علی هاشمی شهرکی در گفتگو با خبرنگار تجسمی خبرگزاری هنر ایران گفت: همیشه در داوری کارهای مذهبی، اصلی‌ترین مسئله هماهنگی آن اثر با موضوعی است که می‌خواهد مطرح شود؛ به خصوص در کارهای مذهبی مرتبط بودن و بیانگر بودن مفهوم با موضوع معنوی و یا داستان مذهبی باید این پیام را به مخاطب برساند و او را از این پیام آگاه کند به طوری که مخاطب آن مسئله را درک کند و بعد از این موضوع به زیبایی اثر پرداخته می‌شود.

وی ادامه داد: در بخش داوری آثاردر مرحله اول اطلاع رسانی، پیام اثر و هماهنگ بودن این‌ها با هم قابل اهمیت است و بعد زیبایی اثر را مورد بررسی قرار می‌دهیم. اثر باید حائز همه این امتیازات باشد در غیر این صورت امتیاز پایینی می‌آورد. در تصویرگری کاری به صرف قشنگی انتخاب نمی‌شود اثر باید مرتبط با موضوع و همراه با پیام باشد و توامان این جنبه‌ها را داشته باشد.

هاشمی شهرکی افزود: تصویرگران در بیشتر اوقات برای ارائه مفهوم به دلیل توالی تصویر عموما به سراغ داستان‌های معنوی می‌روند و به همین خاطر روایت‌گری آن داستانها باید درست از آب در بیاید. پوستر با یک تصویر باید مفهوم را برساند درحالی که تصویرگر با چند تصویر این کار را انجام می‌دهد.

وی گفت: تصویرگر چون کار روایی می‌کند این فرصت را دارد که آهسته و آرام از نظر تکنیک، رنگ، فرم، کاراکترها، فضا و ... کار را به سمت فضای معنوی که مفهوم داستان را ارائه می‌دهد، پیش ببرد در حالی که گرافیک این فرصت را ندارد و طراح مجبور است به سراغ نمادهای آشناتر برود تا مخاطب عام با آن ارتباط برقرار کند و بداند که این یک کار مذهبی است درحالی که تصویرگر الزامی ندارد و می‌تواند یک فضای کاملا شهری را در کارش نشان دهد، اما مفهوم داستان معنوی باشد و دلیلی نمی‌شود که یک فضای فانتزی و یا نمادگرای مذهبی را نشان دهد. در واقع می‌توان گفت، این حسن تصویرگری نسبت به گرافیک است و بچه‌ها می توانند از جنبه‌های دیگر تکنیک‌های بصری بهره ببرند و مفهوم‌شان را برسانند.

عضو هیات مدیره انجمن تصویرگران ادامه داد: چون تصویرسازی داستانی و روایتگر است ما اجازه بازی با فرم و اغراق بیشتری داریم که در گرافیک این مسائل وجود ندارد، گرافیست با یک تصویر باید صریح پیامش را بگوید اما تصویرگر می‌تواند مقدمه چینی داشته باشد و به نوعی می‌توان گفت تصویرسازی کارایی بیشتری برای این جنس کار نسبت به پوستر دارد.

وی با اشاره به تفاوت‌های تصویرگری مذهبی و غیر مذهبی اظهار کرد: عموما بین تصویرسازی مذهبی و غیر مذهبی به شکل مستقیم نمی‌شود تفاوتی گذاشت، مگر آن که در جزییات این تفاوت‌ها دیده شود. به طور مثال در تصویرگری غیر مذهبی فضای فانتزی بیشتر دیده می‌شود و مباحث و مفاهیم تخیلی‌تر است اما در بخش تصویرگری مذهبی به دلیل باورها و اعتقادات به سراغ مفاهیم دینی و اخلاقی می‌رویم که اسلوب مشخصی دارند و فانتزی نیستند.

هاشمی ادامه داد: جنس کار طراحی در تصویرگری مذهبی ملایم‌تر و محترمانه‌تر است تا غیر مذهبی؛ در تصویرگری غیر مذهبی می‌طلبد تصویرگر اغراق بیشتری کند و یا از عوامل فانتزی استفاده کند اما در مذهبی به واقعیت نزدیک می‌شویم اما لزوما واقع گرا نیست. در تصویرگری مذهبی نوع رنگ‌ها بسته به موضوع پخته‌تر می‌شوند، گاهی داستان مذهبی تراژدی است مثل داستان شهادت حضرت علی (ع) که رنگ، فرم، مفاهیم و تصاویر مربوط به خودش را می‌خواهد و دست تصویرگر باز است تا با فضای بهتری این پیام را نشان دهد.

داور بخش تجسمی بیستمین نمایشگاه قرآن با اشاره به آثار راه یافته به بخش نمایشگاه و رقابتی گفت: به نظرم زمان بندی اعلام فراخوان مناسب نبوده است و اگر زمان مناسبی می‌گذاشتند و یا گسترده‌تر این فراخوان را اعلام می‌کردند شرکت کنندگان بیشتری در این جشنواره حضور می‌یافتند و آثار با کیفیت‌تری ارائه می‌شد.

وی ادامه داد: از سوی دیگر زمان‌بندی ارائه آثار فشرده بود و برای ارسال فراخوان دیر اقدام کردند و آنهایی که خبردار شدند هم فرصت شرکت پیدا نکردند در واقع این یکی از مشکلاتی است که ما همیشه با آن روبه رو هستیم. همانطور که گفتم کارهایی که به نمایشگاه رسیده بود خیلی در حد برآوردن انتظار نبود.

هاشمی شهرکی در باب بین‌المللی بودن بخش تجسمی نمایشگاه قرآن کریم تصریح کرد: در سالهای گذشته این اتفاق می‌افتاد و برخی از رشته‌ها مثل خوشنویسی، تذهیب، پوستر از کشورهای اسلامی شرکت کننده داشتند. این جشنواره این امکان را دارد که در کل کشورهای اسلامی منطقه خاورمیانه و خلیج فارس به نمایش درآید چرا که مفاهیم معنوی و اسلامی است و برای همه مسلمانان قابل درک است اگر کشورهای مسلمان به صورت مستقیم در جشنواره نبوده‌اند خود نمایشگاه این قابلیت را دارد و می‌تواند حرکت کند و در کشورهای دیگر به نمایش در آید.

انتهای پیام/32/31