سرویس تجسمی هنرآنلاین: "آقای رئیس جمهور" عنوان نمایشگاهی با کیوریتوری زرتشت رحیمی است که برای دومین بار در گالری طراحان آزاد برگزار شده است. نمایشگاه سال گذشته این نمایشگاه با حضور تعداد زیادی هنرمند حال و هوایی جنجالی داشت. بسیاری منتظر بودند تا ببینند در نمایشگاهی با چنین عنوان خاصی چه آثاری به نمایش گذاشته میشود، افتتاحیه شلوغ نمایشگاه جالب توجه بود و آثار هر یک به نوعی موضوع "رئیس جمهور" را به عنوان یک موضوع سیاسی و اجتماعی به چالش کشیده بودند.
نمایشگاه دوم "آقای رئیس جمهور" با تعداد کمتری از هنرمندان برگزار شد، کنجکاویها نیز نسبت به این نمایشگاه کمتر بود زیرا مخاطبان میدانستند که قرار است با چه چیزی روبهرو شوند؛ نمایشگاهی که رئیس جمهور را به عنوان شخصی حقیقی یا موقعیتی سیاسی و کلی مورد نقد و بررسی قرار میدهد.
زرتشت رحیمی درباره این نمایشگاه به هنرآنلاین گفته بود: "بازنگری تاریخی و سیاسی به موضوعات، یکی از مسائلی است که دوست دارم در کارهای هنری به آن بپردازم، خود انتخابات به عنوان مسئلهای همیشگی که در یک نقطه متوقف نشده و هر چهار سال یک بار تکرار میشود مرا به این فکر انداخت که نمایشگاه آقای رئیس جمهور میتواند ادامه داشته باشد و این بازنگری تاریخی سیاسی نیز میتواند هر سال انجام شود."
این جملات نشان میدهد که میتوانیم منتظر نمایشگاه دیگری با همین عنوان در سالهای آینده باشیم که باز هم درباره رئیس جمهور است و باز هم نگرشهای مختص هر هنرمند را درباره این موضوع در معرض دید مخاطبان قرار میدهد.
در نمایشگاه دوم "آقای رئیس جمهور" آثاری از فرشاد آل خمیس، صالح تسبیحی، فرید جعفری، فرزانه حسینی، علی سلطانی، فرهاد فزونی، بابک کاظمی، هومن مرتضوی، احمد مرشدلو، فرخ مهدوی و آلفرد یعقوبزاده به نمایش گذاشته شده است.
فرشاد آل خمیس در نقاشی خود به تصویر کردن علی اکبر هاشمی رفسنجانی به عنوان یکی از روسای جمهور گذشته ایران پرداخته است. رئیس جمهوری سابق در زمینهای پاییزی نشسته است و به نظر میرسد فارغ از مسئولیتها به نوشتن خاطراتش مشغول است هرچند این به معنای دوری او از جریان قدرت نیست و این را میتوان از نگاه مستقیم او به بیننده فهمید.
احمد مرشدلو در رویکرد جالبی تصویر زنی ناشناس را به این نمایشگاه آورده است، زنی که البته هنوز نمیتواند در راس هیات دولت ایران بنشیند، او حتی نمیتواند کاندید ریاست جمهوری بشود اما چهره مصممی دارد، لبخند میزند و امیدوار است بتواند روزی بر صندلی کاخ ریاست جمهوری جلوس کند.
فرخ مهدوی نیز در یک نقاشی چهار لتهای به دگردیسی فردی به نام رئیس جمهور پرداخته است، کسی که از جایی آغاز کرد و پس از تغییر چهرههای بسیار به نامی جنجالی در تاریخ ایران بدل شد و از قضا رئیس جمهور هم بود.
آلفرد یعقوبزاده یکی از عکسهای مستند اجتماعی خود را به نمایشگاه "آقای رئیس جمهور" آورده است، عکس مردم را در تظاهرات علیه ابوالحسن بنیصدر نشان میدهد در حالی که عکس او در دست مردم همانند جایگاه ریاست جمهوریاش ترک برداشته است. این عکس نمونه جالبی از زوالپذیری جایگاه قدرت است و نشان میدهد مردمی که رئیس جمهور را بر صندلیاش نشاندهاند میتوانند او را دوباره پایین بکشند.
علی سلطانی هم سراغ یکی دیگر از چهرههای نامدار از فهرست روسای جمهور ایران رفته است، کسی که همانقدر دوست داشتنی است که برای بعضی دوست نداشتنی، کسی که قهرمان یک نسل بود و هنوز بسیاری او را همچون عکس علی سلطانی ورای نورها تصور میکنند.
شواتیر گرافیتی آرتیستی است که سراغ مصدق رفته است، چهرهای که هنوز نامش با مبارزه پیوند خورده است، پس از دههها همچنان قهرمان مردم است، او نشان میدهد مصدق چگونه در قلب ایران جای دارد و تندباد زمان نتوانسته او را از خاطره مردمان پاک کند.
صالح تسبیحی نیز در یک اثر حجم، به موضوع قدرت پرداخته است. او با استفاده از یک تکه بزرگ استخوان، یک وزنه ساخته است، وزنهای که نشانه قدرت است و با جایگاهی که رئیس جمهور به عنوان قدرتمندترین برگزیده مردم در همه جای جهان ارتباط برقرار میکند. این یکی از معدود آثار نمایشگاه "آقای رئیس جمهور" است که اشاره مستقیمی به فرد خاصی به عنوان رئیس جمهور ندارد و مفهوم کلی این مقام سیاسی را در نظر دارد.
"آقای رئیس جمهور" پر از یادها و نامهایی است که حافظه جمعی ما را دادهاند و هرچند صفحاتی از این کتاب جمعی میتواند بسیار دردناک، یا بسیار خوشحال کننده باشد.