سرویس تجسمی هنرآنلاین: برای گالری این هفته هنرآنلاین به سراغ نمایشگاه طراحی‎های کیوان مهجور در زیرزمین دستان، نقاشی‎های علی سلطانی در سهراب، عکس‎های اعظم شادپور در گالری شماره شش و نقاشی‎های کامبیز خدابنده شهرکی در 7 ثمر رفتیم که در ادامه این نمایشگاه‌ها را مرور می‌کنیم.

"آبی آسمان" در زیرزمین دستان

جمعه‎ای که گذشت مجموعه تازه‎ای از آثار کیوان مهجور طراح ایرانی مقیم کانادا در گالری زیرزمین دستان به نمایش گذاشته شده است. همچون آثار پیشین مهجور این نمایشگاه نیز به نمایش طراحی‎های سیاه و سفید این هنرمند اختصاص دارد. طرح‎هایی با ریزه‎کاری‎های بسیار که به سادگی و روانی هرچه تمام کشیده شده‎اند.

مهجور همواره اتفاقات ساده‌ای را نیز در کارهایش نشان می‎دهد با این حال او این رویدادها را چنان بر بستر سفید کاغذ می‎نشاند که عمیق‎ترین احساسات مخاطب با دیدن آنها به چالش کشیده خواهد شد. این سادگی البته به معنای یک روایت خشک و خالی نیست، مهجور در همه کارهایش فضاهایی رویاگون و سوررئال را انتخاب می‏‌کند؛ اشیا، انسان‏‌ها، درخت‎ها و موجودات دیگر را به هم پیوند زده و در دل هم نقاشی کرده و روایتی را بازگو می‏‌کند که بسیار شنیدنی است.

"30 سال سوررئالیسم ناب" در گالری سهراب

علی سلطانی حاصل چند دهه فعالیت خود در زمینه نقاشی سوررئال را در گالری سهراب به نمایش گذاشته است. نمایشگاهی که او "30 سال سوررئالیسم ناب " نامیده است. این مجموعه‎ چند دوره متفاوت از فعالیت سلطانی در این زمینه را شامل می‎شود که بسیار با هم متفاوت هستند. نگاه سلطانی در سال‎ها فعالیت هنری به نقاشی بسیار گوناگون است. او در بخشی از آثار خود فضاهایی سرشار از رویاهای به هم ریخته و رنگین را به نمایش می‌گذارد که در آنها اشیا و مکان‌ها به هم ریخته و وهم‎انگیز هستند.

در گروه دیگری از کارهای او همه رنگ‏‌ها حذف شده‎اند، اشکال رنگ باخته‎اند و نقاشی‌ها به سمت فضاهای انتزاعی حرکت کرده‎اند. در میانه این دو نگاه آثار دیگری از این هنرمند نیز هستند که از ترکیب اشیای نامفهوم در فضایی رنگین ساخته شده‌اند، در این آثار همه چیز ساده شده و تابلوها بسیار خلوت هستند تا گستره‎هایی ناشناس پیش چشم مخاطب قرار گیرند.

"نا-پیدا" در گالری شماره شش

"نا-پیدا" عنوان نمایشگاهی از آثار اعظم شادپور است که در گالری شماره شش برگزار شده است. شادپور در این مجموعه که نخستین نمایشگاه انفرادی اوست به سراغ عکاسی از پنجره‎های شهرک اکباتان رفته است. او اشیایی را که پشت این پنجره‏های چیده شده‌اند را موضوع کار خود قرار داده، اشیایی که معلوم نیست از سوی صاحبان‌شان فراموش شده‎اند یا به قصد دیدن رهگذران آنجا هستند.

شادپور هر پنجره را به یک عکس بدل کردن است و در میان صحنه‎هایی را مستندنگاری کرده که بسیار وهم‎انگیز هستند. پرنده تاکسی‎درمی شده، عروسکی که سرنگون شده تابلوی بزرگی از دخترکی با یک گربه، اینها همه چیزهایی هستند که نباید پشت پرده‎های بسته قرار داشته باشد، این اشیا هرکدام داستانی دارند که شادپور ما را به ورود به آن داستان و خواندن سرنوشت این اشیای مغموم دعوت کرده است.

نقاشی‎های کامبیز شهرکی در 7ثمر

کامبیز خدابنده شهرکی در نمایشگاهی که در گالری 7ثمر برپا کرده، مجموعه‎ای از تابلوهای رنگ و روغن کوچک خود را به نمایش گذاشته است که زندگی روزمره را در شهرهای شلوغ نشان می‏‌دهند. شهرکی در فضای کوچک این تابلوها، شلوغی و نفس‎گیری خیابان‎های شهرهای بزرگ را به شکلی محسوس به تصویر کشیده است.

البته او گاه به سراغ آدم‎های نیز رفته است، اما این آدم‎ها هم در حال نظاره کردن شهر با همه آدم‎ها و ماشین‎هایی هستند که با سرعت از مقابل‌شان می‏‌گذرند. در نقاشی‎های شهرکی فضایی برای گریز یا تنفس وجود ندارد گاه ماشینی بزرگ با رنگی درخشان و گاه ساختمان یا حتی یک فیگور انسانی کل فضای بوم را پر کرده است و به همین دلیل مخاطب تنها می‎تواند شاهد یک ازدحام بی‌پایان باشد.