سرویس سینمایی هنرآنلاین: زندگی خصوصی هنرمندان و افراد چهره و سرشناس همواره برای مردم و مخاطبان آنها مورد توجه بوده است و علاقمندی مخاطبان آنها به دانستن مسائل خصوصی و زندگی شخصی این افراد یکی از مهمترین و بارزترین سرگرمی‌ها برای مخاطبان است. غافل از این که گاهی این سرک کشیدن به زندگی افراد چهره و شناخته شده می‌تواند مسائل و مشکلات بسیار سنگینی به همراه داشته باشد. فیلم سینمایی "ربوده شده" به کارگردانی بیژن میرباقری و با بازی نیکی کریمی و روزبه بمانی مدتی است که در حال اکران است. فیلم درباره ربوده شدن لپ تاب یک بازیگر است که باعث انتشار بخشی از زندگی خصوصی او در فضای مجازی است و مشکلاتی که برای وی بوجود می‌آید. موضوع فیلم موضوع جالب و جدیدی است و اتفاق به روزی است که بسیاری از هنرمندان سینما، تلویزیون و موسیقی با آن دست به گریبان هستند. انتشار بخشی از مسائل خصوصی هنرمندان در فضای مجازی و حتی فضای جامعه که باعث بوجود آمدن مشکلاتی برای زندگی اجتماعی و خصوصی این افراد می‌شود. اما از دیدگاه نگارنده فیلم آنطور که باید و شاید به این موضوع نپرداخته است و آنطور که باید مشکلات این قشر از جامعه به نمایش گذاشته نشده است، در واقع به نظر می‌رسد با پرداختن به موضوعات فرعی از موضوع اصلی تا اندازه‌ای دور شده است درحالی که می‌توانست اینگونه نباشد. در این فیلم نیکی کریمی در نقش بازیگری ایفای نقش کرده است که مشغول بازی در یک اثر سینمایی به کارگردانی سروش صحت است، اما با دزدیده شدن لپ‌تاب‌اش و انتشار یادداشت‌های خصوصی این بازیگر در فضای مجازی زندگی کاری و شخصی‌اش و همچنین رابطه او با نامزد موزیسینش روزبه بمانی دچار تزلزل و بهم ریختگی می‌شود. در واقع کارگردان قصد دارد با نمایش این خط داستانی پیام‌هایی را هوشمندانه به مخاطب ارائه کند، اما موضوع این است که بازی نیکی کریمی آنطور که باید و شاید به جان دل مخاطب نمی‌نشیند. کریمی در این فیلم یک بازی تخت و بی‌روح ارائه کرده است که با مخاطب ارتباطی برقرار نمی‌کند. در حالت عادی و واقعی کسی که یکی از وسایل شخصی‌ و مهمش را از دست می‌دهد تا این اندازه سرد و خونسردانه با موضوع برخورد نمی‌کند و قطعا وقتی به طبع این اتفاقات زندگی شخصی و خصوصی‌اش در تیررس مشکلات دیگر قرار می‌گیرد تا این اندازه خونسرد نخواهد بود. در جایی که این بازیگر از نامزدش جدا می‌شود و در واقع در فصل پایانی فیلم ما هیچ غم و اندوهی در بازی کریمی نه تنها نمی‌بینیم، بلکه انگار این اتفاق برای او بسیار ساده و راحت بوده است و او تنها در این مدت حتی در زندگی شخصی نیز مشغول بازی کردن بوده است. در حالی که کریمی می‌توانست با قدرت و عمق بیشتری به بازی بپردازد، چرا که او به عنوان یک هنرمند قطعا مورد ترکش آسیب‌های فضای مجازی قرار گرفته است و به عنوان نماینده قشر خود می‌توانست بسیار بهتر از این در مقابل دوربین میرباقری ظاهر شود و بسیار اثرگذارتر این نقش را ایفا کند.

اما در نقطه مقابل او روزبه بمانی است هنرمندی از عرصه موسیقی که برای اولین بار در مقابل دوربین رفته است و قرار است بخشی از واقعیت زندگی خود را به تصویر بکشد. در واقع روزبه بمانی خود واقعی‌اش را به دوربین منتقل کرده است و مخاطب می‌تواند آنچه را که از یک ترانه سرا در قالب خود واقعی می‌بیند، درک کند. حضور سروش صحت و سایر بازیگران به نظر نمی‌رسد، در جهت پیشبرد داستان خیلی اثرگذار باشد، چرا که بود و نبودشان اتفاق خاصی را در داستان رقم نمی‌زند. اما موسیقی این فیلم نکته بارزی است که می‌تواند برای مخاطب سینما رو جذاب باشد. اینکه بهر حال روزبه بمانی برای نخستین بار آثارش را در فیلمی به این شکل عرضه می‌کند، نکته جالب و دیدنی است که مخاطب را به راحتی می‌تواند جذب اثر کند. از سوی دیگر انتخاب موسیقی بسیار خوب و با دقت انجام شده است و ترانه‌ها به موضوعیت فیلم بسیار نزدیک است و همین امر نیز منجر به نقطه قوت "ربوده شده" شده است. در نهایت اینکه "ربوده شده" داستان یک خطی خوبی دارد که می‌توانست بهتر از این ساخته و پرداخته شود و لزوما نیازی به این نبود که پیام‌های اجتماعی متعددی را در خود جای دهد. پرداختن به آسیب‌های فضای مجازی و مشکلات هنرمندان خود به تنهایی می‌توانست برای مخاطب جذاب باشد و خورده داستانک‌ها به صرف آگاهی دادن اجتماعی به مردم نیازی نبود.

سمیرا افتخاری