سرویس معماری هنرآنلاین : کانسپت اسکله شناور توسط زوجی به نام های کریستو و ژان کلود در دهه 70 میلادی برای نمایشگاه های موقت مطرح شد. اما تا حالا هم مشخص نبوده که این دو نفر در مورد کدام دریاچه این طرح مفهومی را ارائه کرده اند، و یا کدام دریاچه برای طرح آنها مناسب تر بوده است. ابتدا طرح اسکله 2000 متری بر روی دریاچه ریو دلا پلاتا آرژانتین در برنامه قرار داشت که از ایده کرستو و ژان کلود الهام گرفته بود، که انجام نپذیرفت. این ایده در یک جزیره مصنوعی در توکیو هم مطرح شد که بازهم تحقق پیدا نکرد. گفته می شود؛ علت این مخالفت ها جلوگیری از تولید هزینه های زیاد برای یک نمایشگاه موقت در سال های گذشته بوده است.
دلیل مهم طراحی این مسیر به این شکل، ایجاد حس شناور و معلق بودن به بازدیدکنندگان بوده تا فرهنگ، هنر و اقلیم منطقه را درک کنند و پس از آن وارد نمایشگاه شوند. مسیر فوق عنصر ارتباطی بین جزیره و ساختمان ایزولا به سن پائولو است. تمام گردشگاه یک فضای 3 کیلومتری بر روی آب و ما بین کوه است که بصورت پیاده و با قایق به هم مرتبط شده اند. مسیر طلایی اسکله به خیابان های شهر هم منتقل شده تا توجه عموم را به این جزیره کوچک جذب کند.
بالاخره در نوامبر 2009 طرح ژان کلود به تصویب رسید تا اولین کار خود را در ایتالیا اجرا کند اما تازه در سال 2014 بود که این دو هنرمند و تیم طراحی شان موقعیت مناسبی را در ایتالیا برای تحقق رویایشان شناسایی کردند. حالا نشریه "دیزاین بوم" خبر داده که پروژه به سرانجام رسیده؛ اگرچه نمایشگاه تنها مدتی محدود دایر بوده و پس از اتمام تمام مسیرهای ارتباطی جمعآوری خواهد شد. دوست داران محیط زیست هم نگران نباشند چرا که متریال این پروژه از مواد صنعتی بازیافتی تهیه شده است.