سرویس تجسمی هنر آنلاین: نیلوفر رهنما که آثارش تحت عنوان "هوای راکد" در گالری اثر به نمایش درآمده به هنرآنلاین گفت: در آثار این نمایشگاه هم چون فضای آثار قبلیام، فرم و فضا برای من اهمیت بیشتری داشت و روایت و موضوع به نوعی در فرم کارهایم تنیده شده است.
وی ادامه داد: من سعی در روایت قصههای شخصی داشتم و سعی کردم به نوعی ذهنم را برای درک و ارائه پیرامونم رها کنم.
این نقاش با بیان این که تکنیک برای من مهم است گفت: من سعی کردم که به صورت لایه لایه درک و تصورم را روی بوم بیاورم و با ایجاد تضاد بین لایههای رقیق و به کاربردن بافتهای شدید در هر اثر، فضای مناسب برای ارائه مفهوم ذهنیم را به وجود آورم.
رهنما گفت: بخشی از دغدغهام برای خلق این آثار ناشی از درگیریهای ذهنی با مسائل اجتماعی است. عنوان "هوای راکد" به خاطر این انتخاب شد که حس کنجکاوی را بر انگیزد. در واقع رویکردم نسبت به مسائل زندگی برایم عجیب بوده و در یک جایی در نقاشیها چیزهایی که پس ذهنم وجود داشته بروز کرده است.
وی اظهار داشت: در نقاشیهایم بیشتر تصاویر اشیائی را میبینیم که هر روز با آنها برخورد میکنیم و به آنها عادت داریم و این اشیاء روی هم قرار میگیرند و انگار که در یک فضا همه این اشیاء کمپرس میشوند.
این هنرمند نقاش با بیان این که من احساس میکنم خودم و حقیقت کردار ام با این اشیاء تنیده شده، گفت: کنتراستی که میان تصاویر و نام نمایشگاه قرار دارد یک نوع رکود در معنی و تفکر است و تصویریست از عملکردهای روزمره زندگی در همه جوانب مختلف که ما در یک فضای به شدت پرنوسان و معلق درگیر تکرارش هستیم. در حقیقت تاثیر هر آنچه از بیرون به ما دیکته میشود را میتوان درون این آثار دید.
رهنما با تاکید بر این که دوست دارم در نقاشی فرم و فضا جلوتر از روایت باشد گفت: سبکی که در این کارها از آن استفاده کردم به لحاظ فرمی کمپوزیسیون دو بعدی و سه بعدی است که به هم ریختگی را در خود به وجود میآورد و این به هم ریختگی ناشی از واقعیت فیزیکی زندگی ماست.
وی ادامه داد: فکر میکنم در هنر تجسمی روایت اگر بر کار قالب باشد به اثر لطمه میزند و من سعی میکنم لایهها را بسازم و در همین روی هم گذاشتن لایهها، مفاهیم را به ناچیزها تبدیل کنم و این تلاش باعث نزدیک شدن کارهایم به مرز آبستره شدهاند.
این هنرمند نقاش با اشاره به این که فرم موجب شد که سراغ فضاهای انتزاعی بروم گفت: هر کدام از این پرسوناژها در نقاشیهایم پشتوانه نوستالژیک دارند.
رهنما درباره علت فاصله زیادی که میان نمایش آثارش در ایران افتاد گفت: در اینباره موضعگیری شخصی داشتم و از طرفی ثبت این آثار بر روی بوم زمانبر بود و خلق این مجموعه سه سال طول کشید. از طرفی به نوعی وظیفه هرکسی نسبت به خودش این است که مدام تمرین کند و خودش را کشف کند. یکی از تفریحات من این است که زیاد به شخصیت خودم فکر میکنم و همین موجب شده که با وسواس کار کنم.
وی با بیان این که هنرمندان امروز میخواهند خیلی سریع به نتیجه برسند گفت: برخی افراد برای هنرشان که خیلی شخصی است تحقیق میکنند، میبینند و حرف میزنند. در هنر تجسمی زمانی که ما عمیق بشویم لذت میبریم اما من چنین چیزی را کمتر میبینم.
این نقاش با بیان این که همین مسئله به هنرهای تجسمی آسیب میزند گفت: تحقیق نکردن و عمیق نشدن برای خلق آثار در حقیقت به هنرهای تجسمی آسیب زده است و دهها دلیل برای این گفته وجود دارد. البته میتوان با ذهنیتی مثبت هم به این آثار توجه کرد به هر حال تجربیاتی که جوانهای دهه شصت و هفتاد دارند تجربه میکنند تجربههایی است که در هیچ جای دیگری رخ نمیدهد و خیلی درون سرزمینی است و این میتوان به هویت آثار ایرانی کمک کند.
لازم به یادآوری است نیلوفر رهنما هنرمند نقاش پیش از این نمایشگاههای انفرادی و گروهی را در ایران و نقاط مختلف جهان برگزار کرده است که نمایشگاه انفرادی او در گالری بینالمللی سیته پاریس در سال 1390 و حضور در نمایشگاههای گروهی با عنوان " بدون عنوان بدون مرز" در گالری سی ال یو کالیفرنیا در ایالات متحده آمریکا در سال جاری از جمله مهمترین نمایشگاههای این هنرمند است.
آثار این هنرمند تا به حال در کشورهایی هم چون کرهجنوبی، امارات متحده عربی، کویت، چین و هندوستان به نمایش در آمده و از سال 1374 تاکنون بیش از 30 نمایشگاه انفرادی و گروهی در گالریها و نمایشگاههای ایران داشته است.
نمایشگاه نقاشیهای نیلوفر رهنما تا 26 شهریورماه هر روز از ساعت 16 تا 21 در خیابان ایرانشهر، کوی برفروشان، شماره 16، روبروی خانه هنرمندان دایر است.