سرویس استانهای هنرآنلاین: سالن اصلی مجتمع فرهنگی و هنری فرشچیان شهر اصفهان از 26 مردادماه میزبان نمایشی عاشقانه به کارگردانی سعید امیر سلیمانی خواهد بود. "فراموش نامه" نوشته فرهاد نقدعلی عنوان نمایشی است که در یک پرده و با کاراکترهای محدود شکل گرفته و سعید امیرسلیمانی که طرح اولیه این نمایشنامه نیز به عهده خود او است علاوه بر کارگردانی، در کنار سپند امیرسلیمانی و الهام پاوه نژاد در این نمایش ایفای نقش می کنند.
سعید امیر سلیمانی که بعد از سفری 7 ساله به خارج از ایران بیشتر از یک سال است که به کشور بازگشته، در خصوص انگیزه خود برای تولید و چگونگی شکل گیری این اثر نمایشی که در خردادماه سال جاری نیز طی مدتی کوتاه در سالن گوشه فرهنگسرای نیاوران روی صحنه رفت، به خبرنگار استانهای هنرآنلاین گفت: آنچه باعث شد تا من به فکر تولید این اثر بیافتم این بود که احساس می کردم جامعه امروز از فقدان عشق و محبت رنج می برد، ما که عمری را پشت سر کذاشته ایم، جوانی خود را در دوره ای سپری کردیم که عشق مهم ترین چیز برای ما بود اما در حال حاضر به دوره ای رسیدیم که هیچ یک از این مفاهیم اگر نگوییم از بین رفته اما مصادیق آن به ندرت یافت می شود. من زمانی که تصمیم گرفتم به ایران برگردم در همان هواپیما به چنین طرحی فکر کردم. دوست داشتم با این نمایش به مخاطبان خود بگویم عشق و محبت از همه چیز مهم تر است، بگویم به یکدیگر مهر بورزید چرا که وقتی به آمار وحشتناک طلاق در کشور توجه می کنم و می بینیم خانواده ها چگونه از هم متلاشی شده اند؛ تصمیم گرفتم با به صحنه بردن نمایشی عاشقانه،عشق را یادآوری کنم.به این ترتیب خمیرمایه متن نمایش را با فرهاد نقدعلی در میان گذاشتم و بعد هم به کمک پسرم سپند آن را بازنویسی کردیم.
این هنرمند باسابقه تئاتر و عرصه تصویر با اشاره به داستان این نمایش خاطرنشان کرد: "فراموش نامه" داستان پیرمردی را روایت می کند که دچار بیماری آلزایمر است. او یک فرزند دختر و پرستاری دارد که از آن پرستاری می کند. همسرش فوت کرده است. علاوه بر دخترش یک فرزند پسر هم دارد که در خارج ازکشور به سر میبرد که او هم گویی که دچار آلزایمر شده باشد اصلا یادی از پدر نمی کند. تمام هوش و حواس این پیرمرد در روزهای آخر زندگی درگیر همسرش می شود که او نیز سالها پیش از دنیا رفته و چون دخترش شباهت زیادی به مادر دارد هرچه عشق دارد به پای او می ریزد ودر پایان نمایش هم سرانجام مرگ، او را به همسر درگذشته اش می رساند.به این ترتیب اساسا هدف من از اجرای این نمایش این بود که بگویم که در زمانه ای که احساس و محبت کم رنگ شده هنوز هستند کسانی که عشق برایشان همه چیز است. اما به طورکلی میخواستم بگویم تکه تکه شدن دل چه تماشا دارد!
او همچنین تاکید کرد: این نمایش بسیار رئال است به طوریکه در زمان محدودی که این نمایش در تهران به اجرا درآمد بسیاری پس از دیدن آن اذعان کردند که با دیدن این نمایش بوی زندگی را به واقع استشمام کرده اند چراکه همراه با این نمایش خندیده و گریسته اند. بنابراین می توانم بگویم این نمایش عین زندکی است.
کارگردان نمایش "فراموش نامه" همچنین درباره انتخاب بازیگران این نمایش گفت: من از همان ابتدا که طرح این نمایش در ذهنم شکل گرفت سپند را به عنوان یکی از بازیگران این نمایش درنظر گرفته بودم و حتی بسیاری به من پیشنهاد کردند تا برای نقش تهمینه دخترم کمند را انتخاب کنم اما من با دلیل ثابت کردم که کمند نمی تواند در این نمایش بازی کند و اگر چنانچه از بازی او در این نمایش بهره می گرفتم باید بازیگر دیگری را جایگزین سپند می کردم چراکه این دو به تبع نسبت خواهر و برادری، یکدیگر را دوست دارند و در صورت حضور هر دوی آنها در این نمایش چون تماشاگر هردوی آنها را می شناسد نمیتواند این نمایش را آنچنان که باید باور کند و من این را یک توهین به تماشاگر می دانم. بنابراین از همان ابتدا هم فکر کردم بازیگر دیگری را برای نقش تهمینه انتخاب کنم که درنهایت هم از الهام پاوه نژاد که پیشتر در نمایش "شب سیزدهم" به کارگردانی حمید امجد با یکدیگر هم بازی بودیم خواهش کردم که در این نمایش بازی کند و بسیار از بازی او راضی هستم.
او با اشاره به تجربه کار با پسرش سپند نیز یادآور شد: من حدود 32 سال پیش که سپند 5 ساله بود در سالن اصلی تئاتر شهر نمایشی را با عنوان "پرستوها" روی صحنه بردم و او نقش یک پرستوی کوچک را در آن نمایش برای من بازی کرد و بازی روی صحنه را در آنجا تجربه کرد و بعد از آن هم در چند نمایش دیگر همچون نمایش "نهار لعنتی" و "سایه سیمرغ" از بازی او استفاده کردم. امروز هم اگرچه در جزئیات با هم اختلاف سلیقه داریم اما به طور کلی بسیار به هم نزدیک هستیم. همان طورکه گفتم زمانه تغییر کرده آنچنان که حتی بسیاری از واژه ها و اصطلاحات هم از تغییر در امان نمانده به تصور من این اختلاف دیدگاه و سلیقه تا حدودی البته طبیعی است.
بازیگر فیلم های ماندگاری همچون "سوته دلان"،"سلطان صاحبقران"، "کفش های میرزا نوروز" و... که پیش تر درمصاحبه ای اعلام کرده بود که می خواهد از این پس به خانه اول خود یعنی تئاتر بازگردد و خود را وقف تئاتر کند،درباره دلیل و انگیزه این تصمیم، می گوید؛ من بیش از حدود هفت سال در ایران نبودم بعداز اینکه به ایران برگشتم دیدم به لحاظ سنی به مرحله ای رسیدم که باید در حرفه خود ارضا شوم ، من در 99 درصد کارهای تلویزیونی و سینمایی به آنچه که خواست واقعیم است نمی رسم.یعنی نه کار برای من است و نه من نقش را دوست دارم. باور کنید آن زمانی که من و هم دوره ای های من در عرصه تصویر کار می کردیم بیشتر به خاطر پول کار می کردیم که بتوانیم زندگی خود را بگردانیم آنچنان که همین الان هم بسیاری از تئاتری های ما به خاطر اینکه زندگی خود را بگردانند بازی در هر کاری را قبول می کنند. اما من دیگر به جایی رسیدم که نباید هرکاری را قبول کنم و واقعیت این است که این کار را هم نمی کنم.تئاتر پرستیژ خاص خود را دارد و من تصمیم گرفتم تا جایی که مجال و امکان آن باشد تئاتر کار کنم و اگر هم شرایط آن فراهم نباشد کار دیگری انجام نمی دهم. البته لازم است این را هم ذکر کنم اگر چنانچه در حوزه تلویزیون و سینما کار خوبی که ساختارمند و موجه باشد به پیشنهاد شود قبول خواهم کرد اما دیگر هر کاری را قبول نمی کنم.
این بازیگر باسابقه که کار هنری خود را از 18 سالگی با گروه تئاتر آناهیتا آغاز کرده و با هنرمندان صاحب نامی همچون ولی الله شیراندامی،سعید سلطان پور ،رکن الدین خسروی، مهدی فتحی و... هم دوره و همراه بوده، در ارزیابی وضعیت تئاتر امروز کشور، می گوید؛ طبیعتا زمان رو به جلو در حرکت است و من که کار تئاتر را حدود 55 سال پیش با گروه تئاتر آناهیتا و زنده یادان مهین و مصطفی اسکویی آغاز کردم می بینم از آن زمان تا کنون تئاتر به فراخور گذر زمان دچار تحولاتی شده است و ما ناگزیریم همراه با گذر زمان پیش برویم. خوشبختانه من دو فرزند دارم که هر دو در همین عرصه فعالیت می کنند و چون با آنها درارتباط هستم توانستم تا حدودی با تغییر زمانه پیش بروم. اخیرا هم به تماشای نمایش هایی از جوانان امروز نشستم که واقعا لذت بردم. اگرچه در میان آنها با کارهای متوسط و ضعیف هم روبه رو شدم.اما متاسفانه می بینم با وجود این همه رشد و پیشرفت چشم گیر از سوی جوانان تئاتری هنوز که هنوز است، نمایش هایی که با عنوان تئاتر آزاد معروف هستند نسبت به نمایش های فاخر از مخاطبان بیشتری برخوردارند.
امیر اسدالله علم سینما و تلویزیون ایران در خاتمه به عنوان سخن پایانی خود بیان کرد: البته حرف نگفته بسیار است و فکر می کنم گفتن آنها مجالی دیگر می طلبد اما می خواهم با توجه به ایده ای که نمایش "فراموش نامه" برآمده از آن است، با نقل قولی از زنده یاد حسن پناهی که میگوید؛ "این جهانی که همش مضحکه و تکراره ، تکه تکه شدن دل چه تماشا داره" تاکید کنم یکدیگر را دوست داشته باشید.
گفتنی است؛ نمایش "فراموشنامه " از 24 تا 26 مردادماه در دو نوبت 19 و 21 در سالن اصلی مجتمع فرهنگی و هنری فرشچیان شهر اصفهان روی صحنه می رود.