حسن باستانی درباره جایگاه تئاتر آموزشی (پداگوژی) در ابعاد وسیع فرهنگی، آموزشی و اجتماعی کشور به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: از هم‌اکنون هم پرداخت به توسعه تئاتر آموزشی در کشور بسیار دیرتر از زمان لازم انجام می‌شود؛ متأسفانه نه تنها مردم جامعه بلکه بسیاری از اهالی خانواده بزرگ تئاتر هم شناختی از تأثیرات این گونه تئاتر ندارند.

باستانی در پاسخ به این سؤال که برای رفع فقدان تئاتر آموزشی در کشور چه باید کرد، پاسخ داد: تئاتر آموزشی یا پداگوژی باید به شکل عملی به آحاد جامعه معرفی شود؛ نمی توان مدرسه‌ای برای معرفی جایگاه این گونه نمایشی ساخت بلکه باید از سوی سایر نهادهای مسئول بسترسازی برای جلب توجه و نظر مخاطبان فراهم شود.

نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر از همکاری ضعیف سایر نهادها در تحقق تئاتر آموزشی در کشور ابراز گله‌مندی کرد و گفت: تأثیرات تربیتی و آموزشی تئاتر تا آنجا نادیده گرفته شده که به عنوان مثال سازمان صدا و سیما لزوم ساخت انیمیشن آموزشی را درک کرده اما در مورد تئاتر آموزشی هرگز تولیدی نداشته است.

تئاتر آموزشی، بازگویی نکات مهم اخلاقی در دل داستانی دراماتیک باستانی بر لزوم دلسوزی جامعه نمایشنامه‌نویسی در تولید آثار کوتاه تربیتی و آموزشی تأکید کرد و گفت: مسائل انسانی و ارتباطات مهم فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و تربیتی باید در بستر تئاتر آموزشی ریشه‌یابی شده و از سوی روانشناسان، جامعه شناسان، مردم شناسان و محققان مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرند.

وی پداگوژی را ابزاری اصولی و شاخص برای بازگویی نکات مهم اخلاقی در دل داستانی دراماتیک معرفی کرد و گفت: مدارس کشور و مراکز توانبخشی معلولان ذهنی و حرکتی باید در رأس توجه جایگاه تئاتر آموزشی قرار گیرند و حتی زندان‌ها هم از مهمترین فضاهای نیازمند به رشد تئاتر آموزشی در کشورند تا مجرمان با مشاهده بیان نکات اخلاقی و تربیتی از دریچه هنرهای نمایشی نقاط ضعف اخلاقی خود را مرتفع کنند.

تاکنون هیچ جشنواره تئاتری بخش تئاتر آموزشی را پوشش نداده است این کارگردان تئاتر از مسئولان برگزارکننده جشنواره های فرهنگی و هنری درخواست کرد که بخش تئاتر پداگوژی را در کنار سایر بخش ها پوشش دهند و گفت: متأسفانه تاکنون شاهد چنین رخدادی نبوده‌ایم و امید است از این پس هرچه بیشتر به پرورش تئاتر آموزشی در کشور مبادرت ورزیم.

باستانی در پایان گفت: امروزه در همه جوامع بشری آمار مبتلایان به بیماری‌های روانی و ناهنجاریهای اجتماعی رو به افزایش است و از آنجا که جامعه ما نیز طبق بررسی‌های وزارت بهداشت از این امر مستثنی نبوده، نباید به سادگی از فرصت‌های مبارزه با معضلات و مشکلات روانی و اخلاقی گذشت و بی‌شک تئاتر آموزشی یکی از مهمترین ابزار ایجاد بهداشت روانی در کشور عزیزمان است.

انتهای پیام/52/53