سرویس تجسمی هنرآنلاین: بیش از 20 نمایشگاه جدید این هفته در تهران کار خود را آغاز کردند، در میان همه این نمایشگاه به سراغ چهار نمایشگاه رفتیم، "صد اثر صد هنرمند" در گالری گلستان، "جایگاه" در گالری آوا، "محسوس استمراری" با آثاری از راشین قربی در زیرزمین دستان و "جایی که گل‎ها هوا را مطبوع می‎کنند" با آثاری از فتانه فروغی در گالری 26.


صد اثر صد هنرمند در گلستان

برای بیست و چهارمین بار "صد اثر صد هنرمند" در گالری گلستان برگزار شده است. رویدادی که آثار هنری از بسیاری هنرمندان پیشکسوت و جوان را در کنار هم قرار داده و فرصت دیده و خریداری شدن برای آنها فراهم کرده است. در این دوره 220 اثر از 195 هنرمند در معرض دید علاقه‎مندان به هنرهای تجسمی قرار گرفته است.

نام‌های بسیاری در این نمایشگاه دیده می‎شود از میان پیشکسوتان به سهراب سپهری، آیدین آغداشلو، منیر فرمانفرمائیان، فریده لاشایی، ناصر اویسی، هوشنگ پزشک‌یا، سیراک ملکونیان، حسین محجوبی، محمدعلی ترقی جاه، بهرام دبیری، جلال شباهنگی، محمد حسین عماد، رضا مافی، مش اسماعیل، عبدی اسبقی، بهمن نیکو... و از جوان‌ترها به شهره مهران، گلناز قدیری، حسین چراغچی و شمس الدین غازی می‌توان اشاره کرد؛ هرچند گران‌ترین اثر این نمایشگاه نیز تابلویی 250 میلیونی از سهراب سپهری است. "صد اثر صد هنرمند" به عنوان یکی از نخستین رویدادهای تجسمی که بر فروش اثر هنری تاکید داشت، امروز برای بسیاری از علاقه‌مندان به هنرهای تجسمی شناخته شده است و می‌توان گفت تاثیر قابل توجهی نیز در اقبال اقتصادی به هنر و به ویژه آثار هنرمندان جوان دارد.

جایگاه در گالری آوا

گالری آوا پس از مدتی تعطیلی کار خود را با نمایشگاهی از آثار هنرمندان برجسته معاصر مانند فرح اصولی، آنه‌ محمدتاتاری، گیزلا وارگاسینایی، بهنام کامرانی، میترا کاویانی، معصومه مظفری، جمال عرب‌زاده آغاز کرده است. این هنرمندان "جایگاه" یا همان قاب را به عنوان موضوع اصلی کار خود انتخاب کرده‌اند.

قاب‌های این نمایشگاه اندازه‎‌های کوچکی دارد، به این ترتیب هر یک از این هنرمندان با به چالش کشیدن خود تلاش کرده‌اند تا با گذشتن از محدودیت فضا آنچه ویژگی‌های کاری آنان محسوب می‎شود را به شکل‌های مختلف در قاب‎های کوچک به نمایش بگذارند. در واقع می‌توان گفت هنرمندان این نمایشگاه فضای کوچک این قاب‌ها را به فرصتی برای حضوری مقدرانه در قاب‎های کوچک تبدیل کرده‌اند.

محسوس استمراری در زیرزمین دستان

"محسوس استمراری" عنوان نمایشگاهی از آثار راشین قربی است. در این نمایشگاه نقاشی‌ها و چاپ دستی‌هایی از قربی به نمایش گذاشته است که موضوعی خاص دارند. میهمانی به عنوان محل تلاقی آدم‎های آشنا و ناآشنا موضوع بخش مهمی از آثار این نمایشگاه است؛ قربی در این نقاشی‎ها جمعیتی در هم تنیده را به تصویر کشیده است، آدم‌هایی که لبخندها و نگاه‎هایشان احساس و روابط‌شان با دیگری را به تصویر می‎کشد.

این نقاشی‎ها نگاه‌هایی مضطرب، در حال تمسخر و گاه آلوده را به تصویر کشیده است، نگاه‎هایی که از قضا نه فقط در میهمانی‌ها که در هر جای دیگری می‌توانیم ببینیم. قربی میهمانی را استعاره‎ای برای همه زندگی در نظر گرفته است جایی که به ویژه امروز روابط انسانی، چندان انسانی نیستند. او در چاپ دستی‎هایش فضاهای خلوت‌تری را انتخاب کرده است، اینجا آدم‌ها تنهاتر هستند و اساسا رابطه‎ای وجود ندارد، شاید این‎ها آدم‌هایی هستند که از آن میهمانی برگشته‌اند و دست آخر می‎دانند که تنهایند.

جایی که گل‌ها، هوا را مطبوع می‎کنند در گالری 26

فتانه فروغی مجموعه نقاشی خود را "جایی که گل‎ها هوا را مطبوع می‎کنند" نامیده است. مجموعه نقاشی او گل‌ها و گلدان‌های مختلف را در وضعیت‎هایی معمولی نشان می‎دهند، جایی که نور آفتاب بر آنها تابیده است و گل‎ها سرخوشانه مشغول کار خود هستند.

با این حال این گل‎ها و رابطه‎ای که با نور برقرار کرده‌اند چیزی در خود دارد؛ گل‎ها در برابر آفتاب رشد می‎کنند، به این ترتیب فروغی لحظاتی از زندگی را با ما سهیم شده است، لحظاتی که گل‎ها در پس‌زمینه‌های ساده اما روشن خود در حال رشد کردن هستند و نقاش آنها را برای ما به تصویر کشیده است. گل‌ها شاید کمتر توجه ما را به خود جلب می‎کنند، اما آنها آنجا هستند، درون یک شیشه آب یا درگلدان، آنها در نور می‎رویند و هوا را مطبوع می‎کنند.