به گزارش خبرنگار هنرآنلاین ، با امیدواری هایی که در ماه های اخیر به حاکمیت نگاه فرهنگی در کشور به وجود آمده، اکنون جامعه هنری پس از پشت سر گذاشتن دورانی بسیار سخت در انتظار ایجاد گشایش در فعالیت های فرهنگی و خلق آثار هنری به سر می برد. هنرمندان ساکن در شهرستان ها هم از این قاعده مستثنی نیستند و چه بسا مشتاق تر. اکنون پرسش این است که رایحه این تحولات تا چه حد به جامعه هنری ساکن در شهرستان ها رسیده است؟
کریم متقی عکاس با سابقه ساکن درآذربایجان شرقی معتقد است اصلاح امور هنری و سروسامان دادن به فعالیت های هنری استان مجال و نیروی زیادی می طلبد و به آسانی ممکن نیست. به گفته او گسست و شکاف عمیقی که در این سال ها گریبانگیر هنرمندان و متولیان فرهنگی شده امری نیست که به سادگی قابل ترمیم شود.
او در همین خصوص به خبرنگار هنرآنلاین گفت: شرایط به قدری برای هنرمندان سخت شده بود که در واقع قطع امید کرده بودند و فعالیت های هنری شان را صرفا به صورت شخصی پی گیری و اجرا می کردند. شاید به همین دلیل است که در فضای جدید هم هنوز هنرمندان به دنبال رایزنی و مذاکره با نهادهای فرهنگی هنری استان و پی گیر تغییر و تحولات در این عرصه هم نبوده اند تا از کم و کیف این دگرگونی ها مطلع شوند.
متقی نحوه فعالیت هنرمندان را در سال های گذشته چنین تشریح کرد: هنرمندان در این سال ها از طریق انجمن ها و گروه های هنری مستقل و همکاری با مراکز هنری که به صورت خصوصی فعالیت می کنند پروژه های خود را پیش می برده اند. در واقع فعالیت های هنری در استان از طریق همین مشارکت های درون گروهی و مستقل پیش رفته و سازماندهی شده است.
این استاد دانشگاه در باره عملکرد متولیان فرهنگی این استان نیز بیان کرد: ادارات و نهادهای دولتی که خود را متولیان فرهنگی در استان ها می دانند تنها به برگزاری برنامه های بی اثر و بدون کیفیت می پردازند و به ارائه بیلان کاری به مدیران بالادستی خود اکتفا کرده اند.
او در همین باره افزود: این نهادها حتی توزیع و اختصاص امکانات و سخت افزارهای موجود از جمله سالن ها و گالری ها را به درستی انجام نمی دهند و این مراکز را بیشتر دراختیار گروه ها و اجتماعات غیرهنری و غیرمرتبط قرار داده و فرصت فعالیت های هنری را برای هنرمندان استان محدود کرده اند.
محمدرضا درند هنرمند عرصه تئاتر ساکن کرمانشاه هم با اشاره به تغییرات جدید در مدیریت فرهنگی این استان گفت: در حال حاضر با وجود اینکه هنرمندان استان برای افزایش فعالیت های هنری مشتاق تر شده اند اما مهم ترین مشکلی که بر سر راه قرار دارد نبود اعتبارات لازم برای این فعالیت ها است. بدیهی است که هر حرکت رو به جلو نیاز به تامین اعتبار دارد.
او افزود: در حال حاضر انجمن نمایش استان با تعهدات پرداخت اجراهای عمومی گروه های نمایش مواجه است و این درحالی است که هیچ منبعی برای تامین اعتبار این تعهدات پیش بینی نشده است.
این کارگردان نمایش در خصوص نحوه مدیریت اعتبارات در سال های گذشته اظهار کرد: متاسفانه در زمینه مدیریت فرهنگی استان و اولویت فعالیت های فرهنگی هنری شعارهای زیادی داده شد، اما در عمل هیچ اولویتی برای فرهنگ و هنر قائل نشدند و بالعکس بودجه ها و اعتبارات بسیار محدودی هم که به فرهنگ و هنر اختصاص داده می شد بعضا در مسیری غیر از این صرف می شد یا به اصطلاح هرجا کم می آوردند از از بودجه فرهنگ و هنر می زدند که نشان دهنده این بود که در حقیقت مسائل فرهنگی هیچ اولویتی در نظرشان ندارد.
عیسی امیری چولاندیم هنرمند نقاش ساکن لرستان با اشاره به محسوس بودن تحولات در فضای فرهنگی هنری استان گفت: عمده آسیب ها و محدودیت های عرصه فرهنگ و هنر در استان مربوط به نحوه مدیریت این عرصه بود. متاسفانه دولت گذشته به دلیل عدم ارتباط مناسب با طیف های مختلف اغلب اقدام به تعیین مدیرانی می کرد که بی تجربه بودند و سوابق مدیریتی قابل اعتنایی نداشتند. همین سبب شده بود که این افراد از توان مدیریتی بالایی برخوردار نبوده و قدرت سروسامان دادن به مسائل فرهنگی و هنری را نداشته باشند.
این هنرمند که در عرصه هنرهای محیطی نیز فعالیت دارد در ادامه اظهار کرد: عدم درایت و کارآمدی این مدیران موجب شده بود تا فعالیت های هنری در استان به حداقل برسد و بی رونقی در فضای هنری غالب شود. در حقیقت نگاه فرهنگی و هنری در استان نه تنها پیش برنده نبود که بازدارنده هم بود و موجب شد تا هنرمندانی که اتفاقا خیلی هم فعال و پرانرژی بودند دچار رکود نسبی شوند و از پیش برد پروژه هایشان باز بمانند چرا که مدیریت هنری استان نه تنها خود نمی توانست و نمی خواست که فعالیت های هنری رونق داشته باشد سعی داشت با ایجاد محدودیت ها و موانع امکان میدان داری را از دسترس گروه ها و تشکل های هنری خارج کند.
امیری در پایان چگونگی فعالیت های فردی خود را این چنین تشریح کرد: متاسفانه فعالیتم در این سال ها بسیار محدود بود و تنها توانستم بخشی از ایده ها و پروژه های هنری ام را اجرایی کنم. این فعالیت ها را هم در ابعاد بسیار کوچک و مختصر انجام دادم به شکلی که حتی امکان ارائه آثارم در عرصه عمومی نبود و مخاطبین زیادی نداشت.
انتهای پیام/