به گزارش هنرآنلاین، دنیرو پس از صرف ناهار در کنار نامزدهای اسکار در آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک با حضور در سینما آئرو در شهر سانتامانیکا طی مراسمی که از سوی سینما تِک آمریکا برگزار شد، مورد تجلیل قرار گرفت.

بنابر این گزارش، در این مراسم پس از اینکه دنیرو نام و امضاء خود را روی سیمان برای ثبت همیشگی در بلوار شهرت حک کرد ، هاروی واینستین، تهیه‌کننده سرشناس هالیوود در سخنانی درباره دنیرو، بازیگری که دنیل دی‌لوئیس و شان‌پن او را منبع الهام خود در هنر بازیگری می‌دانند، گفت: "بیست‌وچند سال پیش باب (دنیرو) و همکارش جین روزنتال ما را به محلی در گرینویچ ویلج دعوت کردند. محلی که امروز خانه فستیوال سینمایی ترایبکا است و پایتخت سینمای مستقل جهان به شمار می‌رود."

واینستین افزود: "علاوه بر این خدمت بزرگ فرهنگی، رابرت دنیرو چند روز بعد از حملات تروریستی یازدهم سپتامبر و مدت کوتاهی بعد از طوفان سندی، فستیوال ترایبکا را مثل همیشه برگزار کرد، به رستوران‌ها و مغازه‌های شهر نیویورک سر زد و مردم را تشویق کرد تا زندگی را از سر بگیرند و به این صورت نیویورک را یک بار دیگر احیاء کرد، اما متاسفانه از آخرین باری که دنیرو اسکار را برده ۳۱ سال می‌گذرد."

این تهیه‌کننده هالیوودی با اشاره به فیلم "دفترچه امید بخش" (Silver Linings Playbook) که رابرت دنیرو بخاطر بازی در آن، نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد نقش مکمل شده، خطاب به دیوید او راسل (کارگردان فیلم دفترچه امیدبخش)، بردلی کوپر و جنیفرلورنس (دو تن از بازیگران این فیلم) که در سالن سینما حضور داشتند به شوخی گفت: "می‌دانید که این فیلم بدون باب نمی‌توانست به این خوبی از آب دربیاید. او روح این فیلم است. برای همین هم وقت آن رسیده که باب یک بار دیگر اسکار بگیرد. او بهترین بازیگر جهان است و یکی از شریف‌ترین انسان‌هایی که تا به حال شناخته‌ام."

پرسش‌ و پاسخ با رابرت دنیرو

رابرت دنیرو که در سال ۱۹۷۶ میلادی با فیلم پر سر و صدای "راننده تاکسی" ساخته مارتین اسکورسیزی شهرتی جهانی پیدا کرد، معمولا در جلسات مطبوعاتی به سئوالاتی که از او می‌شود جواب‌هایی کوتاه همراه با لبخند می‌دهد. در همین راستا، دنیرو در پاسخ به این سئوال که هنگام گذاشتن اثر دست و پا روی زمین سیمانی جلوی تئاتر چینی هالیوود چه احساسی داشته، گفت: "خیلی جالب بود. من با دوستانم بیلی کریستال و ایروین وینکلر بودم و خیلی خوش گذشت."

به نوشته بی.بی.سی، دنیرو در رابطه با هفتمین نامزدی جایزه اسکار خود برای بهترین بازیگر نقش مکمل در فیلم "دفترچه امیدبخش" گفت: "از وقتی که فیلم "مشت‌زن" را دیدم دلم می‌خواست با دیوید اوراسل کار کنم. ما مدت‌ها با هم دیگر معاشرت داشتیم تا بالاخره این فرصت پیش آمد."

دنیرو درباره فیلم "دفترچه امیدبخش" به حاضران گفت: "این اثر یک فیلم پیچیده است. اتفاق‌های زیادی در این فیلم می‌افتد و بازیگران زیادی هم دارد. ما دائم تحت فشار بودیم. دیوید اوراسل یک سبک عملی و سریعی دارد که در آن همه چیز حالت فوریت پیدا می‌کند و در واقع نوعی شورش کنترل شده است."

دنیرو همچنین در رابطه با تعهدی که نسبت به هنر بازیگری دارد به نقش تراویس بیگل در فیلم "راننده تاکسی" اشاره کرد که به خاطر آن مدت دو هفته در نیویورک به رانندگی تاکسی پرداخت. دنیرو به حاضران گفت: "در این دو هفته هیچکس مرا نشناخت. این روزها هم هیچکس به آن صورت مرا نمی‌شناسد. برای آماده کردن نقش‌هایم در گذشته برای "گاو خشمگین" مقداری زیادی وزن اضافه کردم. برای بازی در فیلم "نیویورک نیویورک" هم یاد گرفتم که ساکسیفون بزنم."

این بازیگر برجسته و نام‌دار سینمای جهان در پاسخ به این سئوال پیت هاموند که برای شخصیت فیلم "سلطان کمدی" چگونه آماده شدی، اظهار داشت:"من و مارتی (مارتین اسکورسیزی) یک مانکن توی یکی از مغازه‌های خیابان برادوی دیدیم، آن را همان‌طور با لباس خریدیم. من از مدل موی همان مانکن عینا استفاده کردم."

دنیرو در مورد بازی در فیلم‌های کمدی گفت: "اصولا از نقش‌های کمدی خوشم می‌آید اما این نوع درام کمدی (دفترچه امید بخش) را ترجیح می‌دهم."

او که بازیگری را از ده سالگی و از تئاترهای مدرسه‌ای آغاز کرده، در ۱۸ سالگی به مدرسه بازیگری لی‌استراسبرگ رفت و متد اکتینگ آموخت. او در جلسه سینماتِک ضمن صحبت درباره شیوه‌های مختلف بازیگری، استفاده از غریزه و احساسات درونی خود بازیگر را بهترین روش بازیگری خواند.

دنیرو در مورد دوستی نزدیک و طولانی مدت خود با مارتین اسکورسیزی نیز گفت: "من تا به حال در ۸ فیلم مارتی بازی کرده‌ام. او کارگردانی است که احترام زیادی برای بازیگر قائل است. ما دوران خلاقه طولانی را با هم گذرانده‌ایم و من دوست دارم دو یا شاید هم سه تا فیلم دیگر با او کار کنم. در حال حاضر ما مشغول ساختن فیلم "این مرد ایرلندی" هستیم."

دنیرو در پاسخ به آخرین سوال درباره اینکه آیا جمله معروف "با من حرف می‌زنی؟" در فیلم "راننده تاکسی" جزئی از فیلمنامه بود یا نه؟ پاسخ داد: "یادم نمی‌آید اما فکر می‌کنم فی‌البداهه بود. راستش دقیقا فراموش کرده‌ام."

کارنامه سینمایی و جوایز رابرت دنیرو در یک نگاه

- در سال ۱۹۷۴ میلادی به دلیل بازی در نقش دون ویتو کارلئونه جوان در فیلم "پدرخوانده۲" موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل شد.

- او در سال ۱۹۷۶ میلادی برای فیلم "راننده تاکسی" نامزد جایزه اسکار شد و جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک، جایزه انجمن منتقدان فیلم لس‌آنجلس و انجمن ملی منتقدان فیلم را بدست آورد.

- در سال ۱۹۷۷ میلادی برای فیلم "نیویورک، نیویورک" و در سال ۱۹۷۸ میلادی برای فیلم "شکارچی گوزن" نامزد دریافت جوایز اسکار، گلدن گلوب و بفتا شد.

- در سال ۱۹۸۰ میلادی برای ایفای نقش اول فیلم "گاو خشمگین" که بنیاد فیلم آمریکا بعد از "همشهری کین"، "کازابلانکا" و "پدرخوانده" آن را بهترین فیلم تاریخ سینما شناخته است، جوایز اسکار، گلدن گلوب، بفتا، جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک، جایزه انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس، جایزه انجمن منتقدان فیلم بوستون و جایزه بورد ملی را به دست آورد.

- در سال ۱۹۹۰ میلادی برای فیلم "بیداری‌ها" و در سال ۱۹۹۱ میلادی برای فیلم "تنگه وحشت" نامزد جایزه بهترین بازیگر نقش اول جوایز اسکار شد. در سال ۱۹۹۹ میلادی برای فیلم "تحلیلش کن" و در سال ۲۰۰۰ میلادی برای "ملاقات با والدین" نامزد جایزه گلدن گلوب شد.

- رابرت دنیرو در سال ۲۰۱۲ میلادی با ایفای نقش در فیلم "دفترچه امیدبخش" توانست یک بار دیگر نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شود و تاکنون توانسته است جایزه انجمن منتقدان فیلم دیترویت را از آن خود سازد.

انتهای پیام/