سرویس تئاتر هنرآنلاین: "میشل نوله" و " آن‌‌ ـ‌ ماری روش" زن و مرد جوانی هستند که بعد از سال‌ها زندگی عاشقانه کارشان به جدایی و سپس طلاق کشیده است. البته رابطه‌ی آن‌ها به پوچی و ویرانی نرسیده است و آن دو هنوز یکدیگر را دوست دارند، گرچه احساسشان را پشت حرف ها و غرور، پنهان می‌کنند و نقابی از بی تفاوتی بر صورت هایشان خشکیده است. "میشل نوله" و " آن‌‌ ـ‌ ماری روش" زندگی را با عشق پر شوری آغاز کرده اند، و عاشقانه پیمان ازدواج بسته‌اند، اما از لحظه‌ای که به خانه‌ی خودشان نقل مکان کرده‌اند، بطور ناخواسته درگیر مشاجرات دوطرفه، سو‌ء‌تفاهم، عدم درک متقابل، و سپس خیانت شده‌اند… "مارگریت دوراس" کاوش‌گرانه عشق و رابطه را می کاود تا روایتی واقع گرایانه به مخاطب خویش ارائه کند. نگاه تیزبینانه او از عشق آمیخته به رنج در کنار لذت دوست‌داشتن و عاشق ماندن حیرت‌آور است. پدیده عشق همراه با رنج و درد، که برای زوج خوشایند و ارضا کننده است همواره می تواند موضوع پیچیده ای برای واکاوی روابط عاشقانه باشد، تا جایی که خیانت نیز هر یک از طرفین را به جایی نمی برد و نا امیدتر از پیش به رابطه بازمی گرداند و دریغا که چراغ های رابطه خاموش اند.

مارگریت دوراس با نام کامل مارگریت ژرمن ماری دونادیو‏ (۱۹۱۴ - ۱۹۹۶) نویسنده و فیلمساز فرانسوی است. برخی از منتقدان ادبی لقب "بانوی داستان‌نویسی مدرن" را به او داده‌اند.

‎او در طول دوران فعالیت ادبی و هنری خود بیش از ۱۹ فیلم ساخت و ۶۰ کتاب شامل رمان، داستان کوتاه، نمایشنامه، اقتباس، فیلمنامه نوشت.

معمولاً سبک مارگریت دوراس به عنوان نماد نوشتار زنانه شناخته می‌شود. اغلب "هم‌زمانی"،"کثرت"، و "تحرک" را ویژگی‌های زبان‌شناختی نوشتار زنانه می‌دانند.

‎مارگریت دوراس نیز در آثارش شیوه‌های تازه‌ای را در عرصه رمان‌نویسی آزمود و رونق تازه‌ای به نثر فرانسوی بخشید. نثر دوراس با بیانی فشرده و ابهامی شاعرانه، خواننده را درگیر می‌کند؛ زبانش عریان و بی‌واسطه است و واژگان آثارش با دقت و وسواس انتخاب شده است. سنت‌شکنی و پرداختن به موضوع‌های غیرمتعارف، به شیوه‌ای غیرمعمول و نوگرایانه را می‌توان ویژگی اصلی آثار مارگریت دوراس دانست. او اگر چه هیچ‌گاه یک فمینیست برجسته نبود، اما در نوشته‌هایش افراد و مکان را با زبان و نگاهی زنانه بهم متصل می‌کرد.

قلم دوراس به نوشتار زنانه و دلالت های آن نزدیک است زیرا نوشتار زنانه گفتمانی خاص دارد و به تن، عواطف و ناشناخته‌ها نزدیک‌تر است؛ یعنی تمام مسایلی که قرارداد اجتماعی سرکوب می‌کند. از این منظر، ادبیات می ‌تواند سرکوب شده‌ها، رازها و ناگفته‌ها را آشکار کند و "نیروی تخیل" زنانه، از آن فضای شادمانی و خیال پردازی می‌سازد.

‎ برنامه شنبه های نمایشی تهران، با محوریت نمایش نامه خوانی شنبه های هر هفته در نگارستان شهر، واقع در کوی نصر، بوستان گفتگو برگزار می شود.

‎برای دوستان و همکاران پرتلاش و حرفه ای در حوزه نمایش رادیویی آرزوی موفقیت می کنم و امیدوارم دوستداران این حوزه از این اتفاق خوب شهرمان بهرمند شوند.

ویدا بابالو. هفتم اسفند١٣٩٥. نگارستان شهر