یدالله کابلی هنرمند خوشنویس در گفتگو با خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: این مایه تاسف است که آثار هنرمندان تا زمانی که در قید حیات هستند با قیمت واقعی به فروش نمیرسد و هنرمند به جای بهره بردن از ثمره تلاش، کوشش، رنج و ریاضت یک عمر تلاش هنری خود در تنگدستی زندگی کند و پس از مرگ تنها هنرمندانی که صاحب خلاقیت هنری هستند آثارشان با قیمتهای گزاف خرید و فروش میشود.
وی ادامه داد: کشورهایی که به شکل سنتی زندگی میکنند همچنان روح مرده پرستی در آنجا وجود دارد و کشور ما نیز از این امر مستثنی نیست. در حالی که در کشورهای دیگر قدر و ارزش هنرمندان صاحب نام در زمان حیاتشان بیشتر اهمیت دارد. ارج گذاری و مقام و ارزشهای یک هنرمند در زمان حیات یک ضرورت اساسی است.
این هنرمند خوشنویس با اشاره به تفاوت قیمت آثار هنرمندان در زمان حیاتشان و بعد از مرگشان افزود: این تفاوت قیمت به نوعی به این دلیل است که وقتی هنرمندی از دنیا میرود، ادامه حیات و ادامه فعالیت و ارائه خلق اثر جدید نیز به نوعی متوقف میشود. به طور طبیعی هنرمندانی که صاحب این قابلیت هستند آثارشان مورد توجه مردم قرار میگیرد. گالریداران و مجموعه داران نیز اگر اثری از هنرمندان متوفی داشته باشند به دلیل این علاقه آثار را با قیمت بالا به مخاطب ارائه میدهند که این قیمت گذاری به دلیل فقدان هنرمند، منطقی نیست و اگر در زمان حیات هنرمند باشد صد البته بهتر است.
وی ادامه داد: معمولا قیمت آثار یک هنرمند با شخصیت و شهرت هنرمند بستگی تام دارد و به عنوان مثال یک هنرمند متوسط الحال هرگز قیمت آثارش بالا نمیرود. باید متوجه باشیم که این قیمت گذاریها باید توسط کسانی که تخصص این کار را دارند و نسبت به این هنر و ارزشهای مادی و معنوی آثار دارای تخصص و آگاهی هستند صورت گیرد. متاسفانه این روزها رسم شده است خیلی از آدمهایی که نظر تایید شده ای برای ارائه آثار هنری ندارند کار قیمت گذاری آثار را انجام میدهند و به دلیل کمبود فضای عرضه و تقاضای آثار، آنها را با قیت بالا به فروش میرسانند.
کابلی با اشاره به این که قیمت گذاری آثار در رشته های هنری فرقی با هم ندارند و نمیشود این رشته ها را از هم تفکیک کرد اظهار کرد: در عرصه نقاشی ما نقاشان صاحب نام زیادی داریم که فوت شدهاند اما با نگاهی به آثار نقاشی می بینیم که آثار سهراب سپهری است که بعد از مرگش از قیمت بالایی برخوردار است. آثار سهراب در زمان حیاتش نیز به فروش رفته و این بالا رفتن قیمت آثار به دلیل این است که سهراب سپهری شهرت، خصوصیات اجتماعی، انسانی و اندیشههایی که در بین هنرمندان و صاحب نظران وجود داشت را دارا بود. همان طور که این اتفاق در عرصه نقاشی خط برای فرامرز پیلآرام افتاد. در زمان حیات پیلآرام آثارش به فروش رسیده و بعد از فوتش به دلیل نایاب بودن، قیمت آثار بالا رفته است. در خوشنویسی با نام رضا مافی روبه رو هستیم که در نقاشی خط صاحب کسوت و ارزشهای بالایی اجتماعی بود و در هنر خوشنویسی هم بسیار خوش درخشید و در زمان حیات خود اثارش ارزشمند بوده است و با قابلیتهای بالا خرید و فروش میشد و بعد از فوتش هم ادامه یافت و این حق همه هنرمندانی است که در این عرصه کارهای قابل قبولی ارائه کردهاند و زندگیشان با ارزشهای انسانی، اجتماعی و اخلاقی همراه است و کارهای با ارزشی ارائه دادهاند.
این هنرمند ادامه داد: به نظر میرسد این تاثیر امروز هم باید وجود داشته باشد اما نباید از هنرمندانی که با قابلیت بالا کار می کنند غافل شویم، هستند هنرمندان جوانی که در این عرصه مشغول فعالیت هستند و خوب هم کار می کنند. باید متوجه باشیم که این توجه باید در زمان حیات هنرمندان از طریق مردم، کلکسیونردارها و دولت که نسبت به ارزشهای هنرمندان در زمان حیاتشان آگاه هستند صورت گیرد.
وی تصریح کرد: دولت باید نسبت به ارزشهایی که هنرمندان در قید حیات دارند آگاه باشد. آثاری که امروز به دلیل توجه و استقبال کشورهای حوزه خلیج فارس از کشور خارج میشوند بهترین اثار معاصرامروز ما هستند که آنها با هوشیاری و تبلیغ و تشویق به موزههای خود میبرند، درحالی که این آثار متعلق به این دوران ما است و باید در کشورخودمان استفاده شود و این مایه تاسف است که هنرمندان ما با بی توجهی روبه رو هستند و تن به این کار میدهند و هنر معاصرمان را از کشور خارج میکنند.
کابلی گفت: ما امروز در کشورمان دچار بحران اقتصادی هستیم و به نوعی هنرمندان از عرصه ارتباطات و خرید و فر وش آثاری که دولت می تواند آنها را تهیه کند دور افتاده اند. امروزه هنر بدون خط و مرزهای جغرافیایی در همه جای دنیا گرامی داشته میشود، در واقع باید در کشور هم مورد توجه قرار گیرد و استقبال و احیا کردن هنرهای سنتی در مجموع هنرهای تجسمی به عنوان یک کار ضروری مورد توجه مسئولین و متولیان باشد چرا که فقدان این ماجرا آسیب جبران ناپذیری هم به هنرمند دوران معاصر و هم به هنرهای دوران معاصر میزند.
وی در توضیح چاپ کتاب "رنگ و نی" نیز افزود: متاسفانه این روزها باب شده است، آثار هنرمندان را بدون اطلاع و یا بدون حق تالیف و یا نشر اثر، برخی موسسات عکس برداری میکنند و بدون اجازه به چاپ میرسانند. این کارنیز بدون اجازه من است و از آن اطلاعی ندارم.
کابلی ادامه داد: ما وقتی کاری به نمایشگاه میدهیم فقط به این قصد است که مردم آثار را ببینند و بعد به ما بازگردانده شود. در واقع هر اثری حق چاپش متعلق به صاحب اثر است و ناشران و گالریها حق ندارند اثری که امانت داده شده است را به چاپ برسانند بلکه باید اجازه بگیرند که با رضایت صاحب اثر این کار انجام شود درحالی که این اتفاق رخ نداده است.
این هنرمند خوشنویس افزود: وقتی یک سری آثار هنرهای تجسمی از سوی گالریها و یا موسسات فرهنگی و هنری دولتی گرفته میشود و به مناسبتهای مختلف به نمایش در میآید و از داخل قاب خارج شده و اسکن میشود و بعد هم به چاپ میرسد غیر قانونی است، چرا که باید امانت دار باشند و بدون اجازه هنرمند حق کپی هم ندارند چه رسد به چاپ؛ اگر قصد چاپ دارند باید از هنرمند اجازه گرفته شود و یا حق نشر برایش در نظر گرفته شود. چطور ممکن است اثری بدون اینکه هنرمند اطلاعی داشته باشد و یا ذی نفع باشد به چاپ برسد. متاسفانه ما با این امر به وفور رو به رو هستیم به خصوص بعد از فوت هنرمندان آثار، بسیار کپی شده و به چاپ میرسند درحالی که بعد از فوت هنرمند، حق چاپ متعلق به خانواده اوست و باید اجازه گرفته شود این کار غیر قانونی است و خانوادهها می توانند شکایت کنند و این در تمام کشورهای دنیا نیز رایج است.
کابلی در پایان خاطر نشان کرد: این روزها کتاب رباعیات "خیام" را آماده چاپ دارم. کتاب دیگری به اسم "سماع در سماع" را آماده دارم و منتظر فرصتی هستم تا با همیاری و کمک یک موسسه فرهنگی وهنری به چاپ برسد. کتاب دیگری هم که به چاپ رسیده "دیوان حافظ" است که از طریق خانه فرهنگ و هنر گویا به چاپ رساندهام و در بازار موجود است.
انتهای پیام/32/31