سرویس سینمایی هنرآنلاین: آرتور هیلر کارگردان متولد کانادا که بیش از یک دهه در تلویزیون فعال بود، بعد در سینما مشغول کار شد و فیلم‌هایی چون "قصه عشق" (1970)، "آمریکایی شدن امیلی" (1964) و کمدی "سیلور استریک" (1976) را کارگردانی کرد، روز چهارشنبه درگذشت. او 92 ساله بود.

به گزارش ورایتی، "قصه عشق" با بازی الی مگرا و رایان اونیل که از روی رمان پرفروش اریک سیگال ساخته شد، در گیشه‌ها به موفقیت بسیار دست پیدا کرد و نامزد هفت جایزه اسکار شامل اسکار بهترین کارگردان هم شد. هرچند خیلی از منتقدان سینما "قصه عشق" را فیلمی بیش از حد پرسوز و گداز دانستند و آن را نکوهش کردند، فیلم در فهرست رمانتیک‌ترین فیلم‌های دوران به انتخاب موسسه فیلم آمریکا در رده نهم قرار دارد.

هیلر از 1989 تا 1993 رئیس انجمن کارگردانان آمریکا و از 1993 تا 1997 رئیس آکادمی علوم و هنرهای سینمایی بود. او در 2002 در جوایز اسکار، جایزه انسان‌دوستانه جین هرشولت را دریافت کرد.

شریل بون آیزاکس رئیس آکادمی اسکار در بیانیه‌ای گفت: ما از درگذشت دوست عزیزمان آرتور هیلر بسیار مغموم هستیم.

انجمن کارگردانان آمریکا هم در بیانیه‌ای از هیلر به عنوان "یک مبارز خستگی‌ناپذیر در مبارزه برای حقوق خلاقانه" و "حامی پرشور حفظ و نگهداری فیلم" یاد کرد.

هیلر در سال‌های 1970 و 1971 به غیر از "قصه عشق" چند فیلم بسیار موفق دیگر هم ساخت. "شهرستانی‌ها" با بازی جک لمون و سندی دنیس که از روی نمایشنامه نیل سایمن ساخته شد، یکی از این فیلم‌ها بود. کمدی سیاه بسیار تحسین‌شده "بیمارستان" که پدی چایفسکی برای آن برنده جایزه اسکار بهترین فیلمنامه شد و نامزدی اسکار بهترین بازیگر مرد را برای جرج سی. اسکات به همراه داشت و "پلازا سوییت" که سایمن فیلمنامه آن را از روی نمایشنامه خودش اقتباس کرد، دیگر فیلم‌های موفق هیلر در این دو سال بودند.

این موفقیت‌ها در 1972 با فیلم "مردی از لا مانچا" با بازی پیتر اوتول و سوفیا لورن به پایان رسید. فیلم او نه مورد توجه منتقدان قرار گرفت و نه عملکرد تجاری قابل توجهی داشت. هیلر تا 2006 به کارگردانی فیلم ادامه داد، اما هیچگاه نتوانست موفقیت‌های قبلی خود را تکرار کند.

او در دهه 1960 چند فیلم مهم از جمله " The Wheeler Dealers" با بازی جیمز گارنر و لی رمیک و فیلم پرهزینه "آمریکایی شدن امیلی" با بازی گارنر و جولی اندروز را کارگردانی کرد. هیلر در 1965 فیلم "هیچ قولی به او نده" را با بازی وارن بیتی و لسلی کارون و در 1966 فیلم "پنه‌لوپی" را با بازی ناتالی وود ساخت. او سال بعد تنها فیلم جنگی کارنامه خود "Tobruk" را با بازی راک هادسن و جرج پپارد کارگردانی کرد.

هیلر در 1976 فیلم زندگی‌نامه‌ای "دبلیو.سی. فیلدز و من" را با بازی راد استایگر و بعد کمدی محبوب "سیلور استریک" را با بازی جین وایلدر و ریچارد پرایر ساخت. او در 1970 کمدی اکشن موفق "خویشان سببی" را با بازی پیتر فالک و آلن آرکین کارگردانی کرد، اما همان سال "Nightwing" که تنها تجربه‌اش در حوزه فیلم ترسناک بود، شکست خورد.

درام رمانتیک "عشق‌ورزی"، "Author! Author!" با بازی آل پاچینو، "آدم تنها" با بازی استیو مارتین، "Outrageous Fortune" با بازی شلی لانگ و بت میدلر و "بد نبین و بد نشنو"، از فیلم‌های هیلر در دهه 1980 بودند. جین وایلدر و ریچارد پرایر در "بد نبین و بد نشنو" بار دیگر کنار هم قرار گرفتند، اما این فیلم نتوانست به پای فرض داستانی جالب خود برسد (شخصیت وایلدر، ناشنوا و شخصیت پرایر، نابیناست).

هیلر به ساخت فیلم‌های کمدی ادامه داد و در 1990 "حواست به کار باشه" و در 1991 "با آن ازدواج کرده" را کارگردانی کرد. او در 1992 فیلم ورزشی "بیب" را با بازی جان گودمن مقابل دوربین برد و در 1996 با "Carpool" بار دیگر به حوزه کمدی بازگشت.

او در 1997 فیلم "یک فیلم آلن اسمیتی: بسوز هالیوود بسوز" را بر مبنای فیلمنامه آشفته جو استرهاز ساخت که فیلمی درباره ساختن یک فیلم بد بود، اما خودش به اندازه همان فیلم، بد بود. آخرین فیلم هیلر " National Lampoon's Pucked" بود که آن هم فیلمی ناموفق از کار درآمد. هیلر متولد 22 نوامبر 1923 در ادمونتن در آلبرتا بود. او از 1942 تا 1945 در نیروی هوایی کانادا خدمت کرد. هیلر در 1947 از دانشگاه تورنتو دانش‌آموخته شد و در 1950 در رشته روان‌شناسی مدرک فوق لیسانس گرفت. او از اوایل دهه 1950 در تورنتو برای شبکه سی‌بی‌سی مشغول کار شد، اما در نهایت کانادا را برای کار در تلویزیون آمریکا ترک کرد.

او در دهه 1950 و اوایل دهه 1960 به عنوان کارگردان در سریال‌های مختلف کار کرد و در 1957 اولین فیلم بلند داستانی خود "سال‌های بی‌خیالی" را با بازی دین استاک‌ول و ناتالی تراندی ساخت. هیلر در 1963 فیلم "معجزه اسب‌های سفید" را برای دیزنی کارگردانی کرد و از اینجا به بعد توانست در پروژه‌های مهم کار کند.

گوئن هیلر همسر هیلر که 68 سال با او زندگی کرد، ماه ژوئن از دنیا رفت.

علی افتخاری