سرویس تجسمی هنر آنلاین: اشلینگ ساره حق شناس که این روزها نمایشگاه "ته مانده تهران" را در گالری شیرین برپا کرده به خبرنگار هنر آنلاین گفت: من حافظه تصویری خیلی خوبی دارم و از دوران کودکی زمانی که همراه با پدر و مادرم به خیابان‌های تهران می‌رفتم رنگ‌ها برایم اولین نشانه‌ها از هر محله یا مکانی بودند.

وی ادامه داد: در خیابان مولوی کلیسایی بود که در آن گچ‌بری‌های کاهگلی و طلایی و بیضی شکل، نمود فراوانی داشت و یا زعفرانیه پر از درخت‌های سبز و استخرهای آبی بود. وقتی در میدان آزادی می‌ایستادم و به آسمان نگاه می‌کردم آن جا هم آبی بود و من همه تهران را با رنگ‌ها می‌شناختم.

این هنرمند نقاش گفت: همه این رنگ‌ها به نوعی از بین رفته‌اند و چیزی از آن رنگ‌ها باقی نمانده است. برج آزادی وجود دارد اما آسمانش خاکستری است. زمانی که در تهران عکاسی می‌کنم خانه‌هایی را می‌بینم که گودبرداری شده تا جای آن برجی سبز شود.

حق‌شناس ادامه داد: من در آثارم به صورت لایه‌ای کار کردم و نقاشی‌هایم بیشتر تصویری از آن حافظه‌ای است که دارد از بین می‌رود و ما با انبوهی از ساختمان‌های معدوم مواجهیم و این به دلیل حافظه گنگی است که برای مردم و برای جامعه به وجود آمده است.

وی افزود: من گاهی عکس‌های از محله‌های تهران پیدا می‌کنم که چیزی در آن وجود داشته و امروز خراب شده و یک پدیده‌ای آمده و آن را با خود برده. هم شهر و هم هویت شهر را با خودش برده و کسی در برابر این هجوم حرفی نمی‌زند و معمولا این افراد تهرانی نیستند و نسبت به این شهر عرق هم ندارند.

این هنرمند نقاش گفت: این پدیده متاسفانه یک آسیب بزرگ است که در ایران فراگیر شده است. من خانه‌ای که مادرم در ایرلند در آن به دنیا آمده هنوز پابرجاست و حتی شکل و شمایل آن محله دست نخورده است. اما من اینجا در تهران هیچ کدام از آن چیزهایی که در کودکی با آن‌ها بزرگ شده‌ام را ندارم. خانه که در آن بزرگ شدم نیست. مدرسه‌ای که در آن بزرگ شده‌ام نیست و همه نابود شده‌اند.

حق شناس ادامه داد: من به تازگی متوجه شدم میدان ونک را به خاطر درخت‌های ون که در آن بوده این گونه نام‌گذاری کرده بودند و یا میدان پونک محلی برای روییدن پونه‌ها بوده اما ببینید امروز همه چیز تمام شده و مرده است و هیچ‌کس برایش مهم نیست.

وی درباره تکنیک‌های مورد استفاده در نقاشی‌هایش گفت: این نقاشی‌ها همه میکس مدیا هستند و من از ترکیب مواد، روغن، ماژیک، مداد، رنگ، اسپری، خودکار، روان نویس و... استفاده کرده‌ام و این عادت همیشگی من است که دوست داشتم تکنیک‌های مختلفی را با یکدیگر استفاده کنم.

این هنرمند نقاش ادامه داد: پیش از این قصد داشتم یک سری کار اجرا کنم که در آن ترکیبی از عکس وجود داشته باشد و احساس می‌کردم با این تکنیک می‌توانم این حس را نشان بدهم اما آن بیشتر قشنگ بود و برای من القای حس اهمیت داشت.

حق شناس گفت: بسیاری از افرادی که به نمایشگاه من آمدند به نوعی به القای یک خشونت در فرم و محتوا اعتقاد داشتند و این برای خودم جالب بود چرا که من دوست داشتم با تکنیک بتوانم احساسم را به نمایش بگذارم و شاید عصبانی بودم و خشونت را نشان داده‌ام البته این دلیل حسی هم می‌تواند داشته باشد و من زمانی که شاید از این محله‌ها عبور می‌کردم یا در ترافیک تهران گیر می‌کردم رسوباتی از این ناراحتی در ذهن من ته‌نشین شده است.

وی افزود: من پنج سال است که عکاسی می‌کنم و از سه سال پیش شروع کردم به کشیدن کارهایم که در سال 2013 یا 1392 این مجموعه آغاز شد که جدای از آثار نمایش داده شده در نمایشگاه 4 اثر ارائه نشده دیگر هم هستند و شاید یکی از دلایلش این بود که 13 عدد برای نمایشگاه آماده کنم زیرا معتقدم عدد سیزده عددی است که همواره در حقش اجحاف شده است.

نمایشگاه "ته مانده تهران" از 26 شهریور تا 7 مهر در گالری شیرین دو در خیابان کریم‌خان، خیابان سنایی کوچه پانزدهم پلاک 5 میزبان علاقمندان است.

گزارش تصویری مرتبط