سرویس استان های هنرآنلاین: در روزِ مزین به نام شهریار و در جوار فضای دل‌انگیز آرامگاه عبدالله خفیف شیرازی، همان جا که مقبره‌ای بی‌هیچ نام و نشان، شیخ کبیر و مدعو به شیخ الاسلام یا شیخ المشایخ را در دل خود داشت، "یاد یار" به همت انجمن طنز فارس، موسسه فرهنگی - هنری گلواژه شهر شیراز و با حمایت اداره کل ارشاد این استان، با اجرای موسیقی، شعرخوانی، شاهنامه‌خوانی، مشاعره و تقدیر از پیشکسوتان، سلسله برنامه‌های بزرگداشت شعر و ادب پارسی را به پایان رساند.

سید حسن اجتهادی که سوم دی‌ماه 1325 در کازرون به دنیا آمده و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در کازرون و شیراز و تحصیلات دانشگاهی را در رشته‌ زبان و ادبیات فارسی به پایان رسانده و شاعری است که تقریباً تمام گونه‌ها و انواع ادبی را تجربه کرده، شامگاه یک‌شنبه 28 شهریورماه به همت شاعر دوستان شیرازی، سر مجلسیِ نشست "یاد یار" شد و درد و دل‌هایی از جنس شعر و قافیه و بی‌وزنی شنید.

این شاعر نام آشنا که نمونه‌هایی از اشعار و آثار او در کتاب‌ها، مجموعه‌ها و برگزیده‌های شعر کلاسیک و معاصر به چاپ رسیده و علاوه بر شعر در سایر رشته‌ها ادبی و هنری نیز مطالعات و تجربیات و آثاری دارد در حضور مدیرکل دفتر توسعه کتاب و کتابخوانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دبیر علمی این مجموعه ، از عدم رفع نواقصِ فاحشِ چاپ کتاب های شعر در سال های اخیر هم شنید و شاهد اصرار شاعران حاضر برای توجه ویژه به این مهم و ترویج فرهنگ صحیح و اصولی شعر سرایی بود.

این نشست که با جمعِ قلیل اما کثیرِ شاعران شیرازی همراه بود از درد و دل های غلامرضا کافی بی بهره نماند و چشمان به اشک آغشته او را به نظاره نشست.

این شاعر معاصر که معتقدند شعرش آینه دغدغه‌ها و دردواره‌های مردم است ، از حسن کاشانی گفت که نامش مانند تعداد بی شماری از هنرمندان و شاعران ، از صحنه خبرهای پر طمطراق رسانه ها مغفول مانده و تاسف خورد.

همان شاعر غزل‌سرا و نویسنده شیرازی که تا سال دوم دبیرستان تحصیل کرد ولی، به‌دلیل مشکلات زندگی موفق به‌ ادامۀ تحصیل نشد. از همان دوران جوانی به ‌سرودن شعر ‌پرداخت و در سال ۱۳۱۶ش به ‌عضویت انجمن ادبی فارس درآمد. چندین‌بار در مسابقات ادبی و داستان‌پردازی رتبۀ اول را کسب کرد و دوبار موفق به ‌کسب دیپلم افتخار شد. او علاوه بر شاعری در زمینۀ کارهای هنری و بازیگری در تئاتر و خطاطی نیز از استعداد کافی برخوردار بود ، غزل را نیکو می سرود و برای ادبیات عامه ایران و شیراز بسیار قلم زده و اکنون از او هیچ اثری نیست...

بهزاد مریدی هم که اصراری بر سخن گفتن نداشت و معتقد است که در چنین نشست هایی باید از سخنوری اهالی فرهنگ و ادب بهره برد ، چند کلامی از نام گذاری روز شعر و ادب پارسی و مزین شدن آن به نام استاد شهریار گفت.

او از منظر زبان شناسی به این مقوله پرداخت و به بیانی مختصر ، مسیر طولانی اما طی شده زبان فارسی از ایران باستان ، میانه و فارسی کنونی که میراث جاودانه گذشتگان است را تشریح کرد.

مدیر کل ارشاد فارس گفت که شاید نام گذاری این روز بزرگ به نام شهریار بحث برانگیز است و اینکه امروز یک ترک زبان میراث دار روز شعر و ادب پارس شده ، به گمان عده ای هیچ غرابتی با زبان فارسی ندارد اما از منظر زبان شناسی بررسی شده و قابل بحث است.

این استاد دانشگاه با اشاره به بررسی های انجام گرفته دانشمندان دانشگاه بیرمنگام انگلستان عنوان کرد: پس از انجام آزمایش های ژنتیک و بررسی جمجمه های تعدادی از افراد ترک زبان آذری مشخص شد که تمامی ترک های آذری ساکن در ایران هیچ غرابتی با ترکان آذربایجان ندارند.

به گفته مریدی ، بر اساس تحقیقات به عمل آمده و ریشه یابی های صورت گرفته توسط زبان شناسان، ثابت شده که ترک های آذری ساکن در کشور بی تردید اصالتا ایرانی هستند و با استناد به این مهم ، به حق نام گذاری روز شعر و ادب پارسی به نام استاد شهریار امری شایسته در تاریخ فرهنگ و ادب این سرزمین است.

این نشست با شعرخوانی حسن اجتهادی و تقدیر از این شاعر نام آشنا به پایان رسید.

الهه بهرامی