشته باشند کما این که خودم نیز همین رویه را در زندگی پیش گرفته ام.

به گفته آغداشلو؛ آیت اللهی میراث دار فرهنگ هنر و تمدن پیشینیان است که هم پیش از انقلاب و هم پس از آن شخصیت متعادل ، خوب و تاثیرگذاری داشته است. او به نوعی حلقه اتصال جهان حکیمانه و فاضلانه است.

این نقاش پیشکسوت با بیان این مطلب که همان گونه که آیت اللهی در نقاشی هایش به هندسه متوازان توجه داشته است در نوشته هایش نیز جانب اعتدال را نگاه داشته است و فکر نمی کنم او در زندگیش کاری کرده باشد که شاهین اعتدال ترازو را بهم زده باشد.

به گفته آغداشلو؛ آیت اللهی یکی از بهترین الگوهایی است که ما در زندگی هنری مان به آن احتیاج داریم. او روحیه ستایش آمیزی دارد. او هر جا که زیبایی را دیده آن را ستایش کرده و در عین حال نیز زمینه ای برای معرفی آن به دیگران فراهم کرده است.

آغداشلو در بخش پایانی سخنانش گفت: آیت‌اللهی علاوه بر مهربانی، سادگی و شرافت، تندی هم دارد که بخشی از حلوای وجود اوست چرا که لازم است جایی بایستد و دفاع کند از حق هنرمند، او هر جا ارزشی را سراغ کرده بی واهمه تحسین کرده و نهراسیده که او را به جانبداری متهم کنند، اکنون لازم است که این شخصیت دو وجهی شناخته شود و در شأن خود ماست که هنرمندان واقعی را در جایگاه واقعی خود بشناسیم و ارج نهیم.

محمدعلی رجبی هنرمند نگارگر و یکی دیگر از شاگردان آیت‌اللهی نیز گفت: برخی از هنرمندان در سخنان خود هرگز به تاثیر استادان شان اشاره نمی کنند، به نظر من این بزرگترین توهین است که هنرمندی بی پیر باشد و من افتخار می‌کنم که استادم نام مرا به عنوان شاگردش در سخنان خود ذکر می‌کند چرا که اگر مقام شاگردی را بشناسیم شاید بتوان پلی زد به مقام استادی.

او افزود: من حدود 40 سال است که در هنرستان هنرهای زیبا و مدرسه عالی ساختمان افتخار شاگردی ایشان را داشتم و به جرأت می‌گویم تنها کلاسی که خاطرات آن را به یاد دارم کلاس زیبایی‌شناسی استادم آیت‌اللهی بود.

رجبی از علم به معنای نور یاد کرد و گفت: علم و هنر اگر با نور همراه نباشد، تنها انبانی از اطلاعات خواهد بود اما اگر با نور همراه شد،‌حقایق آشکار می‌شود.

او افزود: سنت ریشه‌ای در قدیم، زبانی در حال و ناگفته‌ای برای آینده دارد و کسی می‌تواند از آینده حرف بزند،‌که گذشته‌ای داشته باشد و این اساس فرهنگی ما در آموزش بوده است و آیت‌اللهی نمونه این نوع آموزش است.

رجبی تصریح کرد: علم و هنر در چنین رابطه‌ای امانت الهی می‌شود که باید به فرموده قرآن به اهلش سپرده شود.

ابراهیم جعفری هنرمند نقاش و شاگرد آیت‌اللهی نیز شعری را به افتخار آیت‌اللهی خواند و پس از آن دو تن از شاگردان جوان آیت‌اللهی با الهام از یکی از تابلوهای نقاشی وی، به اجرای دو نوازی تار و تنبک پرداختند.

بازدید از نمایشگاه آثار نقاشی این هنرمند نیز پایان بخش این مراسم بود.در حاشیه این مراسم: تنها بخشی از سالن برگزاری این مراسم پر شده بود که بیشتر کسانی که در این مراسم شرکت داشتند کارمندان فرهنگستان هنر بودند و جای بسیاری از شاگردان و دوستان حبیب الله آیت اللهی خالی بود. برخی از شرکت کنندگان نیز معتقد بودند که این مراسم در حد و اندازه استاد آیت الللهی نبود.

همزمان با برگزاری این مراسم ویژه نامه ای نیز منتشر شده بود.

گزارش تصویری مرتبط انتهای پیام/ 320/الف/