سرویس تجسمی هنرآنلاین: "آقای رئیس جمهور" عنوان نمایشگاهی با کیوریتوری زرتشت رحیمی است که برای دومین بار در گالری طراحان آزاد برگزار شده است. نمایشگاه سال گذشته این نمایشگاه با حضور تعداد زیادی هنرمند حال و هوایی جنجالی داشت. بسیاری منتظر بودند تا ببینند در نمایشگاهی با چنین عنوان خاصی چه آثاری به نمایش گذاشته می‏‌شود، افتتاحیه شلوغ نمایشگاه جالب توجه بود و آثار هر یک به نوعی موضوع "رئیس جمهور" را به عنوان یک موضوع سیاسی و اجتماعی به چالش کشیده بودند.

نمایشگاه دوم "آقای رئیس جمهور" با تعداد کمتری از هنرمندان برگزار شد، کنجکاوی‎ها نیز نسبت به این نمایشگاه کمتر بود زیرا مخاطبان می‎دانستند که قرار است با چه چیزی روبه‌رو شوند؛ نمایشگاهی که رئیس جمهور را به عنوان شخصی حقیقی یا موقعیتی سیاسی و کلی مورد نقد و بررسی قرار می‌دهد.

زرتشت رحیمی درباره این نمایشگاه به هنرآنلاین گفته بود: "بازنگری تاریخی و سیاسی به موضوعات، یکی از مسائلی است که دوست دارم در کارهای هنری به آن بپردازم، خود انتخابات به عنوان مسئله‏‌ای همیشگی که در یک نقطه متوقف نشده و هر چهار سال یک بار تکرار می‏‌شود مرا به این فکر انداخت که نمایشگاه آقای رئیس جمهور می‏‌تواند ادامه داشته باشد و این بازنگری تاریخی سیاسی نیز می‏‌تواند هر سال انجام شود."

این جملات نشان می‎دهد که می‎توانیم منتظر نمایشگاه دیگری با همین عنوان در سال‌های آینده باشیم که باز هم درباره رئیس جمهور است و باز هم نگرش‏‌های مختص هر هنرمند را درباره این موضوع در معرض دید مخاطبان قرار می‎دهد.

در نمایشگاه دوم "آقای رئیس جمهور" آثاری از فرشاد آل خمیس، صالح تسبیحی، فرید جعفری، فرزانه حسینی، علی سلطانی، فرهاد فزونی، بابک کاظمی، هومن مرتضوی، احمد مرشدلو، فرخ مهدوی و آلفرد یعقوب‏‌زاده به نمایش گذاشته شده است.

فرشاد آل خمیس در نقاشی خود به تصویر کردن علی اکبر هاشمی رفسنجانی به عنوان یکی از روسای جمهور گذشته ایران پرداخته است. رئیس جمهوری سابق در زمینه‎ای پاییزی نشسته است و به نظر می‎‌رسد فارغ از مسئولیت‎ها به نوشتن خاطراتش مشغول است هرچند این به معنای دوری او از جریان قدرت نیست و این را می‎توان از نگاه مستقیم او به بیننده فهمید.

احمد مرشدلو در رویکرد جالبی تصویر زنی ناشناس را به این نمایشگاه آورده است، زنی که البته هنوز نمی‏‌تواند در راس هیات دولت ایران بنشیند، او حتی نمی‎تواند کاندید ریاست جمهوری بشود اما چهره مصممی دارد، لبخند می‏‌زند و امیدوار است بتواند روزی بر صندلی کاخ ریاست جمهوری جلوس کند.

فرخ مهدوی نیز در یک نقاشی چهار لته‎ای به دگردیسی فردی به نام رئیس جمهور پرداخته است، کسی که از جایی آغاز کرد و پس از تغییر چهره‎های بسیار به نامی جنجالی در تاریخ ایران بدل شد و از قضا رئیس جمهور هم بود.

آلفرد یعقوب‎زاده یکی از عکس‎های مستند اجتماعی خود را به نمایشگاه "آقای رئیس جمهور" آورده است، عکس مردم را در تظاهرات علیه ابوالحسن بنی‌صدر نشان می‎دهد در حالی که عکس او در دست مردم همانند جایگاه ریاست جمهوری‎اش ترک برداشته است. این عکس نمونه جالبی از زوال‎پذیری جایگاه قدرت است و نشان می‎دهد مردمی که رئیس جمهور را بر صندلی‌اش نشانده‎اند می‏‌توانند او را دوباره پایین بکشند.


علی سلطانی هم سراغ یکی دیگر از چهره‌های نام‎دار از فهرست روسای جمهور ایران رفته است، کسی که همانقدر دوست داشتنی است که برای بعضی دوست نداشتنی، کسی که قهرمان یک نسل بود و هنوز بسیاری او را همچون عکس علی سلطانی ورای نورها تصور می‏‌کنند.


شواتیر گرافیتی آرتیستی است که سراغ مصدق رفته است، چهره‎ای که هنوز نامش با مبارزه پیوند خورده است، پس از دهه‎ها همچنان قهرمان مردم است، او نشان می‎دهد مصدق چگونه در قلب ایران جای دارد و تندباد زمان نتوانسته او را از خاطره مردمان پاک کند.

صالح تسبیحی نیز در یک اثر حجم، به موضوع قدرت پرداخته است. او با استفاده از یک تکه بزرگ استخوان، یک وزنه ساخته است، وزنه‎ای که نشانه قدرت است و با جایگاهی که رئیس جمهور به عنوان قدرتمندترین برگزیده مردم در همه جای جهان ارتباط برقرار می‌کند. این یکی از معدود آثار نمایشگاه "آقای رئیس جمهور" است که اشاره مستقیمی به فرد خاصی به عنوان رئیس جمهور ندارد و مفهوم کلی این مقام سیاسی را در نظر دارد.

"آقای رئیس جمهور" پر از یادها و نام‏‌هایی است که حافظه جمعی ما را داده‎اند و هرچند صفحاتی از این کتاب جمعی می‎تواند بسیار دردناک، یا بسیار خوشحال کننده باشد.