به گزارش هنرآنلاین ، برنامه پرده آخر با موضوع بررسی تئاتر اجتماعی و با حضور کهبد تاراج (کارگردان و نمایشنامه نویس)، حمید پورآذری (کارگردان و نمایشنامه نویس) و اشکان خیرنژاد (کارگردان و نمایشنامه نویس) از شبکه رادیویی گفت و گو روی آنتن رفت.
در این برنامه حمید پورآذری با بیان این که تئاتر یک هنر اجتماعی است، گفت: در حالت کلی هنر یک فعالیت اجتماعی است، هنر هیچ وقت فارغ از اتفاقات و رویدادهای پیرامون اجتماعی نیست.
وی همچنین در ادامه افزود: هر نمایشی که بر روی صحنه میرود مؤثر از اتفاقاتی است که در اجتماع به وقوع میپیوندد، این اثر هنری شرایط یک جامعه را از ابعاد مختلف فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی نشان میدهد.
این نمایشنامه نویس با بیان این که اهمیت تئاتر در ارتباط تنگ و نزدیک این اثر با اجتماع است، اظهار داشت: ارتباط نزدیک تئاتر با اجتماع، این هنر را از دیگر هنرها شاخص تر جلوه داده و در میان هنرها پر رنگ میکند.
وی در خصوص مرزبندیهای هنری به ویژه در حوزهی تئاتر گفت: مرزبندیهای مختلف همواره بیشتر از این که به تئاتر کمک کند، هویت آن را از بین برده و مخدوش میکند.
حمید پورآذری افزود: تفکیک تئاترهای مختلف از هم دیگر یک کار کاملاً غلط و نادرست است، برای مثال تفکیک تئاتر محیطی با تئاتر سالن یک پدیده و تفکر رایج اما نادرست است.
وی در خصوص ویژگیهای تئاتر گفت: تئاتر مستقیماً با روح و روان انسانها و اجتماع در ارتباط است.
در بخش دیگر این برنامه اشکان خیرنژاد با اشاره به ویژگیها و تاریخچهی تئاتر اجتماعی گفت: شاید اگر 10 سال پیش از تئاتر اجتماعی حرف میزدیم مقبول تر بود، این موضوع مانند این میماند که بگوییم درخت چوبی، چرا که ماهیت درخت همواره چوبی است.
این نمایشنامه نویس ایرانی با اشاره به ژانرهای محتلف تئاتر در دنیا گفت: در حالت کلی تئاتر از چهار ژانر؛ تراژدیکی، کمدی، ملودرام، تراژدیکی کمدی تشکیل شده و ژانر دیگری ندارد.
وی در خصوص موضوع تئاترهای مختلف توضیح داد: امروزه به تئاترهایی که به موضوع اجتماعی میپردازد، تئاتر اجتماعی می گویند. در حالی که هر پدیدهی هنری و به ویژهی تمامی موضوعهای تئاتر میتوانند دارای پسوند اجتماعی باشند.
اشکان خیرنژاد همچنین در خصوص تئاتر اجتماعی تصریح کرد: به نظر من ضد اجتماعیترین تئاترها، تئاترهایی هستند که به موضوعات اجتماعی میپردازند.
در ادامهی برنامه پرده آخر از شبکه رادیویی گفت و گو کهبد تاراج با تاکید بر این که تئاتر باید اجتماعی باشد، گفت: تئاتر به نوعی آیینهی آدمهای جامعه است.
وی با اشاره به حمایتهای دولتی از تئاتر در ایران، اظهار داشت: دولت ایران، آن چنان که در دهه 80 از تئاتر حمایت میکرد، دیگر حامی تئاتر نبوده و میبینیم که در 5 سال اخیر حمایت معنوی از تئاتر به حداقل رسیده است. به طوری که بسیاری از فعالان حوزهی تئاتر آن طور که باید فعالیت نداشته و کار نمیکنند.
این کارگردان ایرانی با بیان این که درحال حاضر در ایران پدیده ای به نام تئاتر اجتماعی وجود ندارد، اظهار داشت: بسیاری از نمایشهای امروزی از پروسهی اخذ مجوز جا مانده و بر خلاف خواست اهالی تئاتر به روی صحنه نمیروند.
وی همچنین در خصوص دلایل عدم وجود تئاتر اجتماعی در ایران گفت: عدم وجود حمایتهای مالی و معنوی اصلیترین دلیل بر نبود تئاتر اجتماعی در ایران است.
فایل صوتی برنامه پرده آخر از شبکه رادیویی گفت و گو قابل دریافت است، همچنین متذکر میشود که این برنامه هر جمعه از ساعت 16 الی 17 از شبکه رادیویی گفت و گو پخش میشود.